گنجور

قصاید و قطعات

 
منوچهری
منوچهری » دیوان اشعار » قصاید و قطعات
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع به سوی سبزه برون آمد هر محبوسی مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ی» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | ت | د | ر | ز | س | ش | ق | گ | ل | م | ن | و | ه | ی

ا

شماره ۱ - در صفت بهار و مدح ابوالحسن: باغ همچون تبت و راغ بسان عدنا

شماره ۲: همی‌سوزد میان راغ، عنبرها به مجمرها

شماره ۳: فرو مرد قندیل محرابها

شماره ۴: که مهجور کردی مرا ازعشیقا

شماره ۵: ای ماهروی شرم نداری ز روی ما

ب

شماره ۶: راه را گرد نشانده‌ست سحاب

شماره ۷: آب انگور دو سالینه‌م فرموده طبیب

ت

شماره ۸: ای دوست بیار آنچه مرا داروی خوابست

شماره ۹ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: نه این دل ما غارت ترکان تتارست

شماره ۱۰: نه ابرست و نه خورشید، نه بادست و نه گردست

شماره ۱۱: خلدست ولیکن نه درو جوی عقارست

شماره ۱۲: نبیذ غارجی رسم کرامست

شماره ۱۳ - در وصف خزان و مدح احمدبن عبدالصمد وزیر سلطان مسعود: ماه شدن و آمدن راه رزانست

شماره ۱۴: آرام من و مونس من روز و شب اینست

شماره ۱۵: با غرفهٔ فردوس به فردوس قرینست

د

شماره ۱۶ - در وصف نوروز و مدح خواجه ابوالحسن بن حسن: داد زمانه بده کایزد داد تو داد

شماره ۱۷ - در مدح ابوحرب بختیار: زان ده مرا که رنگش چون جلنار باشد

شماره ۱۸: نبیذگیر و مده روزگار نیک به بد

شماره ۱۹: مژه در دیدهٔ او خار مغیلان گردد

شماره ۲۰ - در وصف بهار و مدح فضل بن محمد حسینی: گیتی آراسته چو خلد مخلد

شماره ۲۱ - در مدح خواجه احمد وزیر سلطان مسعود غزنوی: باغ پر گلبن کند، گلبن پر از دیبا کند

شماره ۲۲ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: لب من خدمت خاک کف پای تو کند

شماره ۲۳ - در وصف نوروز و مدح خواجه احمدبن عبدالصمد وزیر: روز طواف ساقی خورشید خد بود

شماره ۲۴: شب جشن سده را حرمت، بسیار بود

شماره ۲۵ - در وصف بهار و مدح خواجه طاهر: تا به سحرش دیدهٔ هر گلبنی ناظر شود

شماره ۲۶ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: و گر امروز شکیبا شد فردا نشود

ر

شماره ۲۷ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: باد فروردین بجنبید از میان مرغزار

شماره ۲۸ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: کرده‌ست رای تاختن و قصد کارزار

شماره ۲۹ - در وصف بهار و مدح خواجه علی‌بن محمد: خیز ای بت فرخار، بیار آن گل بی‌خار

شماره ۳۰: نیست مرا نیز به گل کار کار

شماره ۳۱: مرا خورشید کرد آبستن از دور

شماره ۳۲ - در تهنیت نوروز و مدح خواجه ابوالقاسم کثیر: با طالع مبارک و با کوکب منیر

ز

شماره ۳۳ - در وصف بهار و مدح شهریار: می خوشبوی فزار آور و بربط بنواز

شماره ۳۴ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: کز سوی دیگر برآمد عشقباز آن یار باز

شماره ۳۵ - در مدح خواجه احمد عبدالصمد وزیر سلطان مسعود: کامگارا! کار گیتی تازه از سر گیر باز

س

شماره ۳۶ - در مدح خواجه ابوالعباس: به باده حرمت و قدر بهار را بشناس

ش

شماره ۳۷ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: عجب نی ارتبت گردد ز روی شوق مشتاقش

ق

شماره ۳۸ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: ای به مردی و به شاهی برده از شاهان سباق

