فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۱ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۲۲ در پاسخ به هادي رحماني دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱ - پادشاهی فریدون پانصد سال بود:
فوق العاده بود.
نفهمیدن این بیت بدجور آزاردهنده بود.
سپاسگزارم
جهن یزداد در ۱ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۱۳ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » فی لسان الاصفهانیه » شمارهٔ ۱:
تا کِی وِ کِی اِنتظارِ فردا
آروم بِپُرسِن آرو آرو
الف رسته در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۲۵ در پاسخ به کوروش دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۲۸ - یافتن عاشق معشوق را و بیان آنک جوینده یابنده بود کی وَ مَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَیْراً یَرَهُ:
کُروم = مو، باغ ، تاکستان با انگورهای رنگین
لج شوم = ستیز شوم
الف رسته در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۱۲ در پاسخ به جهن یزداد دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۱:
دار به معنی درخت است
میوهدار یعنی درخت میوه
جهن یزداد در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۷:۴۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۱:
کهن گشته این داستانها ز بن
کنون نو شود روزگار کهن
جهن یزداد در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۷:۳۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۱:
یکی میوه داری بماند ز من
که بارد همی بار او بر چمن
میوه داری را باید جدا نوشت میوه دار = دار میوه است
جاوید مدرس اول رافض در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۰۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۱:
تضمین غزل شماره ۴۷۱ سعدیساقی انجمن برس بر من وبر سئوال من
کز غم عشق و هجر او رفته زکف مجال من
عشق بتان بسینه خودشمه ای از خصال من
،،،،،،،،
وه که جدا نمیشود نقش تو از خیال من
تا چه شود به عاقبت در طلب تو حال من
،،،،،،،،
تیر خدنگت از کمان جانب ما بُود روان
سینه جلو همی دهم ،ترس ز ما، مبر گمان
کس نرهید کی رهد پیر و یا بود جوان
،،،،،،،،،،
ناله زیر و زار من زارتر است هر زمان
بسکه به هجر میدهد عشق تو گوشمال من
،،،،،،،،،
کوه فقط توان دهد گفته به هر جواب تو
از چه سبب بود ترا از مَنَت اجتناب تو
نغنوی ار به شب مگر باد ربوده خواب تو
،،،،،،،،،،
نور ستارگان ستد روی چو آفتاب تو
دست نمای خلق شد قامت چون هلال من
،،،،،،،،،
دل نشود اسیر هر ناکس و بند هرخسی
از چه بداد این دل عاشق ما نمی رسی
در طلب وصال تو رنج کشیده ام بسی
،،،،،،،،،،،،،،
پرتو نور روی تو هر نفسی به هر کسی
میرسد و نمیرسد نوبت اتصال من
،،،،،،،،،،،،
غمزه و نازت هر دمی بر سر ره کمین کند
بر دل ما بروز و شب یاد ترا قرین کند
زلف دو تای مشک رابر گرهش عجین کند
،،،،،،،،،،،،
خاطر تو به خون من رغبت اگر چنین کند
هم به مراد دل رسد خاطر بدسگال من
،،،،،،،،،،،،،
دل چو برد زکف مرا هیچ نکرده مسترد
عشق چو خیمه زد بجان بوته غصه پرورد
گردش روز گار گر گام، بکام نسپرد
،،،،،،، ،،،،،،،،،،،
برگذری و ننگری بازنگر که بگذرد
فقر من و ( غنای تو )،جور تو و احتمال من
،،،،،،،،،،،،
کو ی تو و سرای من نقش منست چون گدا
گر لب لعل او بود بر لب تشنه ام سقا
آب حیات باشد آن بهر بقا بود شفا
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
چرخ شنید نالهام گفت منال سعدیا
کآه تو تیره میکند آینه جمال من
جاوید مدرس اول رافض در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۰۵ در پاسخ به Tania Shokri دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۱:
تضمین غزل شماره ۴۷۱ سعدیساقی انجمن برس بر من وبر سئوال من
کز غم عشق و هجر او رفته زکف مجال من
عشق بتان بسینه خودشمه ای از خصال من
،،،،،،،،
وه که جدا نمیشود نقش تو از خیال من
تا چه شود به عاقبت در طلب تو حال من
