یا رب من بدانمیچیست مراد یار من
بسته ره گریز من برده دل و قرار من
یا رب من بدانمیتا به کجام می کشد
بهر چه کار می کشد هر طرفی مهار من
یا رب من بدانمیسنگ دلی چرا کند
آن شه مهربان من دلبر بردبار من
یا رب من بدانمیهیچ به یار می رسد
دود من و نفیر من یارب و زینهار من
یا رب من بدانمیعاقبت این کجا کشد
یا رب بس دراز شد این شب انتظار من
یا رب چیست جوش من این همه روی پوش من
چونک مرا توی توی هم یک و هم هزار من
عشق تو است هر زمان در خمشی و در بیان
پیش خیال چشم من روزی و روزگار من
گاه شکار خوانمش گاه بهار خوانمش
گاه میش لقب نهم گاه لقب خمار من
کفر من است و دین من دیده نوربین من
آن من است و این من نیست از او گذار من
صبر نماند و خواب من اشک نماند و آب من
یا رب تا کی می کند غارت هر چهار من
خانه آب و گل کجا خانه جان و دل کجا
یا رب آرزوم شد شهر من و دیار من
این دل شهر رانده در گل تیره مانده
ناله کنان که ای خدا کو حشم و تبار من
یا رب اگر رسیدمی شهر خود و بدیدمی
رحمت شهریار من وان همه شهر یار من
رفته ره درشت من بار گران ز پشت من
دلبر بردبار من آمده برده بار من
آهوی شیرگیر من سیر خورد ز شیر من
آن که منم شکار او گشته بود شکار من
نیست شب سیاه رو جفت و حریف روز من
نیست خزان سنگ دل در پی نوبهار من
هیچ خمش نمیکنی تا به کی این دهل زنی
آه که پرده در شدی ای لب پرده دار من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق با تکرار «یا رب کاش میدانستم» از حیرت در برابر خواست یار، سنگدلی او و درازی شب انتظار مینالد و از غارت صبر و خواب و اشک خود شکایت میکند. سپس دلِ در گلمانده را غریبی میبیند که آرزوی شهر اصلی و یاران و شهریار آن را دارد. در پایان، حال دگرگون میشود: یار بار را برداشته، شکارچی شکار شده و شب و خزان از میان رفته است، و شاعر لب خود را برای فاش کردن این راز سرزنش میکند.
هوش مصنوعی: خدایا کاش میدانستم یارم از من چه میخواهد؛ راه گریزم را بسته و دل و آرامشم را برده است.
هوش مصنوعی: خدایا کاش میدانستم مرا تا کجا میبرد و برای چه کاری افسار مرا به هر سو میکشد.
هوش مصنوعی: خدایا کاش میدانستم چرا آن شاه مهربان و دلبر شکیبای من سنگدلی میکند.
هوش مصنوعی: خدایا کاش میدانستم آیا دود آه و فریاد و «یا رب» و امانخواهی من هیچ به یار میرسد یا نه.
هوش مصنوعی: خدایا کاش میدانستم سرانجام این کار به کجا میرسد؛ این شبِ انتظار من بسیار دراز شده است.
هوش مصنوعی: خدایا این همه جوش و خروش و این همه پوشیدهداشتن حال برای چیست، وقتی که تنها تو برای من همه چیزی، هم یکی و هم هزار.
هوش مصنوعی: در خاموشی و در سخن، هر لحظه عشق توست که پیش خیال چشمم روزی و همهٔ روزگار من است.
هوش مصنوعی: او را گاهی شکار و گاهی بهار مینامم، گاهی لقب شراب به او میدهم و گاهی خمارِ خود میخوانمش.
هوش مصنوعی: کفر و دین من و چشم نوربین من همه اوست؛ این و آن همه از آنِ اوست و مرا از او گریزی و گذری نیست.
هوش مصنوعی: نه صبری مانده و نه خوابی، نه اشکی و نه آبرویی؛ خدایا تا کی این چهار دارایی مرا غارت میکند؟
هوش مصنوعی: خانهٔ تن که از آب و گل است کجا و خانهٔ جان و دل کجا؛ خدایا دلم برای شهر و دیار اصلیام تنگ شده است.
هوش مصنوعی: این دلِ از شهر خود راندهشده در گل تیرهٔ تن گرفتار مانده و مینالد که خدایا یاران و خویشان من کجایند.
هوش مصنوعی: خدایا کاش به شهر خود میرسیدم و مهربانی شاهِ خود و همهٔ اهل آن شهر را که یاران منند میدیدم.
هوش مصنوعی: راه دشوارم پیموده شده و بار سنگین از پشتم برداشته شده؛ دلبر شکیبای من آمده و بارم را برده است.
هوش مصنوعی: آهوی شیرشکار من از شیر من سیر نوشیده؛ آن کس که من شکار او بودم اکنون شکار من شده است.
هوش مصنوعی: دیگر شب سیاه همراه و همدم روز من نیست و خزان سنگدل به دنبال بهار من نمیآید؛ یعنی روشنی و بهارم پایدار شده است.
هوش مصنوعی: شاعر به لب خود میگوید: هیچ خاموش نمیشوی؟ تا کی این طبل را میزنی؛ افسوس ای لب که رازدار من بودی، پردهدری کردی و راز را فاش ساختی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای به دو چشم نرگسین آفت روزگار من
طرهٔ بیقرار تو برده ز من قرار من
گرچه خمار وصل تو گشت ملازم سرم
هم به شراب لعل تو، دفع شود خمار من
ای یمنی ستاره بر آرزوی مه رخت
[...]
باز نگار می کشد چون شتران مهار من
یارکشی است کار او بارکشی است کار من
پیش رو قطارها کرد مرا و می کشد
آن شتران مست را جمله در این قطار من
اشتر مست او منم خارپرست او منم
[...]
آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من
یار گر اوست، کی شود توبه و زهد یار من؟
باده هجر خوردنم، رنج خمار در تنم
جز ز حلاوت لبش نشکند این خمار من
ای چو تویی نخاسته پهلوی من نشین دمی
[...]
تا غم عشق خیمه زد در دل هوشیار من
کوس رحیل میزند قافله قرار من
حاصل روزگار من نقد حیات بود و شد
در سر کار عشق او حاصل روزگار من
چون به کرشمه خم دهد طره بیقرار را
[...]
گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار من
سرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من
مست جمال خود کند عالم امر و خلق را
برقع اگر برافکند ساقی گلعذار من
مست شراب آرزو، کی رهد از خمار غم؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.