گ

شماره ۳۹ - در مدح اسپهبد: از دل ابدال بگریزد به صد فرسنگ، سنگ

شماره ۴۰: ارغوانی گشت خاک و پرنیانی گشت سنگ

شماره ۴۱: میی بسان عقیق و گداخته چون زنگ

ل

شماره ۴۲ - در مدح وزیر سلطان مسعود غزنوی: که پیشاهنگ بیرون شد ز منزل

شماره ۴۳: خوشبوی ملی چون گل، خودروی گلی چون مل

م

شماره ۴۴ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: بادهٔ سوری بگیر، بر گل سوری بچم

شماره ۴۵: که جهان تازه شد و ما ز جهان تازه‌تریم

شماره ۴۶: بر دل منه ز بهر جهان هیچ بار غم

ن

شماره ۴۷: طلعت خورشید داری، قامت فردوسیان

شماره ۴۸ - در مدح منوچهربن قابوس: چو مار شکنجی و ماز اندر آن

شماره ۴۹ - در وصف شراب فرماید: کز بیخ بکندی ز دل من حزن من

شماره ۵۰ - در لغز شمع و مدح حکیم عنصری: جسم ما زنده به جان و جان تو زنده به تن

شماره ۵۱ - در مدح علی‌بن محمد: پلاسین معجر و قیرینه گرزن

شماره ۵۲ - درشکایت از حسودان و دشمنان خود می‌فرماید: داد مظلومان بده ای عز میر مؤمنین

و

شماره ۵۳: که در نوا فکندمان نوای او

ه

شماره ۵۴ - در مدح شهریار: ای درخت ملک! بارت عز و بیداری تنه

شماره ۵۵ - در شکرگزاری عید و مدح خواجه محمد: عید رمضان آمد، المنه لله

شماره ۵۶ - در وصف جشن مهرگان و مدح ابوحرب بختیار: آراسته کن مجلسی، از بلخ تا ارمینیه

شماره ۵۷: به خنده گفتم: طوبی لمن یری عکه

شماره ۵۸: هنگام صبوح، ساقیا، رنجه

ی

شماره ۵۹ - در مدح خواجه طاهر: سنبلش چون پر طوطی، روی چون فر همای

شماره ۶۰ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: مجلس چرا نسازی، باده چرا نیاری

شماره ۶۱ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: تا از چه برآشوبی، یا از چه بیازاری

شماره ۶۲ - در وصف نوروز و مدح (ملک محمد) قصری: با لالهٔ لعل و با گل خمری

شماره ۶۳ - در مدح شیخ العمید(ابوسهل زوزنی): که زنده‌ست جمشید را دختری

شماره ۶۴ - در صنعت «جمع و تقسیم» و مدح فرماید: که باغ و راغ و کوه و دشت پر ماهست و پرشعری

شماره ۶۵: که بانگ چنگ فرو داشت عندلیب رزی

شماره ۶۶ - در مدح ابوالحسن بن علی‌بن موسی: به سوی سبزه برون آمد هر محبوسی

شماره ۶۷ - در شرح شکایت: کز هجی بینم زیان و از مدایح سود نی

شماره ۶۸ - در مدح فضل بن محمد حسینی: که دارای دهرست و دادار مولی

شماره ۶۹: تمثالهای عزه و تصویرهای می

شماره ۷۰ - در وصف بهار و مدح ابو حرب بختیار محمد: وز باغ خویش باغ ارم رد کند همی

شماره ۷۱ - درمدح علی‌بن عمران: چو آشفته بازار بازارگانی

شماره ۷۲ - در مدح ابوالحسن عمرانی: زشتی از روی نکو زشت بود گر دانی

شماره ۷۳ - در مدح خواجه ابوسهل زوزنی: پوشیده ابر دشت به دیبای ارمنی

شماره ۷۴ - در مدح فضل‌بن محمد حسینی: یکی رهت بنمایم اگر بدان بروی

شماره ۷۵ - در وصف اسب و مدح شهریار: اعوجی مادرش و آن مادرش را یحموم شوی

شماره ۷۶ - در وصف بهار و مدح میرکامگار: چون بهشت عدن شد هر مهمهی

شماره ۷۷ - در مدح سلطان مسعود غزنوی: تا کس نفرستیم و نخوانیم نیایی

شماره ۷۸: گرفتمت که شدی آنچنان که می‌بایی

شماره ۷۹: درآورد در کار من بینوایی