خرم آن دم که نشنید بت من در بر من
شاد بی او نشوداین دل غم پرور من
زلف دلدار مرا خاصیت پر هماست
پادشاهی کنم ار سایه زند بر سر من
ای صبا حال دلم را بر دلدار بگوی
جز توکس راه ندارد چو بر دلبر من
زآتش عشق تو ز آنروی چنین سوخته ام
کاورد باد مگر سوی توخاکستر من
نیست یک تن که ز جور تواش آگاهی نیست
که دهد شرح لب خشک ودو چشم تر من
از غم مورخط وطره چون عقرب تو
شده چون خانه زنبور دل اندر بر من
رقم از بس که زدم وصف گل روی تورا
طعنه بر گلشن فردوس زند دفتر من
بس که از مرحمت دوست بلنداقبالم
نه عجب سر نهد ار چرخ به خاک در من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل عاشقانه، شاعر آرزوی همنشینی با معشوق را دارد و زلف او را به پرِ هما تشبیه میکند که سایهاش پادشاهی میآورد. سپس باد صبا را پیامرسان حال دل خود میکند و از سوختن در عشق، ستم معشوق و زخمهایی که خط و زلف او بر دلش زده سخن میگوید. در پایان، با بازی با تخلص خود، خویش را از لطف دوست چنان بلنداقبال میداند که آسمان نیز بر درگاهش سر فرود میآورد.
هوش مصنوعی: خوشا لحظهای که معشوقِ زیبارویم کنار من بنشیند؛ این دلِ غمپرورِ من بی او هرگز شاد نمیشود.
هوش مصنوعی: زلف معشوقم خاصیت پرِ هما را دارد؛ اگر سایهاش بر سرم بیفتد، به پادشاهی میرسم. (بنا بر باور کهن، سایهٔ هما بر سر هر کس بیفتد، پادشاه میشود.)
هوش مصنوعی: ای باد صبا، حال دلم را به معشوق بگو؛ زیرا جز تو هیچکس به نزد دلبرم راه ندارد.
هوش مصنوعی: از آتش عشق تو به این امید چنین سوخته و خاکستر شدهام که شاید باد خاکسترم را به سوی تو ببرد و از این راه به تو برسم.
هوش مصنوعی: کسی نیست که از ستم تو آگاه نباشد؛ زیرا لب خشک و چشمان گریانِ من خود شرح این ستم را به همه میگویند.
هوش مصنوعی: از غمِ خطِ موی تازهرستهٔ تو که مانند مورچه است و زلفت که مانند عقرب پیچیده است، دلِ درون سینهام چون کندوی زنبور سوراخسوراخ و زخمی شده است.
هوش مصنوعی: آنقدر در وصف چهرهٔ گلمانند تو نوشتهام که دفتر شعرم بر باغ بهشت طعنه میزند و از آن زیباتر شده است.
هوش مصنوعی: شاعر با اشاره به تخلص خود میگوید: از لطف و مهربانی دوست آنقدر بلنداقبال و خوشبخت شدهام که اگر آسمان هم بر خاکِ درگاهم سر بگذارد، جای شگفتی نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین بر من
که دمم بیدم تو چون اجل آمد بر من
دل چو دریا شودم چون گهرت درتابد
سر به گردون رسدم چونک بخاری سر من
خنک آن دم که بیاری سوی من باده لعل
[...]
ترک مه پیکر من تا که برفت از بر من
دور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من
تا جدا گشت ز من آن که چو جان است مرا
واله و خسته و زار است دل غم خور من
چشم من هیچ شبی خواب نگیرد ز غمش
[...]
ای خوش آن باد که از کوی تو آید بر من
مشت خاک درت باز نهه بر سر من
نفروزد شبم از مه که فتد بر در و بام
خانه روشن کن و چون شمع درآ از در من
تیره جانیست دل سوخته بر دیده نشین
[...]
سوخت محرومی دیدار چنان پیکر من
که زهم ریزد اگر دل طپد اندر بر من
تو مرا سوزی و من سوزم از من غم که مباد
باد بیرون برد از کوی تو خاکستر من
آن قدر گریه کنم کاب به افلاک رسد
[...]
سیلانی بکن ای چشمه چشم تر من
نوجوان اکبر من
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.