،،،،،،،،
تیر خدنگت از کمان جانب ما بُود روان
سینه جلو همی دهم ،ترس ز ما، مبر گمان
کس نرهید کی رهد پیر و یا بود جوان
،،،،،،،،،،
ناله زیر و زار من زارتر است هر زمان
بسکه به هجر میدهد عشق تو گوشمال من
،،،،،،،،،
کوه فقط توان دهد گفته به هر جواب تو
از چه سبب بود ترا از مَنَت اجتناب تو
نغنوی ار به شب مگر باد ربوده خواب تو
،،،،،،،،،،
نور ستارگان ستد روی چو آفتاب تو
دست نمای خلق شد قامت چون هلال من
،،،،،،،،،
دل نشود اسیر هر ناکس و بند هرخسی
از چه بداد این دل عاشق ما نمی رسی
در طلب وصال تو رنج کشیده ام بسی
،،،،،،،،،،،،،،
پرتو نور روی تو هر نفسی به هر کسی
میرسد و نمیرسد نوبت اتصال من
،،،،،،،،،،،،
غمزه و نازت هر دمی بر سر ره کمین کند
بر دل ما بروز و شب یاد ترا قرین کند
زلف دو تای مشک رابر گرهش عجین کند
،،،،،،،،،،،،
خاطر تو به خون من رغبت اگر چنین کند
هم به مراد دل رسد خاطر بدسگال من
،،،،،،،،،،،،،
دل چو برد زکف مرا هیچ نکرده مسترد
عشق چو خیمه زد بجان بوته غصه پرورد
گردش روز گار گر گام، بکام نسپرد
،،،،،،، ،،،،،،،،،،،
برگذری و ننگری بازنگر که بگذرد
فقر من و ( غنای تو )،جور تو و احتمال من
،،،،،،،،،،،،
کو ی تو و سرای من نقش منست چون گدا
گر لب لعل او بود بر لب تشنه ام سقا
آب حیات باشد آن بهر بقا بود شفا
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
چرخ شنید نالهام گفت منال سعدیا
کآه تو تیره میکند آینه جمال من
کوروش در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۲۸ - یافتن عاشق معشوق را و بیان آنک جوینده یابنده بود کی وَ مَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَیْراً یَرَهُ:
چه رها کن رو به ایوان و کروم
کم ستیز اینجا بدان کاللج شوم
یعنی چه ؟
بابک چندم در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۴۵ در پاسخ به اردشیر دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۵:
@ اردشیر
بزرگان جنگآور از باستان
ز رستم زنند این زمان داستان
باستان: دیرباز، دیرینه
جنگاوران بزرگی که از دیرباز/قدیم شاهد پهلوانی/قهرمانی های رستم بودند، در این زمان آنها را حکایت/بازگویی می کنند...
فاطمه زندی در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۳۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۴۰ - گفتار اندر حذر از دشمنی که در طاعت آید:
درود
انباز =شریک
مهدی از بوشهر در ۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۷:۴۱ در پاسخ به درویش علی ادریساوی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۵:
درود بر شما
ساحل در ۱ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۲۶ در پاسخ به رضا از کرمان دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۹۱:
بسیار عالی بود .سپاس گزارم.
احمدرضا نظری چروده در ۱ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۳۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۰۲۵:
این بیت صائب تبریزی دراین غزل میتواندشاه بیت غزل باشد
هر که از آب حرام رشوت آبستن نشد
تیغ اگر باشد طرف، مردانه می گوید سخن
آبستن شدن ازکسی با رشوت
مجازا رشوه نهانی گرفتن ازاو
سام در ۱ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۳۰ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۷۹ - پشیمان شدن شیرین از رفتن خسرو:
لبالب کرده ساقی جام چون نوش
پیاشی کرده مطرب نغمه در گوش
پیاپی در بیت 89 صحیح است
ققنوس
نگارنده در ۱ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۴۲ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۰۷:
با سلام
به نظر می رسد در دو بیت از ابیات فوقالعاده زیبای جناب فیض بجای «چه» مناسبتر است که از «چو» استفاده شود:
گفتم ز خود بریدم آن باده تا چشیدم
گفتا چو زان چشیدی از خود بریده باشی
معنی: گفتم تا از باده عشق تو چشیدم از «خود»م رها شدم. «او» گفت همین که از باده وصل من نوشیدی نشانۀ این است که از خود بریده باشی.
