گنجور » خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱

خیام » رباعیات »

رباعی شمارهٔ ۳۱

دارنده چو ترکیب طبایع آراست

از بهر چه افکندش اندر کم و کاست؟

گر نیک آمد‌، شکستن از بهر چه بود‌؟

ور نیک نیامد‌ این صُوَر، عیب که راست‌؟

حاشیه‌ها

با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

وزن:	مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری:	رباعی
منبع اولیه:	ویکی‌درج
تعداد ابیات:	۲

رونوشت متن رونوشت نشانی نمای مشابه کتابهای چاپی (فقط رایانه)

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تفکر درباره ترکیب و آفرینش موجودات می‌پردازد و از این سوال می‌پرسد که اگر زیبایی و کمال در آفرینش الهی وجود دارد، پس چرا نقص‌ها و عیوبی نیز در آن وجود دارد. او به نوعی تناقض در آفرینش اشاره می‌کند و این بحث را به چالش می‌کشد که آیا وجود نواقص برای زیبایی و کمال لازم است یا نه. در نهایت، او شک دارد که چرا با وجود آفرینش زیبا، عنصر شکستن و نقص نیز وجود دارد.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

برگردان به زبان ساده

# دارنده چو ترکیب طبایع آراست

از بهر چه افکندش اندر کم و کاست؟

چرا خداوند، دنیا را به نقص و کم و کاست‌ها دچار کرده است؟

# گر نیک آمد‌، شکستن از بهر چه بود‌؟

ور نیک نیامد‌ این صُوَر، عیب که راست‌؟

اگر چیز خوب و پسندیده‌ای به وجود آورد، پس چرا باید آن را می‌شکست؟ و اگر خوب نبوده، پس این عیوب چه دلیلی دارند که وجود داشته باشند؟

رباعی شمارهٔ ۳۱ به خوانش زهرا بهمنی
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.

رباعی شمارهٔ ۳۱ به خوانش داوود ملک زاده

رباعی شمارهٔ ۳۱ به خوانش نازنین بازیان

رباعی شمارهٔ ۳۱ به خوانش علی قلندری

فعال یا غیرفعال‌سازی قفل متن روی خوانش من بخوانم

پیشنهاد مشق شعر

ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۵۶

آزادی و عشق چون همی نامد راست

بنده شدم و نهادم از یک‌سو خواست

زین پس چونان که داردم دوست رواست

گفتار و خصومت از میانه برخاست

مشاهدهٔ ۴ مورد هم آهنگ دیگر از ابوسعید ابوالخیر

فرخی سیستانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷

این کار نگر که از تو امروز مراست

بازار بهشتیان چنین باشد راست

نی بوسه فروشی تو به نرخی که سزاست

نی بوسه خری بدانچه در حکم رواست

مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۲

گر نور فلک چو طبع ما گردد راست

در مدح تو از طبع سخن نتوان خواست

هر بیت که در مدح تو خواهم آراست

در خورد تو نیست بلکه در طاقت ماست

مشاهدهٔ ۱ مورد هم آهنگ دیگر از مسعود سعد سلمان

خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست

او را نه بدایت، نه نهایت پیدا‌ست

کس می‌نزند دمی در این معنی راست

کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست!

مشاهدهٔ ۵ مورد هم آهنگ دیگر از خیام

امیر معزی » رباعیات » شمارهٔ ۲۲

گر خصم نخواست از حسد کار توراست

ایزد ملکا هر آنچه او خواست نخواست

امروز که راست این سعادت که تو راست

اقبال فزون گشته و خصمان کم و کاست

مشاهدهٔ ۲ مورد هم آهنگ دیگر از امیر معزی

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین

تا به حال ۳۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...

رضا۸۸۸۸ در ‫۱۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۸۸، ساعت ۱۸:۱۳ نوشته:

آفریننده کاینات در هنگام آفرینش به کدامین دلیل درایجاد کاینات کمبودوکاستی قرار داده ؟؟؟؟؟؟؟؟پس اگر آفرینش درست بوده ویرانی بهر چیست؟؟؟؟؟؟؟؟ و اگر نادرست بوده گناه کیست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

م-ر در ‫۱۶ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۳۱ نوشته:

نکته اینجاست که این بیت عدل دستگاه آفرینش را مورد سوال قرار می دهد.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

امیر در ‫۱۵ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۱ اسفند ۱۳۸۹، ساعت ۲۳:۲۹ نوشته:

یعنی شما هیچ کم و کاستی یا عیب وایرادی نمی بینید؟؟؟

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

hooshang haghbin در ‫۱۵ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۵ فروردین ۱۳۹۰، ساعت ۱۴:۲۹ نوشته:

در هستی تقارن بسیار زیباست.
برای کاشفان نظم جهان، یا خردمندان، تقارن بسیاری از مسایل را حل میکند.
هر تقارنی عامل یکی از اصول بقاء است.
برای مثال: تقارن همگنی فضا دلیل اصل بقاء انداره حرکت است.
ولی در واقییت فضا همگن نیست.
برای مثال دیگر : همگنی در زمان علت اصل بقاء انرژی است.
شکست تقارن عامل تنوع نیرو هاست...!

