گنجور

حاشیه‌ها

 

منظور از وزیرشوم رای «پولس» هست

خسرو در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۱۳:۲۱ دربارهٔ بخش ۳۵ - تعظیم نعت مصطفی صلی الله علیه و سلم کی مذکور بود در انجیل


جناب یونس آروین
احمد از اسماء خداوند و اسم موسی مسیح است
و مَحمد نیز از اسماء خداوند و اسم عیسی مسیح است

خسرو در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۱۳:۱۸ دربارهٔ بخش ۳۵ - تعظیم نعت مصطفی صلی الله علیه و سلم کی مذکور بود در انجیل


درود
حضرت حافظ برای هر دردی دوایی شفا بخش دارد. چه طبیب ماهری است این جناب حافظ که هر چه بگوییم کم گفته ایم.
او در این غزل با زیبایی مثصل همیشه به هجران سوسف و پدر اشاره کرده و انسانها را در مواقع سختی و دشواری به صبر و بردباری توصیبه عارفانه داشته است…
این هنر را فقط حافظ دارد که غزلیاتش انگار برای تمامی انسانهاست و تو گویی یک غزل را برای هر دردی درمانی است…افتخار کنیم به حافظ و حداقل به فرزندان خود حافظ خوانی را توصیه کنیم و این نباشد که فقط لب طاقچه یک دیوان حافظ برای زیبایی بگذاریم و هرگز بازش نکنیم

سیدرضافیض آبادی در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۱۲:۱۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۵۵


با سیدمهدی عزیز موافقم

هادی در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۱۲:۰۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۶۶۶


سلام. چرا مصرع اول بیت اول رو درست نمی کنید؟ واضحه که «وفا» درسته.

مصطفی خدایگان در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۴۷ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۲۲


با سلام و احترام خدمت دوستانی که فرمودند منظور از سه ماه،، رجب شعبان رمضان است. بنده بلطف خدا رمز ابجدی این بیت را استخراج کردم. و کاملا با نظر عرفایی چون جناب دولابی معتقدم.
ابجد کبیر.
سه ماه =۱۱۱
ابجد وسیط. ، رجب شعبان، رمضان =۱۱۱
حضرت لسان الغیب بسیاری مطالب را بصورت رمز بیان کرده اند. و این دریچه از جریان غزل، بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت، شکل گرفت ‌که جناب وصال، این گونه تفسیر کرده و جواب ناصرالدین شاه را داده بودند….. ‘گویند که ناصر الدین شاه چندین بار این غزل را و مفهوم آنرا نیافت پس نامه ای به وصال فرستاد تا بلکه مفهوم آنرا از او جویا شود . وقتی پیک به وصال رسید برادر ش دارفانی را وداع گفته بود پس بعدا از زمانی جواب شعر را چنین داد:
صاحبا در حالتی کین بنده را غم یار داشت
یادم آمد کز سئوالی آن جناب اظهار داشت
در خطوط شعر حافظ گرچه پرسیدی زمن
بلبلی برک و کلی خوشرنک در منقار داشت
فکرها بسیارکردم هیچ مفهومم نشد
چونکه شعرش در میان راز نهان بسیار داشت
نیمه شب غواص گشتم در حروف ابجدی
تا ببینم در میات آیا چه در در بار داشت
بلیلی برگ و گلی شد ۳۵۶
با علی و با حسین و با حسن معیار داشت
برگ گل سبز است دارد آن نشانی از حسن
جونکه در وقت شهادت سبزی رخسار داشت
رنگ گل سرخ دارد آن نشانی از حسین
جونکه در وقت شهادت سرخی گلنار داشت
بلبلی باشد علی کز حسرت زین برگ و گل
دائما آه و فغان و ناله بسیار داشت
و در آخر ناصر الدین شاه چنین اضافه می کند که:

الحق که شعر حافظ خوب سنجیدی وصال
مدعی هرکس که باشد می توان اظهار داشت

Biamooz.az.ishan در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۲۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۷۴


درود بر شما
بجای مباحات، مناجات صحیح می باشد و در یک نسخه معتبر، واژه مناجات بکار رفته است.از طرفی مسجد، جای مناجات است و هنگامیکه فرد فارغ ز مسجد می شود، در واقع عملی که در مسجد انجام میداده رو ترک می کند.با سپاس

علی عسکری/ حامی سرخ در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۵۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۹


سلام
فرو برد سر پیش سیمرغ زود

نیایش همی بفرین برفزود
بافرین را جایگزین بفرین کنید لطفا

مصطفی قباخلو در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۹:۵۲ دربارهٔ بخش ۲


با توجه به اشاره‌ی همزمانی نوروز و ماهِ شعبان در این شعر، سیاهه‌ای از این همزمانی‌ها در قرن ششم قمری یافتم:

(۱) پنجشنبه / ۱ فروردین ۴۵۷ خورشیدی / ۲۷ شعبان ۴۷۰ قمری
(۲) شنبه / ۱ فروردین ۴۸۷ خورشیدی / ۲۹ رجب ۵۰۱ قمری
(۳) جمعه / ۱ فروردین ۵۳۵ خورشیدی / ۳ شعبان ۵۳۵ قمری
(۴) شنبه / ۱ فروردین ۵۵۴ خورشیدی / ۱۹ شعبان ۵۷۰ قمری
(۵) جمعه / ۱ فروردین ۵۸۷ خورشیدی / ۲۴ شعبان ۶۰۴ قمری

با عنایت به قول معروف در مورد زندگانی انوری، این شعر به احتمال نزدیک در یکی از تاریخ‌های مورد ۳ و ۴ گفته شده است.

مهدی در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۹:۴۵ دربارهٔ قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - در وصف ربیع و مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی


در بیت اخر ، مصرع اول آبم اشتباه می باشد
آهم درست است ، که باآینه هم تناسب دارد

عباس صادقی زرینی در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۹:۲۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۲۴۲


آبم در بیت آخر درست نیست
آهم کلمه ی مناسبی است و با آینه هم هماهنگ تر است

عباس صادقی زرینی در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۹:۲۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۲۴۲


جناب خسروی عزیز، از دقت نظر شما سپاسگزارم.

دکتر صحافیان در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۹:۱۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۸


تراوشات قلم تو چه مهربانانه، حقوق خدمت عاشقانه ام را بر سخاوتت عرضه می کند‌
به نوک خامه رقم کرده ای سلام مرا
که کارخانه دوران مباد بی رقمت
سلام مرا با نوک قلم پاسخ دادی،آرزومندم کارخانه زمانه هیچ گاه از نام زیبایت خالی نشود.
۳- ( پس از یک دوره انتظار)آری به اشتباه یادم نکرده ای، عقل محاسبه گر، اشتباهی از قلمت به یاد ندارد
۴- اکنون که پادشاهی سرمدی* تو را گرامی داشته، مرا خوار نکن( پاسخ نیکو به جملات عاشقانه ام بده)خانلری: این توفیق
* گفته اند: نسبت ثابت به ثابت، سرمد و نسبت ثابت به متغیر دهر و نسبت متغیر به متغیر زمان است( قبسات میرداماد، ص۵)
۵- به پیشم بیا، تا با گیسوانت قرار ببندم، که هرگز سرم را از پاهایت برندارم حتی اگر سر ببازم.
۶- ولی افسوس، زمانی از شوق دلم آگاه می شوی که لاله از خاک کشتگان عشقت بروید خانلری: ولی وقتی
۷- اکنون که آب حیات خضر را از جام جمشید( ترکیب دو اوج تمدنی و دینی) دریافت می کنی، روان تشنه عاشقم را با جرعه ای دریاب.
خانلری: تو را ز حال دل خستگان چه غم، که مدام
همی دهند شراب خضر ز جام جمت(دو بیت اضافه نیز وجود دارد)
۸- ای باد بهاری که چون عیسی زنده کننده جانی، همه وقتت خوش باد، که جان خسته و زخمی ام با نفست زنده شد.

دو بیت اضافه خانلری:

۷:صبا ز زلف تو با هر گلی حدیثی راند

رقیب کی ره غماز داد در حرمت؟

صبا با هر گلی حدیثی متفاوت از زلفانت را بیان کرد(از روی ناآگاهی)، آری نگهبان عشق سخن چینان را در حرمت ره نمی دهد.

۹:دلم مقیم در توست، حرمتش می دار

به شکر آنکه خدا داشته محترمت

به شکرانه آنکه جایگاه ویژه در پیشگاه حق داری، دلم را محترم دار که مقیم درگاه تو شده است.
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح

دکتر صحافیان در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۹:۱۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۹۳


به نظرم در بیت چهارم اگر قراره بگیم بی خبر بهتره به جای سالک از عارف استفاده بشه اما با آوردن کلمه سالک بهتره از با خبر استفاده بشه . که عارف بی خبر نبود زیرا راه و رسم منزلها یا که سالک با خبر نبود زیرا راه و رسم منزلها .

حمیدرضا در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۹:۰۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱


سلام
به نظر میاد در بیت
یکی شیرخوار(ه)خروشنده دید

زمین را چو دریای جوشنده دید
(ه) اضافی هست
و شیرخوار خروشنده ترکیب اضافی می باشد.

مصطفی قباخلو در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۸:۵۲ دربارهٔ بخش ۲


با سلام
در بیت
چو فرزند را دید مویش سپید

((ببود)) از جهان سر به سر ناامید
به نظر میرسه به جای ببود باید ((بشد)) قرار گیرد.

مصطفی قباخلو در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۸:۴۲ دربارهٔ بخش ۲


…مگر نه اینکه مولوی خواسته خدا رو به بهترین شکل به ما معرفی کنه ؟ و افکار و اعتقادات ما رو از جهل به اگاهی ببره ؟ اگه قرار باشه که هر کسی خدا رو به ظن خودش قبول کنه پس اینهمه مثنوی و صحبت و گفتمان بر سر چیه ؟ یک کلمه میگفت و تمومش میکرد

نرگس در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۸:۲۴ دربارهٔ بخش ۳۵ - انکار کردن موسی علیه السلام بر مناجات شبان


در این داستان .بنطر من جناب مولوی میخواسته به ما بفهمونه که شبان درست تفکر نمیکنه وجهالتش رو تا حدی که نشون داده که خداوند رو به بدترین شکل توصیف میکنه …. و موسی است که تفکر درستی از خدا داره..اصلا در مورد نیت مولوی قضاوت نمیکنم ولی ایا ما درسی که از داستان باید بگیریم اینه که تفکر درستی ازذات و صفات خدااز موسی داشته باشیم یادر درک حداقلی مث شبانه ازصفات و شناخت خداوند داشته باشیم ؟ آیا باید تفکر ما به اون شبان نزدیکترباشه یا به موسی ؟ لطفا یکی جواب بده ….متاسفانه اکثر ما خودمون رو با اون شبانه همسو میکنیم تا اون موسایی که درک درستی از خداوند پیدا کرده …لطفا یکی جواب بده ؟

بیطرف .......... در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۷:۳۷ دربارهٔ بخش ۳۵ - انکار کردن موسی علیه السلام بر مناجات شبان


در ابیات اشتباهی رخ داده
این بیتها باید پس از بیت چنین ساخت کاید بتور اندرون باشد

به نخچیر شد شهریار دلیر

یکی اژدها دید چون نره شیر

به بالای او موی زیر سرش

دو پستان بسان زنان از برش

کمان را به زه کرد و تیر خدنگ

بزد بر بر اژدها بی‌درنگ

دگر تیز زد بر میان سرش

فروریخت چون آب خون از برش

فرود آمد و خنجری برکشید

سراسر بر اژدها بردرید

یکی مرد برنا فروبرده بود

به خون و به زهر اندر افسرده بود

بران مرد بسیار بگریست زار

وزان زهر شد چشم بهرام تار

چرا که شاه پس از کشتن اژدها به ان ده میرود و از کشتن اژدها اشفته بوده نه اینکه پس از سی روز به ان ده رفته که اگر پس از سی روز به ده رفته بود دیگر سر و رویش از کشتن ازدها دگرگون نبود که زن اب بیاورد و سر و رویش را بشوید

آزادبخت در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۶:۲۸ دربارهٔ بخش ۱۹


بره کشته شد هم بفرجام کار
- چه نیکو بدی گر بدی زیره با
- وای خداوندا فردوسی چه میکنی با دل ما - با این دلسرودهای رسایت - با این فرزانگی - براستی که شاهنامه نامه ایرانیان است

آزادبخت در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ ساعت ۶:۱۹ دربارهٔ بخش ۱۹


[صفحهٔ اول] … [۲] [۳] [۴] [۵] [۶] … [صفحهٔ آخر]