مرا لبهای آتشناک آن جانانه میسوزد
که گر بر لب نهد ساغر لب پیمانه میسوزد
دلا این گریه بیحاصل بود چندین چه میریزی
ز بیرون آب کاتش در درون خانه میسوزد
ز غیرت گر برم سر شمع را هر لحظه معذورم
تو در بزمی و امشب شمع چون پروانه میسوزد
مبین نقص زن هند و کمال عشق را بنگر
که با نقص زنی خود را چه سان مردانه میسوزد
من از بیگانگیهای تب خویش از همین داغم
که آن شوخ ، آشنا را بیش از بیگانه میسوزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه بر محور «سوختن» بنا شده است: لب آتشین معشوق که حتی جام را میسوزاند، آتش درونی که گریه خاموشش نمیکند، و شمعی که در حضور معشوق چون پروانه میسوزد و رشک عاشق را برمیانگیزد. شاعر سپس زن هندو را که خود را در آتش میسوزاند نمونهٔ کمال عشق میآورد و در پایان مینالد که معشوق آشنایان را بیش از بیگانگان میسوزاند.
هوش مصنوعی: لبهای آتشین آن معشوق مرا میسوزاند؛ چنان سوزان است که اگر جام را بر لب بگذارد، لبهٔ پیمانه هم از گرمای لبش میسوزد.
هوش مصنوعی: ای دل، اینهمه گریه بیفایده است؛ چرا اینقدر اشک میریزی؟ آب ریختن از بیرون سودی ندارد، وقتی آتش در درون خانه (سینه) شعلهور است.
هوش مصنوعی: اگر از روی غیرت و رشک هر لحظه سرِ شمع را ببرم (فتیلهاش را بچینم)، معذورم؛ زیرا تو در مجلس حاضری و امشب شمع هم مانند پروانه عاشقانه برای تو میسوزد و رقیب من شده است.
هوش مصنوعی: به نقصی که زن هندو (به گمان مردم) دارد نگاه نکن، بلکه کمال عشق را ببین که با وجود زن بودن، چگونه مردانه خود را (در آتش، پس از مرگ شوهر) میسوزاند.
هوش مصنوعی: دردم از بیگانگی و ناسازگاری حال خویش همین است که آن معشوقِ شوخ و بیپروا، آشنا و نزدیکانش را بیش از بیگانگان میسوزاند و آزار میدهد؛ پس آشنایی با او جز سوختن بیشتر حاصلی ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل اغیار بر من از غم جانانه میسوزد
ز جور آشنا بر من دل بیگانه میسوزد
اگر سوزد دل پروانه خواهد بر زبان آرد
زبان شمع را سوز دل پروانه میسوزد
نزد ای شمع در فانوس آتش سوز بسیارت
[...]
شعار حسن تمکین، شیوه عشق است بیتابی
به پایان تا رسد یک شمع، صد پروانه میسوزد
ز رشکِ کلبهٔ من کعبه و بتخانه میسوزد
تو در یک خانه آتش میزنی صد خانه میسوزد
تو می با غیر مینوشی و میگردم کبابت من
تو شمع انجمن میگردی و پروانه میسوزد
به جسم و جان من ای برق بیپروا مروت کن
[...]
چو شمع جلوه شبها عارض جانانه میسوزد
نگه در دیدهام بیتاب چون پروانه میسوزد
سراپا محشر پروانهام بیشمع رخساری
به تن هر قطره خونم بس که بیتابانه میسوزد
دمی بیشغل عشقت نیست دل در سینه میدانم
[...]
دلم در سینه کز داغ غم جانانه میسوزد
چراغ تیره را ماند که در غمخانه میسوزد
به جانم آتش افکند است و خاکستر نمیسازد
مرا آن طفل آتشخو چه استادانه میسوزد
نیازردم دلی تا درد عشقت کردهام پیدا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.