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

حاجیکلایی در ‫۱۴ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۰، ساعت ۲۱:۴۱ نوشته:

با سلام و درود
به نظر بنده این خیام خیلی جسوره و این قابل تحسینه.
با این بیت با خداوند وارد یک دور دوئل می شه و البته در جای دیگه می گه : در پرده اسرار کسی را ره نیست " و دوباره حرف خودشو پس می گیره پس نمی تونه کفرگویی باشه و یا به زیر سوال بردن عدالت یا حکمت خداوند.
خیام به یه چیزی به اسم "عرفان زمینی" اعتقاد داره و به یاد داشته باشید که معراج پیامبر نیز جسمانی بوده و شکی در ان نیست و علم فیزیک که تا به حال تونسته یک نوترون رو منتقل کنه با سرعت نزدیک به نور پس حتماً خواهد توانست یک انسان را در آن واحد از جایی به جایی دیگر منتقل کند.
حافظ نیز در جاهایی به این اشاره می کنه ولی اصلاً جسارت خیام رو نداره.
حق نگهدار تمامی دوستان

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

ملیکا رضایی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۱ پاسخ داده:

@حاجیکلایی

دنیای حافظ با دنیای خیام تفاوت زمین تا آسمان است ...اخلاق حافظی چیزی دیگر است و اخلاق خیام چیز دیگر ...جامعه حافظی هم چیز دیگری ست با جامعه خیام ...

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

عابد در ‫۱۴ سال قبل، جمعه ۲۸ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۰۳:۱۰ نوشته:

خود خیام می‌گوید: بر شاخ امید اگر بری یافتمی/هم رشته خویش را سری یافتمی
تا چند ز تنگنای زندان وجود/ای کاش سوی عدم دری یافتمی******
ز آن می که حیات جاودانیست بخور/سرمایه لذت جوانی است بخور
سوزنده چو آتش است لیکن غم را/سازنده چو آب زندگانی است بخور**********
دریاب که از روح جدا خواهی رفت/در پرده اسرار فنا خواهی رفت
می نوش ندانی از کجا آمده‌ای/خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت******
وقت سحر است خیز ای طرفه پسر/پر بادهٔ لعل کن بلورین ساغر
کاین یکدم عاریت در این کنج فنا/بسیار بجویی و نیابی دیگر**********
ای آمده از عالم روحانی تفت/حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
می نوش ندانی ز کجا آمده‌ای/خوش باش ندانی بکجا خواهی رفت***********
این اشعار نشان میده که خود خیام،احتمالاً دچار شک و تردید زیاد بود و نظراتش پیوسته تغییر می کرد؛یعنی در بعضی مواقع امیدوار به جاودانگی بود و حقیقت وجودی وسر رشنه هستی خود را یافته بود و سحر خیز بود و دعا و مناجات می کرد و بقیه را هم سفارش به این کار می کرد و می دانست که از عالم روحانی و ملکوت می باشد و در خیلی از مواقع هم با همه حتی خدا هم مشکل پیدا می کرد و حقیقت را متوجه نمی شد و سرگشته و حیران بود؛ و اما نقد شعر بالا:
** اعتقاد به معاد و جاودانگی به انسان آرامش می بخشد، از فشارهائی که در طریق انجام مسئولیت ها بر او وارد می شود نه تنها رنج نمی برد که از آن استقبال می کند، همچون کوه در برابر حوادث می ایستد، در برابر بی عدالتی ها تسلیم نمی شود، و مطمئن است کوچک ترین عمل نیک و بد، پاداش و کیفر دارد، بعد از مرگ به جهانی وسیع تر که خالی از هر گونه ظلم و ستم است انتقال می یابد و از رحمت وسیع و الطاف پروردگار بزرگ بهره مند می شود.
**ناراحتی از مرگ یکی از علل پیدایش بدبینی فلسفی است . فلاسفه بدبین ، حیات و هستی را بی هدف و بیهوده و عاری از هر گونه حکمت تصور می‏کنند . این تصور ، آنان را دچار سرگشتگی و حیرت ساخته و احیانا فکر خودکشی را به آنها القاء کرده و می‏کند ، با خود می‏اندیشند اگر بنابر رفتن و مردن‏ است، نمی‏بایست می‏آمدیم ، حالا که بدون اختیار آمده‏ایم این اندازه لااقل از ما ساخته هست که نگذاریم این بیهودگی ادامه یابد ، پایان دادن به‏ بیهودگی خود عملی خردمندانه است (خودکشی(
**نگرانی از مرگ زاییده میل به خلود و جاودانگی است ، و از آنجا که در نظامات طبیعت هیچ میلی گزاف و بیهوده نیست ، می‏توان این میل را دلیلی‏ بر بقاء بشر پس از مرگ دانست . این که ما از فکر نیست شدن رنج می‏بریم‏ خود دلیل است بر اینکه ما نیست نمی‏شویم . اگر ما مانند گلها و گیاهان ، زندگی موقت و محدود می‏داشتیم ، آرزوی خلود به صورت یک میل اصیل در ما بوجود نمی‏آمد . وجود عطش دلیل وجود آب است . وجود هر میل و استعداد اصیل دیگر هم دلیل وجود کمالی است که استعداد و میل به سوی آن متوجه‏ است .
مولوی: پیل باید تا چو خسبد اوستان /خواب بیند خطه هندوستان
