خوبان که در آیینه رخ خود نگرانند
دانند که عشاق چه صاحبنظرانند
در کوی محبّت چه عجب مرحله سنجند
در بحر حقیقت چه گرامی گهرانند
کاش آن مه خورشید نشان چهره نمودی
کاین خاک نشینان به رهش منتظرانند
تنها نه منم از پی او بی خبر از خویش
برّی است که تن ها ز پیش بی خبرانند
نی جامه که بر تن به عوض دست بدرند
آنجا که مجانین غمت جامه درانند
غوغای خلایق همه دانی سبب از چیست
بر عشق من و حُسن تو افسوس خورانند
دی افسرش از گفته سعدی همه دم گفت
«شوخی مکن ای دوست که صاحبنظرانند»



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ بصیرت عاشقان و جلوهٔ زیبایی معشوق است. شاعر عاشقان را صاحبنظرانی میداند که منزلهای راه عشق را میشناسند و در انتظار دیدار یار خاکنشین شدهاند. سپس شیدایی جمعی آنان و هیاهوی مردم بر سر این عشق و زیبایی را وصف میکند. در بیت پایانی با تضمین مصراعی از سعدی، معشوق را از شوخی و دلبری بیپروا در برابر اهل نظر برحذر میدارد.
هوش مصنوعی: زیبارویانی که در آینه به چهرهٔ خود مینگرند و زیبایی خود را میبینند، میفهمند که عاشقان چه اهل بصیرت و زیباییشناساند که دل به آنان باختهاند.
هوش مصنوعی: عاشقان در کوی محبت رهروانی شگفتانگیزند که منزلها و مراحل راه را خوب میشناسند، و در دریای حقیقت همچون مرواریدهایی گرانبها هستند.
هوش مصنوعی: ای کاش آن یار ماهرو که چهرهای چون خورشید دارد رخ خود را نشان میداد، چون این عاشقانِ خاکنشین و افتاده در راهش چشمانتظار اویند.
هوش مصنوعی: تنها من نیستم که در پی او از خود بیخبر شدهام؛ صحرایی پر از آدمیان است که در پی او از خود بیخبر شدهاند. شاعر میان «تنها» و «تنها» بازی لفظی کرده است.
هوش مصنوعی: آنجا که دیوانگانِ غم عشق تو جامه میدرند، به جای جامهٔ تن، دست خود را میدرند؛ یعنی از شدت شیفتگی، چنانکه در داستان یوسف، از خود بیخود میشوند و دست خود را زخمی میکنند.
هوش مصنوعی: میدانی این همه هیاهوی مردم برای چیست؟ مردم بر عشق من و زیبایی تو افسوس میخورند و از سر حسرت سخن میگویند.
هوش مصنوعی: دیروز افسر پیوسته این سخن سعدی را به یار میگفت: «ای دوست، شوخی و دلبری بیپروا مکن، زیرا اهل نظر و زیباییشناسان تو را مینگرند.»
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شوخی مکن ای یار که صاحب نظرانند
بیگانه و خویش از پس و پیشت نگرانند
کس نیست که پنهان نظری با تو ندارد
من نیز بر آنم که همه خلق بر آنند
اهل نظرانند که چشمی به ارادت
[...]
آنها که نظرباز به نو خط پسرانند
بی چشم بداز جمله بالغ نظرانند
این زهدفروشان ز خدا بیخبرانند
این دست و دهن آب کشان پاک برانند
غیر از گهر عشق که پاینده و باقی است
[...]
مرغان اولی اجنحه، کاندر طیرانند
از حسرت مرغان قفس بیخبرانند
در حیرتم از دردکشان کز همه عالم
دارند خبر، گرچه ز خود بیخبرانند
جز من، دگران را مکن از جور خود آگاه
[...]
مستان تو از جام ازل باده خورانند
تا صبح ابد از دو جهان بیخبرانند
در راه طلب سر بنهد طالب مقصود
آنان که بنالند زپا نو سفرانند
زهاد پس از زهد بمیخانه گرایند
[...]
شد چار صف آراسته اندر بر جمشید
از مردم این بوم که والا گهرانند
«کاتوز» بدان طایفه گویند که از دین
وز دانش و فرهنگ و هنر با خبرانند
نیسار شد آن قوم سلحشور و سپاهی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.