مرغان اولی اجنحه، کاندر طیرانند
از حسرت مرغان قفس بیخبرانند
در حیرتم از دردکشان کز همه عالم
دارند خبر، گرچه ز خود بیخبرانند
جز من، دگران را مکن از جور خود آگاه
آنانکه ندارند غم جان، دگرانند!
ای خضر ره عشق، غم ما مخور، اما
این تازه ز ره گمشدگان، نوسفرانند
در بزم وصال تو، بخود میطپدم دل؛
از رشک دو چشمم، که برویت نگرانند
از باغ چه گل رفته که گلها همه آذر
خونین مژه خونین دل و خونین جگرانند؟!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از بیخبری آسودگان از درد گرفتاران آغاز میکند و سپس از آگاهیِ مستانِ بیخود سخن میگوید. عاشق از معشوق میخواهد ستمش را تنها بر او روا دارد و از راهنمای عشق میخواهد به جای او به نوسفران بپردازد. پس از بیان رشک بردن دل به چشمانِ نگرانِ روی یار، غزل با تصویر گلهای خونیندل در سوگ گلی رفته از باغ، یعنی فراق معشوق، پایان مییابد.
هوش مصنوعی: پرندگان بالداری که آزادانه در پروازند، از حسرت و رنج پرندگانِ گرفتار در قفس خبر ندارند. یعنی آزادان و کامیابان، درد گرفتاران را درک نمیکنند.
هوش مصنوعی: از بادهنوشانِ دُردنوش در شگفتم که از همهٔ جهان آگاهند، هرچند از خودشان بیخبرند. یعنی بیخودیِ مستی آنان را به حقیقت جهان آگاه کرده است.
هوش مصنوعی: ای معشوق، جز من کس دیگری را از ستم خود باخبر مکن. کسانی که پروای جان ندارند و تحمل ستم تو را دارند، از قماش دیگریاند و جز من کسی چنین نیست؛ دیگران تاب جفای تو را ندارند.
هوش مصنوعی: ای راهنمای راه عشق، نگران ما مباش که ما این راه را آزمودهایم؛ اما به فکر این تازهواردان باش که تازه راه را گم کردهاند و نوسفرند.
هوش مصنوعی: در مجلس وصال تو دلم در درونم از حسادت میلرزید و میتپید؛ حسادت به دو چشم خودم که به روی تو نگاه میکردند.
هوش مصنوعی: آذر، چه گلی از باغ رفته است که همهٔ گلها با مژه و دل و جگر خونین در سوگاند؟ سرخیِ گلها را به خونگریستن در فراق گلی رفته، که کنایه از معشوق است، تعبیر کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شوخی مکن ای یار که صاحب نظرانند
بیگانه و خویش از پس و پیشت نگرانند
کس نیست که پنهان نظری با تو ندارد
من نیز بر آنم که همه خلق بر آنند
اهل نظرانند که چشمی به ارادت
[...]
آنها که نظرباز به نو خط پسرانند
بی چشم بداز جمله بالغ نظرانند
این زهدفروشان ز خدا بیخبرانند
این دست و دهن آب کشان پاک برانند
غیر از گهر عشق که پاینده و باقی است
[...]
مستان تو از جام ازل باده خورانند
تا صبح ابد از دو جهان بیخبرانند
در راه طلب سر بنهد طالب مقصود
آنان که بنالند زپا نو سفرانند
زهاد پس از زهد بمیخانه گرایند
[...]
خوبان که در آیینه رخ خود نگرانند
دانند که عشاق چه صاحبنظرانند
در کوی محبّت چه عجب مرحله سنجند
در بحر حقیقت چه گرامی گهرانند
کاش آن مه خورشید نشان چهره نمودی
[...]
شد چار صف آراسته اندر بر جمشید
از مردم این بوم که والا گهرانند
«کاتوز» بدان طایفه گویند که از دین
وز دانش و فرهنگ و هنر با خبرانند
نیسار شد آن قوم سلحشور و سپاهی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.