ای خوش آن باد که از کوی تو آید بر من
منت خاک درت باز نهد بر سر من
نفروزد شبم از مه که فتد بر در و بام
خانه روشن کن و چون شمع درآ از در من
تیره جانیست دل سوخته بر دیده نشین
که بود دیدهی تر خانه روشنتر من
شربت وصل بده از لب جانبخش مرا
ک ز تب هجر تو بگداخت تن لاغر من
باد بیزن که کسی بر من بیمار زند
از ضعیفی چو مگس باد برد پیکر من
هیچکس گرد من خسته نگردد جز اشک
آه و فریاد ز بر گشتگی اختر من
هر چه جز شرح غمت در قلم آورد کمال
آب چشم آمد و شست از ورق دفتر من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل در آرزوی رسیدن نسیمی از کوی یار است و از او میخواهد مانند شمع به خانهٔ تاریکش بیاید و بر چشم اشکآلودش بنشیند. سپس از تب هجران و لاغری و تنهایی خود مینالد، تا آنجا که بادبزنی میتواند پیکرش را ببرد و جز اشک کسی گردش نمیگردد. در بیت پایانی کمال میگوید اشکش هر نوشتهای جز شرح غم یار را از دفترش میشوید.
هوش مصنوعی: خوشا بادی که از کوی تو به سوی من بوزد و خاک درگاهت را با منت بر سرم بنشاند. یعنی خاک کوی تو برای من افتخاری است که بر سر میگذارم.
هوش مصنوعی: شب من از نور ماه که بر در و بام میتابد روشن نمیشود. تو خانهام را روشن کن و مانند شمع از در من وارد شو.
هوش مصنوعی: دل سوختهام جایی تیره و تاریک است، پس بر چشم من بنشین، زیرا چشم اشکآلودم روشنترین خانهٔ من است.
هوش مصنوعی: از لب جانبخش خود شربت وصال به من بنوشان، زیرا تن لاغرم از تب جدایی تو آب شده است.
هوش مصنوعی: اگر کسی با بادبزن مرا که بیمارم باد بزند، از شدت ضعف و لاغری، باد پیکرم را مانند مگسی با خود میبرد.
هوش مصنوعی: جز اشک هیچکس گرد من خسته نمیگردد و به سراغم نمیآید. فریاد از بخت برگشته و ستارهٔ شوم من!
هوش مصنوعی: کمال هر چه جز شرح غم تو بر قلم آورد، اشک چشمش آمد و آن را از برگ دفتر من شست. یعنی در دفتر من جز وصف غم تو چیزی نمیماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین بر من
که دمم بیدم تو چون اجل آمد بر من
دل چو دریا شودم چون گهرت درتابد
سر به گردون رسدم چونک بخاری سر من
خنک آن دم که بیاری سوی من باده لعل
[...]
ترک مه پیکر من تا که برفت از بر من
دور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من
تا جدا گشت ز من آن که چو جان است مرا
واله و خسته و زار است دل غم خور من
چشم من هیچ شبی خواب نگیرد ز غمش
[...]
سوخت محرومی دیدار چنان پیکر من
که زهم ریزد اگر دل طپد اندر بر من
تو مرا سوزی و من سوزم از من غم که مباد
باد بیرون برد از کوی تو خاکستر من
آن قدر گریه کنم کاب به افلاک رسد
[...]
سیلانی بکن ای چشمه چشم تر من
نوجوان اکبر من
خرم آن دم که نشنید بت من در بر من
شاد بی او نشوداین دل غم پرور من
زلف دلدار مرا خاصیت پر هماست
پادشاهی کنم ار سایه زند بر سر من
ای صبا حال دلم را بر دلدار بگوی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.