خر نبیند هیچ هندستان به خواب /خر زهندستان نکرده است اغتراب
ذکر هندستان کند پیل از طلب /پس مصور گردد آن ذکرش به شب
**مرگ ، نسبی است
اشکال مرگ از اینجا پیدا شده که آن را نیستی پنداشته‏اند و حال آنکه‏ مرگ برای انسان نیستی نیست ، تحول و تطور است ، غروب از یک نشئه و طلوع در نشئه دیگر است ، به تعبیر دیگر ، مرگ نیستی است ولی نه نیستی‏ مطلق بلکه نیستی نسبی ، یعنی نیستی در یک نشئه و هستی در نشئه دیگر .
دنیا ، رحم جان
طفل در رحم مادر به وسیله جفت‏ و از راه ناف ، تغذیه می‏کند ، ولی وقتی پا به این جهان گذاشت ، آن راه‏ مسدود می‏گردد و از طریق دهان و لوله هاضمه ، تغذیه می‏کند . در رحم ، ششها ساخته می‏شود اما بکار نمی‏افتد و زمانی که طفل به خارج رحم منتقل شود ، ششها مورد استفاده او قرار می‏گیرد.
شگفت آور است که جنین تا در رحم است کوچک ترین استفاده‏ای از مجرای‏ تنفس و ریه‏ها نمی‏کند ، و اگر فرضا در آن وقت این دستگاه لحظه‏ای بکار افتد ، منجر به مرگ او می‏گردد ،
استعدادهای روانی انسان ، بساطت و تجرد ، تقسیم ناپذیری و ثبات نسبی من انسان ، آرزوهای بی پایان ، اندیشه‏های وسیع و نامتناهی او ، همه ، ساز و برگهایی است که متناسب با یک زندگی وسیع تر و طویل و عریض تر و بلکه جاودانی و ابدی است . آنچه انسان را غریب و نامتجانس با این جهان فانی و خاکی می‏کند همین هاست . آنچه سبب شده که انسان در این جهان حالت نِیی داشته باشد که او را از نیستان بریده‏اند ، از نفیرش مرد و زن بنالند و همواره جویای سینه‏ای شرحه شرحه‏ از فراق باشد تا شرح درد اشتیاق را بازگو نماید همین است . آنچه سبب شده انسان خود را بلند نظر پادشاه سدره نشین بداند و جهان را نسبت به خود کنج محنت آباد بخواند و یا خود را طایر گلشن قدس و جهان را دامگه حادثه ببیند همین است.
**دنیا ، مدرسه انسان
دنیا برای بشر نسبت به آخرت مرحله تهیه و تکمیل و آمادگی است . دنیا نسبت به آخرت نظیر دوره مدرسه و دانشگاه است برای یک جوان ، دنیا حقیقتا مدرسه و دار التربیه است.
یعنی دنیا که تلفیق و ترکیبی از موت و حیات است آزمایشگاه نیکوکاری بشر است.باید توجه داشت که «آزمایش» خدا برای نمایان ساختن استعدادها و قابلیّتها است. نمایان ساختن یک استعداد همان رشد دادن و تکامل دادن آن است. این آزمایش برای پرده برداشتن از رازهای موجود نیست، بلکه برای فعلیّت دادن به استعدادهای نهفته چون راز است. در اینجا پرده برداشتن، به ایجاد کردن است. آزمایش الهی، صفات انسانی را از نهانگاه قوّه و استعداد به صفحه فعلیّت و کمال بیرون می‌آورد. آزمایش خدا تعیین وزن نیست، افزایش دادن وزن است.
**اینکه برخی از افراد بشر حیات و زندگی را لغو می‌پندارند بدین جهت است که آرزوی جاوید ماندن دارند و این آرزو را غیر قابل تحقق می‌پندارند. اگر آرزو و میل به جاوید ماندن نبود، حیات و زندگی را لغو و بیهوده نمی‌دانستند
انسان غیر مؤمن به حیات ابدی‏ میان ساختمان وجود خود از یک طرف و اندیشه و آرزوی خود از طرف دیگر ناهماهنگی می‏بیند ، با زبان سر می‏گوید : پایان هستی نیستی است و همه‏ راهها به فنا منتهی می‏شود پس حیات و زندگی لغو و بیهوده است ولی با زبان استعدادها که رساتر و جامع تر است می‏گوید : نیستی در کار نیست‏ ، راهی بی پایان در پیش است ، اگر زندگی من محدود بود با استعداد جاودان ماندن و آرزوی جاودان ماندن آفریده نمی‏شدم .

