خیز بترویا! تا مجلس زی سبزه بریم
که جهان تازه شد و ما ز جهان تازهتریم
بر بنفشه بنشینیم و پریشیم خطت
تا به دو دست و به دو پای بنفشه سپریم
چون قدح گیریم از چرخ دو بیتی شنویم
به سمنبرگ چو می خورده شود لب ستریم
وگر ایدونکه بینجامدمان نقل و نبیذ
چارهٔ هر دو بسازیم که ما چاره گریم
بمزیم آب دهان تو و می انگاریم
دو سه بوسه بدهیم آنگه نقلش شمریم
نخوریم انده گیتی که بسی فایده نیست
اگر ایدونکه بریم انده او یا نبریم
پیش کاین گیتی ما را بزند یا بخورد
ما ملکوار مر او را بزنیم و بخوریم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به دعوت به شادی و جشنوارهای در دل طبیعت میپردازد. شاعر از دوستش میخواهد که به کنار سبزهها بروند و از زیباییهای بهار بهرهمند شوند. آنها نشسته بر بنفشهها، در فضایی شاداب و سرزنده، به نوشیدن شراب و خوردن خوراکیها میپردازند. شاعر با تأکید بر لزوم غفلت از اندوههای دنیا و نگرانیها، پیشنهاد میکند که از لذتهای زندگی استفاده کنند و به جای نگرانی، زندگی را با خوشی سپری کنند.
هوش مصنوعی: ای بترویا! برخیز و به جمعی که در میان سبزهها نشسته است برویم، زیرا جهان به تازگی تغییر کرده و ما نیز از این تغییر جدیدتر و متفاوتتر هستیم.
هوش مصنوعی: بیایید روی بنفشهها بنشینیم و خط زیبای تو را با دستها و پاهایمان پریشان کنیم تا زیباییاش را بیشتر به نمایش بگذاریم.
هوش مصنوعی: وقتی که ما نوشیدنی (قدح) را از چرخ (خمره) میگیریم، در حالی که سمنبرگ (گل خوشبو) در آن وجود دارد، آن را مینوشیم و لبهای ما به بوسه شبیه میشود.
هوش مصنوعی: اگر در چنین حالتی که ما مشغول نوشیدن شراب و خوردن نقل هستیم، کاری کنیم تا برای هر دوی اینها تدبیری بیندیشیم که ما نیز برای خود چارهای بیابیم.
هوش مصنوعی: باید آب دهان تو را بچشیم و مانند شراب تصور کنیم و پس از آن چند بوسه به تو بدهیم و سپس نقل را (شیرینی) بخوریم.
هوش مصنوعی: نباید به غم و اندوه دنیا اهمیت بدهیم چون فایدهای در آن نیست، حتی اگر بخواهیم غم آن را تحمل کنیم یا نکنیم.
هوش مصنوعی: اگر این دنیا به ما درد و رنجی بزند یا ما را آسیب برساند، ما نیز همچون پادشاهان باید با قدرت به او پاسخ دهیم و از توانمان استفاده کنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پسرا تا به کف عشوهٔ عشق تو دریم
از بد و نیک جهان همچو جهان بیخبریم
عقل ما عشق تو گر کرد هبا شاید از آنک
بیغم عشق تو ما عقل به یک جو نخریم
نظری کرد سوی چهرهٔ تو دیدهٔ ما
[...]
ای سنایی تو کجایی که به خون تو دریم
تا به نیمور هجا نفحه شعرت بدریم
هرکجا شعر تو یابیم نقیصه بکنیم
ور ترا نیز بیابیم، به . . . ن در ببریم
اندبار از تو و دیوانه عطیه کل و کور
[...]
وقت آن است کز این دار فنا درگذریم
کاروان رفته و ما بر سر راه سفریم
زاد ره هیچ ندانیم چه تدبیر کنیم
سفری دور و دراز است ولی بیخبریم
پدر و مادر و فرزند و عزیزان رفتند
[...]
سدّ اسلام شکسته شد و ما بیخبریم
رکن دین جای تهی کرده و ما می نگریم
ای دریغا که شب آمد همه از هم ببریم
مجلس آخر شد و ما تشنه و مخمورسریم
رفت این روز دراز و در حس گشت فراز
ز اول روز خماریم به شب زان بتریم
باطن ما چو فلک تا به ابد مستسقی است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.