مهرداد در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۲۷ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۹۵:

گر نامه ی من همی نیرزد به جواب - ای بی معنی، ببین و برخوان آخر!

مهرداد در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۱۹ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۹۴:

ای لعل تو تالانهٔ بستان بهار - بادام تو هم ز آب رزان گشته خَمار، یعنی چشمت از آب انگور شده شراب فروش و یا اینکه " بادام تو هم، آب رزان داده خَمار" یعنی چشمت آب انگور به شراب فروش میدهد

مهرداد در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۵۴ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۸۸:

ای چشم، همه چشم به چشمت روشن! در مصرع سوم

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۵۳ دربارهٔ آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۰۵:

درون ز نقشِ صنم ، بر زبان به ذکر  صمدگو،

مهرداد در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۴۵ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۸۴:

سهمی که مرا دلبر خباز دهد - نه از سر کامخ  کزسر ناز دهد، کامخ آنچه با نان بعنوان نان خورش درآمیزند

در چنگ غمش بمانده‌ام همچو خمیر - ترسم که بدست آتشش باز دهد، آتش خباز منظور است

مهرداد در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۲۵ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۸۰:

جانم بشود ز غیرت ای جانِ جهان - گر آنکه شبی کسی به خوابت بیند

مهر و ماه در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۲۳ در پاسخ به سعید دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۷۵:

حضور هر دو عزیز و نظرات ایشان، ارزنده بود...

مهرداد در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۱۹ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۷۶:

از ناز، دو چشم خود چنان باز کنی - کُنده زده لب به خنده‌ای باز کند

مهرداد در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۵۸ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۷۳:

شاهان چو به روز بزم ساغر گیرند - بر باده سماع و چنگ چاکر گیرند

مهرداد در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۳۸ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۶۹:

آن‌ها که هوای عشق موزون زده‌اند _ هر نیمه شبی سجده در خون زده‌اند

مهر و ماه در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۱۳ در پاسخ به هو الحق دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۷:

درود بر شما

سپاسگزارم

بابک چندم در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۴ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۲۱ در پاسخ به رضا عزیزی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:

کلاچ ندارد چرا که اتوماته، اتوماته، اتومات....

رضا عزیزی در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۲۶ در پاسخ به عباسی-فسا @abbasi2153 دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:

اگه لطف بفرمایید 🙏 ( کلاچ) رو هم از غزل استخراج کنید

سپاس خواهیم گفت از برای شما 🤲💚

نسیم صبا در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۲۸ در پاسخ به مصطفی دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۲:

خدمت شما عرض کنم عرفان حقیقی همون چیزی هست که در کربلا اتفاق افتاد

اگر چیزی با این مغایرت داشته باشه اعتباری نداره و گذراست

نسیم صبا در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۲۶ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۲:

این شعر رو مرحوم سید احمد نجفی برای اباعبدالله الحسین استفاده کردند و افراد غریبه و نامحرم که تو این فازا نیستن نمیتونن درک کنن

بزرگی هر شخصی به اندازه تعلقاتشه و تعلق ما هم مشخصه 

نگاه دار دلی را که برده ای به نگاهی حسین جان

ر.غ در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۷:۵۴ دربارهٔ سوزنی سمرقندی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۲۳ - امام کیست:

با سلام. سوز نگر نادرست است. سوزنگر باید باشد در مصراع پایانی.

 

 

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۱۱ دربارهٔ یغمای جندقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۷۱:

یاری از سویِ کَسان خواهم و گوید یعقوب،

T۱۰ در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۴۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴۷:

شعر بسیاز زیباست و از نظر من میخواد این رو بگه که هرچیزی علاوه بر خوبی، بدی هم داره و هرچیز اونی که نشان میده نیست.

 

احمدرضا نظری چروده در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۲۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴۷:

بیدل از خرد و بزرگ آن به که برداری نظر

دورگاوان رفت واکنون حاضران گوساله اند

می توان بامقدمه تاریخ جهانگشای جوینی مقایسه کرد.

 

۹۱۲۴۶۴۳۳۹۶ farhad در ‫۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۳ تیر ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۵۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶:

با توجه به بیت قبلی که دسته کوزه رو دست ادمی که قبلا بر گردن یاری بوده تشبیه میکنه به نظرم این بیت هم تشبیه اعضای بدن هست نه شاه و وزیر و .... من برداشتم این هست که کاسه ای که کوزه به آن می می‌ریزد منظوره خیام این است که کاسه جلوی کوزه از لب های معشوق ساخته شده( هر کاسه می که بر کف مخموریست از عارض مستی و لب مستوریست). همه اشعار خیام رو میشناسیم نمیشه از حقیقت دور شد به تصویر مربوط به بیت هم دقت کنید.به نظر شما کاسه و کوزه از کجای بدن ساخته شدن؟ ممنون میشم نظرتون رو بگید