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

ملیکا رضایی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۴ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۶ پاسخ داده:

@عابد

دوست عزیز اشعار منتخب از خیام را درست انتخاب نکرده اید که درستی حرفهایتان باشد ؛

برخی از حرفهایتان جای تامل دارد و اشتباه هم هست

خواستم حمایتی کنم از برخی که حیات و زندگی را لغو میدانند ...

شما دوست عزیز دمورد چیزی نظر دادید که تجربه نکرده اید و به آن فکر خوب نکردید ؛قصد توهین اصلا ندارم ، ولی این نظر شما مربوط تنها به عده ای از انسان ها نیست ! مربوط میشود به نظام خلق آدمی ،و...

افرادی که اینگونه هستند خود به چند دسته تقسیم میشوند

1/که طبق نظر شما میل به جاودان ماندن دارند

2/از مرگ هراس دارند ؛ولی نه به این منظور که از مرگ دوری کنند و بخواهند جاودان بماند و ... بلکه این ها خود میدانند که بدی کرده اند و در غم میروند و ترس هم به معنی دنبال غم میآید

3/اینها بر این نظر هستند که واقعا این دنیا پوچ است و آن دنیا بهتر است

خیام جزو هیچ کدام نیست .

و در مورد "3" بگویم که اینها برخی شان فقط بر این نظر هستند و برخی هم هستند که یا وجود این نظر مرگ رانمیخواهند فقط برای اینکه به خدا اعتقاد کامل داشته و میخواهند بیشتر عمر کنند تا بیشتر به انسان ها کمک کنند

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

احمد در ‫۱۳ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۳ دی ۱۳۹۱، ساعت ۰۹:۳۵ نوشته:

اینهمه مطلب نوشتین درباره ی توجیه مرگ، مگر فقط مرگ مورد سواله؟
درد و رنج های یه کودک بیمار که ممکنه ماهها و سالها طول بکشه چه حکمتی داره؟

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

امین کیخا در ‫۱۳ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۳۴ نوشته:

در شعر های خیام نوعی( minimalism )فروکاست و کوتاه کردن قصه و بازگفت خردمندانه ان دیده می شود مثلا جناب عابد در روشنگری شعری با چهار پاره بایسته دانسته اند چند صفحه بنگارند همین حس در شاهکار های هنری ایرانی دیدهمی شود مثلا در گبه دوزی در سراسر زاگرس گبه می بافند از کردها و لرها تا قشقایی ها و نزدیک بوشهر در سراسر این مناطق روی گبه تک خطی معنی درخت می دهد و مربعی با چند خط در أطرافش شیری است که انهم معنی مردی را میدهد که دخترک هنگام بافتن گبه دوست داشته است از 1996 به گبه غربی ها روی کردند ولی در هنر ایرانی سالهاست به فروکاستن به نشانه ها خو کرده ایم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

سعید قبله مرکید در ‫۱۳ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۲، ساعت ۱۵:۰۳ نوشته:

خیام در اینجا سوالی را مطرح نموده و ما را به اندیشیدن دعوت می نماید. باید در نظر داشت که زشتی و زیبایی و کمال و نقصان هرگز مفاهیم مطلقی نیستند بلکه این مفاهیم در مقایسه ها معنی پیدا می کنند. بعنوان مثال ویروس یک بیماری برای انسان یک پدیده زشت و کریه است اما خود ویروس در چارچوب و ساختاری که دارد و هدفی که دنبال می کند در نهایت کمال و نظم و زیبایی کار خود را به انجام می رساند. پس در نظام آفرینش نباید تنها از یک منظر به کمال و نقصان پدیده ها نگاه کرد.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

رادمن در ‫۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۴ دی ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۵۵ نوشته:

به قول راسل متفکر معروف
هیچگاه مصلحت را جایگزین حقیقت نکنید
و به قول آشو زرتشت
راه یکیست و آن راه راستیست
پس نباید سعی کنیم بگیم اگه به چیزی اعتقاد نداشته باشیم چه پیش خواهد آمد باید به دنبال حقیقت بریم و بعد ببینیم چه پیش خواهد آمد
بعدش هم خوبه که اگه چیزی تلخه و حقیقت داره رو بپذیریم
روزی چند نفر از فقر میمیرن؟؟؟؟؟ اینم حکمتی توشه؟؟؟حالا اگه مردم آفریقا بلند بشن و ثروت های کشورشونو بدست بگیرن دیگه تو آفریقا کسی از گرسنگی نمیمیره حالا حکمت قبلی چی میشه؟؟؟ یا بازم میخواید بگید اینم حکمتی توشه؟؟
خیلی جالبه واسم که بعضیا چنان با قاطعیت تفصیر میکنن که گویی خیام با مشورت اونا شعر میگفته:)))

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

رادمن در ‫۱۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۴ دی ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۵۶ نوشته:

تفسیر**
پوزش، عجله ای نوشتم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

t در ‫۱۱ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۵۱ نوشته:

ورنیک نیامد این صور عیب کراست
.این سؤال را از ما میکنه که آیا یک خلافکارکاری راکه میکند دسته خودش هست؟. تا خاک مرا به قالب آمیخته اند
بس فتنه که از خاک بر انگیخته اند
من بهتر از این نمی توانم بودن
کز بوته مرا چنین برون ریخته اند
* تا کی ز چراغِ مسجد و دودِ کُنِشْت؟
تا کی ز زیانِ دوزخ و سودِ بهشت؟
رو بر سر لوح بین که استادِ قضا
اندر ازل آن‌چه بودنی بود، نوشت.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

نیشابوری در ‫۱۱ سال و ۳ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۵۴ نوشته:

در توضیح کلمه عدل که م-ر در دومین حاشیه نگاشته است باید بگوئیم عدل در اینجا به معنای درست یا دقیقا میباشد که هنوز هم این معنا در خراسان رایج است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

روفیا در ‫۱۱ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۰۲ نوشته:

سلام آقای امین کیخای گرامی
با توضیحتان در مورد ردپای minimalism در رباعیات خیام همسازم و اگر ذره ای ذوق شاعری داشتم صنعت تضمین را به کار میگرفتم تا بگویم کم گوی و گزیده کوی چون در
یک شاعر انگلیسی گفت less is more ...
ها ها ...
چه خوب شد که من شاعر نشدم . خداوند رحمان و رحیم به بشریت رحم کرد !
در این باره حاشیه کوتاهی در غزل 481 حافظ نگاشته ام که دوست دارم نظرتان را در باره اش بدانم .

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

ATAA در ‫۹ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۴۰ نوشته:

جناب عابد
ببخشید مگه حیوانات از مرگ نمیترسند پس چرا نتیجه گرفتی فقط انسان میل به جاودانگی داره و تافته جدا بافته نظام هستی مد نظر شماست؟
اعتقاد به یه چیز فقط به دلیل اینکه ما دوست داریم وجود داشته باشه روش عقلی و فلسفی نیست
مثال آب و عطشم صرفا یک قیاس مع الفارغ و چیزی رو اثبات نمیکنه

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

ATAA در ‫۹ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۰۹ نوشته:

از بهر چه او فکندش اندر کم و کاست؟
من فکر میکنم کمال بطور ندریجی اتفاق میفته

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

حمید رضا در ‫۹ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۰۰ نوشته:

ترس احساسیست که از قرار گرفتن در برابر خطری که واقعی است پدید می آید. این احساس موجب واکنش و بیرون آمدن از آن موقعیت می شود. احساس ترس لازم برای ادامه زندگی، نجات بخش و مفید است.
اما اضطراب احساسیست که از خطری که واقعی نیست و تنها در ذهن تصور و پرورانده شده پدیدار می شود و به دنبالش افسردگی همراه دارد.
جناب ATA درست می گویید. حیوانات هنگامی که خطری موجب ترس آنان می شود، با تمام نیرو تلاش می کنند که از آن اوضاع بگریزند. و اگر موفق به دوری از خطر شدند، بسیار سریع با آرامش به زندگی ادامه میدهند.
بشر شاید تنها موجودیست که در زمان آرامش که بیشترین اوقاتش هست، خطر مردن، خطر از دست دادن عزیزان و اینکه پس از مرگ چه خواهد شد را در ذهن دائمأ مرور می کند و دچار اضطراب میشود.
مردم جهان با فرهنگ های متفاوت به باورهای گوناگونی دست یافته اند تا سرپوشی بر روی این اضطراب ها بنهند و به آرامشی برسند. جناب عابد در حاشیه بالا باور خود را توضیح داد و نظری هم خطاب به انسان غیر مؤمن داد که اینگونه نظرها در طول تاریخ معمولأ سر آغازی بوده برای جنگ و جدل که تا به امروز ادامه داشته.
اما برای دوری از اضطراب مردن و آخرت راه دیگری هم هست و آن جلوگیری از تصور خطر غیر واقعی در ذهن است، مگر آگاهانه، برای مثال به منظور پیشگیری از وقوع خطر.
فراوانند کسانی که از روی آگاهی و نه برای سرپوش روی ترس و اضطراب مؤمن هستند و یا نیستند. اینگونه افراد هرگز چیزی نمیگویند و کاری نمیکنند که آغازگر درگیری در جامعه شود و خیام از اینگونه انسانها بود.
جناب ATA، با پاسختان به پرسش خیام که چالشهای زندگی برای رشد تدریجی به سوی کمال است هم باورم.
با سپاس

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

محدثه در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۶ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۳۶ نوشته:

سلام جناب عابد
تحلیلهای خوبی انجام دادید. مایلم که بخشی از آن را نقل قول کنم اما اطلاعاتی از شما ندارم.
سپاس

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

علی خیاط در ‫۷ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۱۰ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۳۷ نوشته:

من متوجه نمی شوم جرا خیام این جهان هستی را ناقص و کم وکاست می بنید ،جهان هستی بر اساس نطمی حیرت انگیز می گردد و این گردش جذب و دگرگونی اضداد است و اگر تصادی نباشد گردشی نیست ،مفاهیم جفت جفت ویا متقابل فقط با متضاد خود شناخته می شوند وگرنه مفهومی ندارند ،سرما گرما،تایکر روشنایی،شوری شیرینی ،سختی راحتی ،مرگ. زندگب ،شمال جنوب، متبت منفی سما فقط وقتی زندگی را دذک مب کنید که مرگ باشد ،مثبت منغی را له ذهن می اورد ،مرگ داد است بیداد نبست به این شعر فردوسی توجه کنید. اگر تند بادی بر اید رکنج. به خاک افکند نارسیده ترنج. یتمکاره خوانیمس یا دادگر. هنذمند دانبمش یا بذ هنر. لرابن رازجان تو اگاه نبست بدین پرده اندر تورا راه نییت. چو رفتن بهتر امدس ز جای. چو ارام یابد به دیگر سراب. دم مرگ چون اتش هولناک. ز فرتوت و برنا ندارد باک. در این جای رفتن نه جای درنگ. بر اسب فنا کشد مرگ تنگ. چنان دان که داد است و لیداد نییت. چو داد امدش جای فریاد نبست، شاید ما ندانیم به کجا می رویم وولی اهمیتی ندارد جهانی به این زیبایی و با این گردس حیرت انگیر هرچه از ابن خوان گیترده برید به حلاوت عسل است

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

محمد کمیجانی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۱۶ نوشته:

باسلام بنظرم این شعر خیام نه تنها کفرگویی نیست بلکه اذعان به این نکبه است که هرآنچه می بینیم حسن است و هیچ عیبی وجود ندارد و اصولاْ از مصدر خلقت که عیب صادر نمی شود .
به عبارتی ساختن و خراب کردن و ترکیب طبایع به هرشکل و تیپی همه از حکمت اوست و لاغیر ...

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

صبح روشن در ‫۶ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۲۴ نوشته:

وقتی از پیش همه چیز مقدر و مشخص است دیگر چه آزمایشگاه یا آزمایشی ؟
وقتی شما بر همه چیز اشرافیت دارید دیگر چه نیاز است که مورد آزمایش قرار دهید
ضمن اینکه سازنده نیز خود شمایید
مگر اینکه چیزی را از پیش ندانیم تا مورد آزمایش قرار دهیم حتی یک درصد نه اینکه دانای توانا هم باشیم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

احمد نیکو در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۲۵ نوشته:

دارنده چو ترکیب طبایع آراست
باز از چه سبب فکندش اندر کم و کاست ؟
گر نیک آمد شکستن از بهر چه بود
ور نیک نیامد این صور عیب کراست؟

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

مهرداد در ‫۶ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۲ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۳۳ نوشته:

بنده بدین روی نیز یافته ام:
دارنده چو ترکیب طبایع آراست
باز از چه سبب فکندش اندر کم و کاست
گر خوب نیامد این بنا، عیب کراست
ور خوب آمد، خرابی از بهر چراست؟

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

سینا در ‫۶ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۱۱ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۱۹ نوشته:

به هر حال با هر ماشین حسابی هم که حساب کنیم و با هر عقل سلیمی هم که فکر کنیم، آخرش متوجه میشیم که این خدا است که در صورت وجود باید در آخرت و پس از مرگ پاسخگو باشد و این انسان است که پیروز است، خدا باید بگوید دلیل خلقت این همه بدبختی در این دنیا و تبعید ما به اینجا و سکوت محض او چیست؟ و چرا میلیاردها انسان را به خاطر دو نفر دیگر مجازات میکند و به خودش بارها میگوید بخشنده ومهربان در حالی که که نتوانست بخاطر یک سیب انسان را ببخشد.این همه کم و کاستی و بدبختی برای چیست؟ و چرا عده ای هم این دنیا را باید عذاب بکشند و هم آن دنیا و خیلی سوالات دیگر که دیگر در حوصله ما نمی گنجد. اما من به همان صندوق عدم آقای خیام ببشتر باورمندم تا دنیای پس از مرگ دیگران.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

.. در ‫۶ سال و ۲ ماه قبل، دوشنبه ۶ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۳۴ نوشته:

خیام زیرک و رازدار..

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

خیام در ‫۶ سال و ۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۲۷ نوشته:

سلام
ای کاش جناب عابد مستقیما به خیام ناسزا می گفت ولی چنین تفسیر اشتباهی از این رباعی نمی کرد.لازم به ذکر است که همین ابتدا بگویم که اکثر این رباعیاتی که آقای عابد به خیام نسبت داده اند اصلا مال خیام نیست،و بر طبق وثایق علمی و تاریخی خیام تا پایان عمر بر یک عقیده بوده.
در ثانی اشتباه بعدی عابد اینست که اگزیستانسیالیسم را با پوچ گرایی یکی دانسته-پوچ گرا کسی است که چون نتیجه ای برای زندگی پیدا نمی کند به زندگی خود پایان می بخشد در حالی که یک اگزیستانسیالیست یا لذت گرا چون نتیجه ای برای زندگی نمی بیند دم را غنیمت می شمارد-و خیام را پوچ گرا فرض کرده؛در حالی که خیام می گوید:گر یک نفست ز زندگانی گذرد /مگذار که جز به شادمانی گذرد/هشدار که سرمایه سودای جهان/عمر است و چنان کش گذرانی گذرد.
ثالثا دوستانی که می خواهند نشان بدهند این کم و کاست وشکستن خودش زیبایی است و بخشی از طبیعت است،پس آیا ما هم بخشی از طبیعت کور و بی اراده هستیم که در ابتدا از ترکیب طبایع به وجود می آییم و بعد در کم و کاست می افتیم سپس می شکنیم و ممکن است در آینده از خاک ما گل بروید یا از خاک ما کوزه یا آجر بسازند و احتمالا چون ما بخشی از چرخه ی طبیعت هستیم بهشت و جهنمی در کار نخواهد بود؟یا شاید ما مصنوع صانعی هستیم که خیر خواه انسان هاست و مصلحتی برای خلقت انسان دارد؟ولی اگر چنین است کم و کاست وشکستن برای چی است؟
این ها سوالاتی است که در ذهن خیام متفکر آمده و چون به نتیجه ای نرسیده این رباعی راسروده.
نهایتا درخواست دارم قبل از اینکه درباره ی شخصیت بزرگی چون خیام نظر بدهید اندکی تفکر و تحقیق کنید و شما را ارجاع می دهم به کتاب های دمی با خیام و ترانه های خیامی که شما راشیفته ی شخصیت والای خیام می کند.ضمنا خالی از لطف نیست اگر نام اپیکور(فیلسوف یونانی)را در ویکی پدیا سرچ کنید.
#کمی_تفکر

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

مِهتی در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۳۲ پاسخ داده:

دوست عزیز، خود شما هم دچار اشتباهاتی شده اید.
مکتب اگزیستانسیالیست چیزی که شما فرمودید نیست. این مکتب معتقده زندگی فی الواقع بی معناست؛ اما با خود انسان توانایی تولید معنا رو داره. مثل وقتی که شما برای یک شغل تلاش میکنید، عاشق میشوید یا میل به ساخت یک اثر هنری و امثالهم دارید.
مکتب پوچ گرایی یا ابزوردیسم به این معتقده که زندگی بی معناست و انسان هم نمیتونه معنای ثابتی برای زندگی بسازه؛ همواره مجبوره به معناهای کوتاه مدت دل ببنده که باعث درد و رنجش میشه. نمونش شما معنای زندگیتونو میزارید روی یک شغل، اما بعد از رسیدن به اون شغل دیگه برای شما بی معناست و باعث رنج میشه. این مکتب زندگی رو همونطور که پوچ می انگاره میبینه و میگه با اینکه نه بدایت نه نهایتش معلومه اما لذت میشه ازش برد و حیفه ک جای لذت با غم بگذرونی. دیگ معنایی خلق نمیکنه و معنای خودش رو بی معنایی بنیان میکنه. اینطوریه که اون فرد دیگ هیچ وقت از بی معنایی رنج نمیبره، چون معنای او بی معناییست.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

بهنام در ‫۶ سال قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۵۱ نوشته:

تا نقصانی نباشد کمال معنا پیدا نمی‌کند، نور از پس ظلمت نمایان شده و هستی در حرکت به سوی کمال است و خیام در این رباعی انتظار آفرینش جهان در تکامل رو داشته که در اصل با هدف آفرینش که همانا حرکت به سوی کمال است در تضاد است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

خیام شناس در ‫۶ سال قبل، سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۲۵ نوشته:

احسنت بحضرت خیام عجب رباعیه خداوند خیرت بده الحق که ظریف وزیبا وچند راز بزرگ داشت که گفتن آنها جایز نیست چون راز مگوست

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۸ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۷ نوشته:

" ترکیبِ طبایع "

دارنده چو ترکیبِ طبایع آراست
از بهرِ چه او فِکَندش اندر کم و کاست؟

گر نیک آمد، شکستن از بهرِ چه بود؟
وَر نیک نیامد این صُوَر، عیب کِراست؟

- دارنده: خداوند
- چو آراست: هنگامیکه آفرید
- ترکیبِ طبایع: جهانِ هستی پُر از سرشت های گوناگون و متضاد همچون اهلی و وحشی ، قوی و ضعیف، زشت و زیبا و ...(سیارات و کل کائنات و موجودات زنده در آنها)
- از بهر چه او فِکندش اندر کم و کاست: به چه دلیل خداوند این جهان را پُر از عیب و نقص آفرید
- نیک: کامل، تمام، بی عیب و نقص
- شکستن: نابودی، مرگ
- صُوَر: جهان آفرینش، کائنات
- عیب کِراست: این عیب مربوط به چه کسی می شود

برداشت آزاد:
برای چه خداوند این جهانِ هستی را با سرشت های گوناگون و متضاد و پر از عیب و ایراد آفرید؟ اگر جهان هستی تمام و کمال است پس نابودی و مرگ به چه دلیل وجود دارد؟ و اگر این جهان ناقص و معیوب است، مقصر این همه بی عدالتی و درد و رنج چه کسی می تواند باشد؟
در واقع حکیم خیام به این نکته اشاره می کند که اگر زندگی تنها محدود به این دنیا باشد و ادامه ای نداشته باشد، پس جهان هستی سرشار از کاستی و زشتی است و اصلا کامل نیست، ولی اگر ادامه زندگی در جهان دیگر ممکن باشد که ما از اسرار و چگونگیِ آن آگاه نیستیم, دیدگاه و قضاوت ما متفاوت خواهد بود.

اگر تُندبادی برآید ز کُنج
به خاک افگند نارسیده تُرُنج

ستمکاره خوانیمش ار دادگر؟
هنرمند دانیمش ار بی هنر؟

اگر مرگ داد است بیداد چیست؟
زِ داد این همه بانگ و فریاد چیست؟

از این راز جانِ تو آگاه نیست
بدین پرده اندر تو را راه نیست

شاهنامه فردوسی » سهراب » بخش 1

- تُندباد: حادثه ای مرگبار
- کُنج: کُنجگاه، قضا و قدر الهی
- به خاک افگند: از بین ببرد، نابود کند
- نارسیده تُرُنج: منظور سهرابِ 12 ساله است که با پدرش رستم مبارزه کرد و سرانجام با حیله و نیرنگِ رستم کشته شد.
- هنرمند/ بی هنر: درست/ نادرست
- اگر تُندبادی برآید ز کُنج: اگر حادثه ای مرگبار از رویِ قضا و قدرِ الهی رُخ دهد
- به خاک افگند نارسیده تُرُنج: و جوانِ نورسیده ای همچون سهراب را بر خاک اندازد و توسط پدرش از بین ببرد
- ستمکاره خوانیمش ار دادگر؟ آیا آن پیشامدِ ناگوار ظالمانه است یا بر اساس عدل و داد؟
- هنرمند دانیمش ار بی هنر؟ این پیشامد سزاوار است یا ناشایسته؟
- اگر مرگ داد است بیداد چیست؟ اگر مرگ حق است، پس ناحق چیست؟
- زِ داد این همه بانگ و فریاد چیست؟ پس اگر مرگ حق است، برای چه اینقدر بی تابی و شیون و زاری می کنیم؟
- از این راز جانِ تو آگاه نیست: دل و وجودِ تو به رازِ مرگ هیچ آگاهی ندارد و نخواهد داشت
- بدین پرده اندر تو را راه نیست: بنابراین تو به درونِ پرده ای که رازِ مرگ را در خود پنهان کرده است راهی نداری و تا زنده ای تلاشِ تو بی فایده خواهد بود و تنها بعد از مرگ هست که اسرار آن هویدا می شود. بقول علی(ع)، بزرگترین اسرار مرگ است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

شاگرد خانم دل سبک خیام دوست در ‫۱ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۱ فروردین ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۲۸ پاسخ داده:

خانم دل سبک امیدوارم مساعد و دل شاد باشین

من یکی از هم شهری های شما و البته یکی از طرفداری پر و پا قرص شما در تحلیله رباعی های خیام هستم

اگر کلاسی یا محفلی در این جهت دارین خیلی خوشحال میشم

شما را از نزدیک ملاقات کنم.

و نمیدونم کی این پیام رو میبینین ولی امروز عیده

عید نوروز رو به شما تبریک میگم.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

احمد نیکو در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۵ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۴۲ نوشته:

ترکیب طبایع ارنگشتی کم و کاست

صورت بستی که طبع صورتگر ماست

پرورد و بکاست تا بدانند کسان

کاین عالم را مصوری کامرواست

(رباعی شماره ۲۲ از شاه نعمت اله ولی )

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

همیرضا در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۲ نوشته:

در مقالهٔ «خیام و آگاهی‌های تازه» به قلم محمدافشین علایی (مجلهٔ بخارا، شمارهٔ ۱۳۱، تیر ۱۳۹۸) اشاره شده که این رباعی در تفسیر قرآن امام فخر رازی (متوفی به سال ۶۰۶ق) با عنوان «التنبیه علی بعض اسرار المودعة فی بعض سور القرآن العظیم و الفرقان الکریم» در فصل سوم از قول خیام نقل شده است:
«و نظم عمر الخیام هذا المعنی بالفارسیة، فقال: دارنده چو ترکیب طبایع آراست ...»

علاوه بر آن عنوان شده که همین رباعی در تاریخ وصاف نیز نقل شده است:

«و دوبیتی عمر خیام طناب خیمهٔ استدلال و شقهٔ بارگاه معنی گشت: دارنده چو ترکیب ...»

البته این نقل از نسخه‌ای از تاریخ وصاف به خط مؤلف (شرف الدین عبدالله شیرازی) است و طبق متن مقاله گویا در نسخه‌ای به خط کاتب دیگر، کاتب به جای این رباعی رباعی «اجزاء پیاله‌ای که در هم پیوست ...» را آورده.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

حبیب شاکر در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، سه‌شنبه ۳ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۲۵ نوشته:

سلام بردوستان

دانی که چرا آنکه طبایع آراست

ترکیب نموده جمله را با کم و کاست

تا هر دو قدم نهند در راه کمال

این یک به شکست خویش و آن با برخاست

تشکر

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

علیرضا اکبرزاده در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۱۱ نوشته:

برهان شر.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

Behzad Tabari در ‫۳ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱۵ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۴۰ نوشته:

به نظرم اشاره داره به داستان هبوط انسان که به قولی چرا باید طوری آفریده بشیم که این اتفاق بیافتد.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

پیمان اولادی در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۳۷ نوشته:

جهان عادلانه نیست

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

رضا سعادتی در ‫۲ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۱ دی ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۲۳ نوشته:

هرگز دل من ز علم محروم نشد

کم ماند ز اسرار که معلوم نشد

هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز

معلومم شد که،هیچ معلوم نشد

همه عمر خیام همین بود و عمر هممون همینه الکی بحث نکنید. بر هیچ امده‌ایم به هیچ میرویم فقط سعی تلاش کنید خوش باشید و خوبی و نیکی کنید همین راهی که خیام تو تمام رباعیات و غزل و ... گفته

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

محمد یوسفی در ‫۲ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۲۵ نوشته:

در رساله التنبیه به سال ۶۰۰ ق چنین آمده است:

دارنده، چو ترکیب طبایع آراست

باز از چه سبب فکندش اندر کم و کاست؟

گر خوب نیامد این بنا، عیب کراست؟

ور خوب آمد، خرابی از بهر چراست؟

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

رضا خان در ‫۲ سال و ۱ ماه قبل، دوشنبه ۱۹ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۰۷:۴۳ نوشته:

یادت گرامی بزرگ مرد ایران زمین

اشعار و افکار نقادانه تو جهان شمول شده چون از حق و حقیقت در دوران سیاهی تسلط الله بر این سرزمین گفتی و خوش گفتی

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

علی احمدی در ‫۱ سال قبل، سه‌شنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۵۵ نوشته:

دارنده چو ترکیب طبایع آراست

از بهر چه افکندش اندر کم و کاست؟

همه موجودات از ترکیب طبایع مختلف ساخته می شوند . ولی همه یکسان نیستند . مثلا در انسانها برخی کاملا سالم اند و برخی نقص دارند . سوال خیام این است که چرا همه موجودات یکسان نیستند . مهم این است که او یک سوال مطرح کرده تا ما در موردش فکر کنیم .او پاسخ نمیدهد چون پاسخ های متفاوتی برای این سوال هست.این یک فرضیه است که با تجربه و آزمایش می توان به جواب آن رسید .نمی توان نظر قطعی و مطمئنی از خیام انتظار داشت .مهم تر این است که به ما یاد می دهد بر این باور که آیا کمی و کاستی واقعی در خلقت وجود دارد یا ندارد مطمئن نباشیم و بر سرش دعوا نکنیم.

گر نیک آمد‌، شکستن از بهر چه بود‌؟

ور نیک نیامد‌، این صور عیب که راست‌؟

اگر چیدمان طبایع خوب است چرا در کوران حوادث روزگار ناقص و معیوب می شود و اگر چیدمان خوب نیست و از اول ناقص است تقصیر با چه کسی است ؟

به طور غیر مستقیم می گوید این نیک و بدی که بر زبان می آوریم نسبی است و ساخته خودمان است اگر مخلوقی در ظاهر هیچ نقصی ندارد خوب است یا اگر نقصی مادر زادی دارد بد است . در واقع به ما می گوید این دو را نباید باهم اشتباه کرد . خوبی و بدی را نباید با کامل بودن و ناقص بودن یکی دانست.هر بی نقصی خوب و هر ناقصی بد نیست.

فراموش نشود که جمله را پرسشی مطرح کرده تا طرح مسئله نماید.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.

	غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
	راهنمای نوار ابزار
	پیشخان کاربر
	اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر
	اعلان‌های کاربر
	ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
	خروج از حساب کاربری گنجور
	لغزش به پایین صفحه
	لغزش به بالای صفحه
	لغزش به بخش اطلاعات شعر
	فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
	فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط
	کپی نشانی شعر جاری در گنجور
	کپی متن شعر جاری در گنجور
	همرسانی متن شعر جاری در گنجور
	نشان کردن شعر جاری
	ویرایش شعر جاری
	ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
	شعر یا بخش قبلی
	شعر یا بخش بعدی

ورود به گنجور

رباعی شمارهٔ ۳۱

تازه‌های نرم‌افزار گنجور