|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
باری ازین عمر سفله سیر شدم سیر
تازه جوانم ز غصه پیر شدم پیر
پیر‌پسند ای عروس مرگ! چرایی؟
من که جوانم، چه عیب دارم «بی پیر»؟
زود به من هر چه می‌کنی، بکن ای دَهر!
آنچه ز دست آید، مباد کنی دیر!
از چه بر اوضاعِ کائنات نخندم؟
مسخره‌بازی‌ست این جهان زبر و زیر!
آخر انصاف برده، ای فلک انصاف!
اندک وجدان، ای آسمان مه و تیر!
گرسنه من، نجل نان مدام خورد خر
برهنه من، پوستین خز، تن خنزیر؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از ناپایداری عمر و جوانی می‌گوید و تأکید می‌کند که علی‌رغم جوانی‌اش، غم‌ها و مشکلات او را پیر کرده است. او نسبت به مرگ و سرنوشت بی‌توجهی می‌کند و به چالش با زمانه پرداخته، از زندگی به عنوان یک نمایش مسخره یاد می‌کند. همچنین از بی‌عدالتی‌های زندگی شکایت کرده و به نابرابری میان فقیر و غنی اشاره می‌کند که در آن گرسنگی و نیازمندی خود را با مقایسه‌ای تلخ بیان می‌کند. در نهایت، شاعر به دنیای پر از نفاق می‌نگرد و در پی حقیقتی فراتر از مظاهر زندگی است.
هوش مصنوعی: به طور خلاصه، در این بیت شاعر از احساس خستگی و ناامیدی در طول عمرش صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که با وجود سن جوانی، به خاطر غم‌ها و مشکلات زندگی به نوعی پیر و خسته شده است. احساس او نشان‌دهنده تضاد بین سن و تجربهٔ حاصل از رنج‌های زندگی است.
هوش مصنوعی: ای عروس مرگ! چرا من را نمی‌پسندی؟ من که جوان هستم، چه اشکالی دارد که بی‌تجربه و بدون سن هستم؟
هوش مصنوعی: ای زمانه! هر کاری که می‌خواهی با من بکن، زودتر انجام بده. هرچه از دستت بر می‌آید، انجام بده و طولش نده!
هوش مصنوعی: چطور می‌توانم بر وضعیت‌های عجیب و غریب دنیا بخندم؟ این جهان مثل یک شوخی بی‌معناست!
هوش مصنوعی: ای آسمان، انصاف را فراموش کرده‌ای! کمی وجدان داشته باش و به حال ما رحم کن!
هوش مصنوعی: من همیشه گرسنه‌ام و مدام نان می‌خورم، اما در عوض، دیگران در رفاه و نعمت به سر می‌برند و با راحتی زندگی می‌کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
شیر دهدشان به پای، مادر آژیر
کودک دیدی کجا به پای خورد شیر؟
مادرشان سرسپید و جمله شده پیر
و ایشان پستان او گرفته به زنجیر
دامن خرگه برافکن ای بت کشمیر
سرو قباپوش و آفتاب جهانگیر
چهره ی خوب تو رشک لعبت نوشاد
نرگس مستت بلای جادوی کشمیر
نقش جمالت نگارخانه ی مانی
[...]
جوشن داودی قلمرو تدبیر
نقش بر آب است پیش ناوک تقدیر
با جگر آفتاب، صبح چه سازد ؟
گرمی دل کم نمی شود به طباشیر
بار نفسها نه ایم چون نی بی مغز
[...]
چند تو را گفتم ای کمال مخور کیر
تا نشوی مبتلا به رنج بواسیر
چون به جوانی تو پند من نشنیدی
رنج بواسیر کش کنون که شدی پیر
کیر بواسیر آورد، همه دانند
[...]
باد بیاورد بوی مشک به شبگیر
گوئی بگذشت از آن دو زلف گره گیر
شبگیر ار بگذرد نسیم بر آن زلف
مشک فرازآورد نسیم به شبگیر
دانم تدبیرها بسی به همه کار
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.