همچنین در بیت زیر:
گفتم که طعم آن لب گفتا ز حسرت آن
جان بر لبت چو آید شاید چشیده باشی
معنی: گفتم که مشتاق طعم آن لبم (مشتاق وصال تو هستم) «او» گفت که چنانچه از حسرت وصل من جان بر لبت آید (از دنیا و مافیها جدا شوی) آنگاه است که شاید طعم وصال مرا بچشی
رضا از کرمان در ۱ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۵۸ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » جواب هدهد » حکایت شیخ سمعان:
سلام بر همراهان گنجور
این حاشیه بنده دقیقا شصت وششمین حاشیه ای است که بر این مثنوی عرفانی که به قول یکی از حاشیه نویسان به نوعی در آثار شعرا وادیبان وعرفای بعد از جناب عطار آمده وتمامی این بزرگان برای تفهیم مسایل عرفانی بدان متوسل گشته واز آن یاد کرده اند ،مینویسم ولی به شخصه از خواندن حاشیه های مندرج در ذیل این مثنوی بسیار متاسف شدم چون تعداد انگشت شماری از آنها مربوط به موضوع است وبرای دقایقی فکر کردم در یک سایت تغذیه در حال جستجو هستم ، از دوستانی که حواشی را نخوانده اند خواهش میکنم وقت گذاشته ومطالعه بفرمایند گرچه همچون بنده بجز اتلاف وقت و کسالت وسردرد چیزی عایدشان نخواهد شد ولیکن خالی از لطف نیست .گیرم یک نفر مطلبی خارج از بحث ادبی یا نقد وتفسیر متن اصلی نوشت ، شما که خود را دوستدار ادب پارسی میدانید چرا به حاشیه میروید واین بحث بیهوده را ادامه داده وکش میدهید خدا وکیلی در این شعر رد پایی از خام خواری وگوشتخواری می بینید واین موضوع تنها بر این بخش صادق نیست ودر حاشیه های ذیل خیلی از اشعار ومتون این سایت مشهود است حاشیه نویسی برای هیچ کس شان ومنزلت ایجاد نمیکند که بعضی از حضرات بدان متوسل میگردند وهرچه دلشان خواست مینویسند ،بعضی عادت هر روزه کرده وبیتی ومصرعی از شعر را در حاشیه می آورند که یعنی چی؟ واقعا نمیدانم اگر توضیحی بر این بیت دارید بنویسید که دیگران بهره ای ببرند اگر سوالی دارید بفرمایید خوشبختانه دوستان وسرورانی هستند که پاسخگو باشند، وگرنه چه خاصیتی دارد وچه دردی را دوا میکند بیتی که شما دوست عزیز نوشته اید که در خود متن شعر در سایت موجود است بعضی از حضرات بعد از گذشت مثلا هفت قرن از وفات مثلا مولانا که با وجود تذکره ها وزندگینامه های بجا مانده از دوره حیات ایشان ،هنوز بخش هایی از زندگی واحوالات ایشان بر محققان ومولوی پژوهان در پرده ابهام است ،چنان با قاطعیت تمام اشعار ایشان را به قبل وبعد آشنایی با شمس دسته بندی میکنند یا دلیل سرودن این غزل وآن غزل را مطرح مینمایند که آدمی ایشان را با حسام الدین یا سلطان ولد اشتباه میگیرد در صورتی که خود مولانا در فیه مافیه ودر رباعی وغزل آورده که من قبل از آشنایی باشمس شعر نمیسرودم باز بر موضع وتقسیم بندی خود بدون هیچ برهانی اصرار دارند یا چنان مطمین از حافظ وشاه شجاع میگویند انگار رفیق گرمابه و گلستان ایشان بوده اند من به نوبه خودم عضو این سایت شدم که چیزی بیاموزم که الحق تا کنون بسیار آموخته ام .
عزیزان خدا میداند که من اکنون خودم از نوشتن این حاشیه معذبم که نکند شاید موجب رنجش عزیزی گردد، ولی چه کنم که بنده متصف به صراحت لهجه ام واز سوی دیگر همواره حرف حق تلخ بوده و هست وبعضی اوقات شفا در تلخی است حاصل کار این حضرات چیزی جز اتلاف وقت ،سرخوردگی خوانندگان اهل پژوهش ، به اشتباه انداختن سایرین وجوانان اهل تحقیق وافزایش حجم بانک اطلاعاتی سایت چیزی دیگری نیست واگر مدیریت سایت اقدام به حذف وفیلترینگ اینگونه حواشی نمینماید زهی سعادت ، ولی بقول ضرب المثل حال که در دیزی بازه حیای گربه کجا رفته یا بقول مولانای عزیز دوستان سوراخ دعا را گم کرده اند لطفا رعایت بفرمایید باز هم میگویم هیچکس از حاشیه نوشتن در یک سایت شان وشخصیت نخواهد یافت لطفا برای وقت دیگران ارزش قایل شوید .
بوی گل بهر مشام است ای دلیر
جای آن بو نیست این سوراخ زیر
کی از اینجا بوی خلد آید ترا
بو ز موضع جو اگر باید ترا
امید عفو دارم شاد باشید
سیدمحمد جهانشاهی در ۱ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۴۳ دربارهٔ قاآنی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲:
خلق گشتند و در این ، کَس را کِی لا و لن است
سیدمحمد جهانشاهی در ۱ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۳۷ دربارهٔ آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۸:
گر در اسلام به هندو ، نه حلال است بهشت،
نوید گروهی در ۱ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۱۱ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۳۶۷: