جاوید مدرس اول رافض در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۱۴ دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:
آخ او دوداقین،،سویله دی او آب حیات
آخ غنچه دهن، ،سویله دی او حبً نبات
آخ شعر او لبونده، ،دئدی رافیض دئری
شیرین او لطیفه سوزلره مین صلوات
رافض
جاوید مدرس اول رافض در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۱۱ در پاسخ به محمد رضا بهار دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲:
قالدیر طرب انگیز او آبی دو گئتیر
او یاندیریب اود وران شرابی دو گئتیر
کئفلن او شراب نابدن آنلاما هئچ
هئچ آنلاشا بیل مه ین جوابی دو گئتیر
رافض
صادق در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۲۲ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۵:
مصرع آخری رو برایم تفسیر کنید،چه کند سوخته که از غایت حرمان می رفت
صادق در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۱۱ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۳ - ماده تاریخ وفات تورانشاه (میل بهشت = ۷۸۷):
درود بر شما، مصرع سال تاریخ وفاتش طلب از میل بهشت رو لطفا توضیح بدهید
صادق در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۰۹ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۴ - ماده تاریخ وفات (قرب طاعت = ۷۸۲) :
برون آر از حروف قرب طاعت،یعنی چی؟لطفا
امیر عیدی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۵۱ دربارهٔ نسیمی » دیوان اشعار فارسی » غزلیات » شمارهٔ ۱۵۶:
کسی نتونسته اینو بخونه؟!
فواد . در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸۷:
در این سرما سر ما داری امروز ...
امان از دست مولانا و زیبایی کلامش .
Lira R در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۷۳:
@مسعود
اشاره به این دارد که در راه عشق نر یا ماده بودن معنایی ندارد... راه عشق، جنسیت نمیشناسد...برتر از این تقسیم بندیهای اینجایی است...راه عشق راه دل است...
البته کلمه ماده نری به معنای مردی مخنث یا خواجه است...که در این حال به این معنا می شود که درراه عشق سست و بی مایه مباش
محمد حسنخانی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۰:۲۸ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۴۰۷:
سلام
از دوستانی که امکان خوانش صحیح این شعر رو دارند تقاضا میکنم در قالب فایل صوتی شعر رو بخونند.
سپاس
Younes Fallah در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۴۸ در پاسخ به آرا منتظری دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۱:
زنده باشید. گوارای وجودتان
و احتمالا حق با شماست و نوازنده نی استاد کسایی هستن؛ با توجه به سبک نی نوازی عرض میکنم.
حمید در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۵:
هم خوانش محسن چاووشی زیباست ، هم تفسیر آقای رضا رسا و جذاب است و از همه مهمتر حافظ شیرین سخن به حد اعجاز از کسی که دوستش دارد تعریف و تمجید کرده است .
فقط من تو این فکرم که این تعریفها به جنس مونث میخوره ( یاقوت آبدار مثلا) چطور شاه شجاع ناراحت نمیشده ؟؟؟؟
Mohammad N در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۶:۰۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱۰:
این شعر چند بیت حذف شده داره و با این مصرع شروع میشود... ای نادره ی دوران از مات سلام الله... ووو
برگ بی برگی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۵:۲۴ در پاسخ به حمید رضا۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۹:
درود بر حمید رضای گرامی، پس از مدتها بارِ دیگر به این غزلِ زیبا رسیدم و با مشاهدهی پیامِ جنابعالی که می تواند نظر و دیدگاهِ منتقدانِ بسیاری باشد ضروری دیدم در اندازه درکِ خود از مواردِ ذکر شده به آنها بپردازم. نکته اول اینکه بر هیچ کسی پوشیده نیست که دستاوردهای علمیِ دانشمندان در راستایِ رفاه و آسایشِ مردم بوده است و عارفان نیز بر سرِ این موضوع با عالمان بحثی ندارند کما اینکه مولانا در بیانِ اندیشه هایِ خود بارها به آن پرداخته است ضمنِ اینکه اینگونه علوم برای مثال علمِ پزشگی و نجوم را نیز برایندِ علمی می داند که با وحی از عالمِ غیب و بواسطۀ پیامبران به دانشمندان رسیده است، شاید با ابیاتِ زیر موضوع کمی روشن تر شود؛
پس طبیبان از سلیمان زان گیا عالم و دانا شدندی مقتدی
تا کتبهایِ طبیبی ساختند جسم را از رنج می پرداختند
این نجوم و طب وحیِ انبیاست عقل و حس را سویِ بی رَه رَه کجاست؟
سپس ادامه می دهد انسان از قابلیتِ تعلیم و پرداخت و توسعه چنین علومی برخوردار است که منتج به توسعه و بقولِ شما تخصصی شدنِ آنها تا به امروز شده است که شگفت انگیز است،
عقلِ جزوی عقلِ استخراج نیست جز پذیرای فن و محتاج نیست
قابلِ تعلیم و فهم است این خرد لیک صاحب وحی تعلیمش دهد
موردِ دیگر اینکه بزرگان طبیب یا دانشمندانی نبوده اند که وظیفهٔ آنها توسعهٔ علومِ حصولی باشد و هدفشان بفرموده شما "شکوفایی علومِ تجربی"، آن بزرگان طبیبان الهی هستند که رسالتشان شکوفایی و تعالیِ انسان بصورتِ فردی بوده است که اگر تحقق پذیرد می تواند منجر به تعالیِ نوعِ بشر بصورتِ جمعی گردد، و در اینصورت است که تخریب هایی که بدرستی به آنها پرداختید متوقف خواهد شد و جامعه به "رشدِ بالایی از اخلاق و رفتار و کردار" خواهد رسید. اما این مطلب که آن بزرگان بقولِ شما غرقِ عشقِ خدا بودند منافاتی با اهدافِ آنان که انتقالِ مفاهیمِ عالیِ معرفتی به سایرین است ندارد، همانطور که می دانیم فیلسوف و عارفی چون ابن سینا سرآمدِ دانشمندانِ دوران در شرق و غرب بوده است و کتابهای قانون و شفای او تا سده ها در دانشگاه هایِ جهان تدریس می شد و البته کم نبودند دانشمندانی دیگر که از ایران و مشرق زمین علومِ مورد نظر را در جهان توسعه دادند و از نگاهِ جهانیان نه تنها شکست نخوردند بلکه زیربنایِ علومِ امروزی را بنیاد نهادند و البته این منحصر به ایران و کشورهای اسلامی نبود بلکه نوابغِ بسیاری نیز از دلِ کلیساهای غرب ظهور کردند که موجبِ شکوفایی علم و هنر در جهان گردیدند اگرچه برخی از آنان در زمانِ خود توسطِ سطحی نگرانِ متعصب در همان کلیساها تکفیر و به گناهِ ناکرده مجازات شدند.
