تو را در دلبری دستی تمامست
مرا در بی‌دلی درد و سقامست
بجز با روی خوبت عشقبازی
حرامست و حرامست و حرامست
همه فانی و خوان وحدت تو
مدامست و مدامست و مدامست
چو چشم خود بمالم خود جز تو
کدامست و کدامست و کدامست
جهان بر روی تو از بهر روپوش
لثامست و لثامست و لثامست
به هر دم از زبان عشق بر ما
سلامست و سلامست و سلامست
ز هر ذره به گفت بی‌زبانی
پیامست و پیامست و پیامست
غم و شادی ما در پیش تختت
غلامست و غلامست و غلامست
اگر چه اشتر غم هست گرگین
امامست و امامست و امامست
پس آن اشتر شادی پرشیر
ختامست و ختامست و ختامست
تو را در بینی این هر دو اشتر
زمامست و زمامست و زمامست
نه آن شیری که آخر طفل جان را
فطامست و فطامست و فطامست
از آن شیری که جوی خلد از وی
نظامست و نظامست و نظامست
خمش کردم که غیرت بر دهانم
لگامست و لگامست و لگامست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به توصیف عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و تأکید می‌کند که تمامی حالات و عواطف او تنها در سایهٔ چهرهٔ محبوب تحقق پیدا می‌کند. او می‌گوید که دنیا و زیبایی‌هایش همچون پوشش‌هایی هستند که بر روی حقیقت معشوق قرار دارند. عشق و سلام و پیام‌ها همه به سمت او می‌آیند و در این بین، غم و شادی زندگی‌اش به خدمت معشوق درمی‌آیند. شاعر به نمادهایی از شیر و اشتر اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که همواره عشق و پرشور بودن، سرآغاز همه چیز در زندگی‌اش است. در نهایت، او بر این نکته تأکید دارد که همهٔ این احساسات و تجربیات با وفاداری به معشوق به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: تو در هنر دلربایی به کمال رسیده‌ای، اما من به خاطر بی‌حالی و غم، دچار درد و رنج هستم.
هوش مصنوعی: جز با زیبایی چهره‌ات، هیچ نوع عشق و محبت روا نیست و بر این امر تأکید می‌ورزد که این اصل همیشگی و پابرجاست.
هوش مصنوعی: همهٔ موجودات و زیبایی‌ها در این دنیا زوال‌پذیرند و تنها ویژگی‌های تو و وحدت تو همیشگی و پایدار است.
هوش مصنوعی: هرگاه که به چشمانم دست می‌زنم، نمی‌بینم کسی را جز تو.
هوش مصنوعی: جهان به خاطر تو و به عنوان پوششی برای تو شکل گرفته است و همواره این وضعیت ادامه دارد.
هوش مصنوعی: هر لحظه از زبان عشق بر ما درود و سلامی می‌رسد.
هوش مصنوعی: هر ذره‌ای در جهان، به نوعی بی‌کلام پیام‌هایی دارد که نشان‌دهندهٔ عشق و حقیقت است.
هوش مصنوعی: غم و شادی ما در برابر تو، همچون غلامانی هستند که در خدمت توایم.
هوش مصنوعی: اگرچه در اینجا اشتر (رمز غم و اندوه) وجود دارد، اما به هر حال، خود امام (راهنما و پیشوای معنوی) در اینجا غالب و مسلط است.
هوش مصنوعی: این شعر به شادی و شگفتی اشاره دارد و به نوعی می‌گوید که آن شادی همچون یک شتر بارکش شیرین و پربار، یعنی سرشار از نعمت و خوشی است و پایانی خوش دارد.
هوش مصنوعی: تو در وجود خود، به مانند دو شتر که هرکدام به سمتی می‌روند، تسلط و کنترل را حس می‌کنی.
هوش مصنوعی: مولانا می‌گوید که آن شیر (منظور از شیر ممکن است عشق یا علم باشد) که جان انسان را در نهایت تغذیه می‌کند و به رشد و کمال می‌رساند، متفاوت از شیر معمولی یا ابتدایی است. این شیری روح را پرورش می‌دهد و آن را از مراحل اولیه به بالاترین مراحل می‌برد.
هوش مصنوعی: این شیر، که به احتمال زیاد به آن لطف و رحمت الهی اشاره دارد، سبب نظم و زیبایی بهشت است و همه چیز را در آن به سامان می‌آورد.
هوش مصنوعی: سکوت کرده‌ام چون غیرت، مانع سخن گفتن من است و مرا مهار کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
سپیده‌دم که وقت کار عامست
نبیذ غارجی رسم کرامست
مرا ده ساقیا جام نخستین
که من مخمورم و میلم به جامست
ولیکن لختکی باریکتر ده
[...]
یکی گفتی که ره‌ْمان ناتمامست
کنون این ره تمامی راه رامست
چو حق را وفق نام او کلامست
ز فرقانست فاروق این تمامست
خدا بخشید آنچ اسباب کام‌ست
تو گفتی «چیست این؟» خود داد عامست
بگفتش مذهب خوبان کدامست
بگفتا کش فریب و عشوه نامست
معرفی ترانه‌های دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.