اما در بارهی اینکه برخی از گفته ها و پندهای بزرگان درست است و می تواند موردِ پذیرشِ جوانان باشد و آنجایی که خطا گفته اند را "با درکِ زمان و مکانِ و بدور از خشم باید چشم پوشی کنند" بنظر میرسد شخصاََ عنایت نکرده و با خشم آن بزرگان را متهم به انواعِ خطاها می کنید که البته حافظ برای چنین دیدگاهی در چند قرن پیش از این پاسخ داده است آنجا که فرموده؛ "چو بشنوی سخنِ اهلِ دل مگو که خطاست / سخن شناس نِه ای جانِ من خطا اینجاست" و ایکاش برای آن بزرگانی که بنی آدم را اعضایِ یکدیگر می دانند و مفاخرِ جهان هستند مثالی می آوردید که زن ستیزی کرده باشند و یا به تحقیرِ انسانهای نادان و یا نامهربانی با خطا کاران و موارد دیگری که ذکر نمودید پرداخته باشند، بلکه بر عکس بارها خطایِ انسان را توجیه پذیر و طبیعی ذکر می کنند که می تواند با مراجعه به چنین طبیبانِ الهی به درمانِ خود پرداخته و درصدِ خطاهایِ خود را کمتر کند تا به شادیِ حقیقی که حقِ هر انسانی در این جهان است دست یابد. براستی آیا انسانِ مدرنِ امروز علیرغمِ رفاه و آسایشی که به لطفِ علومِ حصولی به آن دست یافته است شادتر از گذشتگان زندگی می کند؟ اگرچنین است پس چرا باید با قرص های آرامبخش بخوابد و چرا باید هر روزه هزاران تُن موادِ مخدر تولید شود و میلیونها لیتر مشروبات الکلی؟
کوروش در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۵:۲۳ در پاسخ به رضا از کرمان دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۶۶ - رفتن مادران کودکان به عیادت اوستاد:
پس یعنی استاد داره به مادر بچه ها فحش رکیک میده اینجا ؟ به چه دلیل ؟
کوروش در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۵:۲۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۷۴ - کرامات شیخ اقطع و زنبیل بافتن او به دو دست:
وهم تفریق سر و پا از تو رفت
دفع وهم اسپر رسیدت نیک زفت
یعنی چه ؟
کوروش در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۴۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۷۳ - متهم کردن آن شیخ را با دزدان وبریدن دستش را:
ای بسا مرغی ز معده وز مغص
بر کنار بام محبوس قفس
یعنی چه ؟
کوروش در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۳۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۷۲ - مضطرب شدن فقیر نذر کرده بهکندن امرود از درخت و گوشمال حق رسیدن بی مهلت:
دوستان بالاخره میوه از درخت افتاد یا نه ؟
کوروش در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۳۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۷۲ - مضطرب شدن فقیر نذر کرده بهکندن امرود از درخت و گوشمال حق رسیدن بی مهلت:
چونک از امرودبن میوه سکست
گشت اندر نذر و عهد خویش سست
مصرع اول یعنی چه
کوروش در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۳۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۷۰ - بقیهٔ قصهٔ آن زاهد کوهی کی نذر کرده بود کی میوهٔ کوهی از درخت باز نکنم و درخت نفشانم و کسی را نگویم صریح و کنایت کی بیفشان آن خورم کی باد افکنده باشد از درخت:
کل اصباح لنا شان جدید
کل شیء عن مرادی لا یحید
هرروز ما چیز (کار) جدیدی داریم و هیچ چیز از خواسته من منحرف نمیشود
(هرچیزی من میخواهم همان میشود )
ادبیات در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۱۷ در پاسخ به رضا نوری دربارهٔ سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۲۱: