سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۴۳ در پاسخ به زهره میر دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۶:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
متاسفم اطلاعی ندارم.
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۹:۵۵ در پاسخ به فائزه خدامی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۵:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
شرح کامل غزلها در: 👇
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۹:۵۴ در پاسخ به فاطمه یاراحمدی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۵:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۹:۲۷ در پاسخ به میر ذبیح الله تاتار دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۳:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۹:۲۶ در پاسخ به رومینا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۳:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۹:۱۹ در پاسخ به فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۲:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
استاد.میراحمدی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۹:
جهت روشنگری ...
سخن مقابله با جریان زهد با سخن عرفانی متفاوت است
«سر و چشمی چنین دلکش ،تو گویی چشم از آن برگیر..... الی آخر
این بیت سخنی است در مقابله با جریان زهد
و این بیت:
چون چشم تو دل میبرد از گوشه نشینان
همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست
عرفانی است
اینها را با هم قاطی نکنیم
ماست‌ها را نریزیم توی قیمه ها
مجنونة الله در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:
سلام
عاشق شوریده یا عاشق دیرینه؟
استاد.میراحمدی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۴۰ در پاسخ به دکتر حافظ رهنورد دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۲:
«این که شاعری در شعرش از ست‌ها و موتیف‌های عرفانی استفاده کند به معنای آن نیست که شعر عرفانی گفته است»
یعنی چه؟!!
یا به قول شیرفرهاد
این که وگفتی یعنیییییی چه؟
باور کنید جناب دکتر
برای من این حرف شما عجیب است و جای سوال شده است
حداقل جواب این سخن خود را بدهید و مطلب را برای من جا بیندازید که یعنی چه ؟
خواهش میکنم...🥹
ما گفتیم شاعر بنابر اساس غزل که معاشقه است سخن عرفانی خود را عاشقانه بیان میکند
بر اساس اصالت غزل که معاشقه است 👉
شما گفته اید سخن عارفانه گفته ولی منظورش عرفانی نیست!!
خب بر چه اساسی؟
نمی‌توانیم بگوییم که این چنین گفته تا با جریان زهد مقابله کند
زیرا سخن ضد جریان زهد با سخن عارفانه متفاوت است !
این سخن خود را شرحی بدهید
وظیفه شما هم اینست که وقتی مطلبی می‌نویسید و کسی نقدی بر آن دارد پاسخ بدهید و فرهنگ گفتگو چنین ایجاب میکند
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۸ در پاسخ به حسین بیدرام دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۴:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۷ در پاسخ به زهرا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۴:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۷ در پاسخ به آرش عباسی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۴:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۶ در پاسخ به حمید دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۴:
ازلطف ومحبت شماصمیمانه سپاسگزارم🌹🙏
دکتر صحافیان در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۲۵ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۴۸ - ذکر ابومحمد رویم قدس الله روحه العزیز:
سطر 8 خدایا
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۴۴ در پاسخ به وکیل دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۳:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
شرح کامل غزلها دروبگاه👇
محسن در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۲۰:
این بیت در برنامه شماره 800 گنج حضور بخش اول توضیح داده شده.
Fateme Zandi در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳۰:
این غزل از غزل‌های شورانگیز مولانا و تجربهٔ دگرگونی و تبدیل اندک‌اندک عاشق در پرتو حضور معشوق است که وجود تاریک و مادی عاشق را نورانی و سبک میکند و با عبور دادن او از بندها و موانع، به حرم بی‌نیازی و امنیت معشوق می‌رساند. سایه و آغوش معشوق عاشق را در بر می‌گیرد و سرانجام با نوشاندن شراب یگانهٔ عشق، عاشق را به مستی ابدی و وحدت می‌رساند.
بیت یکم:
تا تو حریف من شدی ای مه دل‌سِتان من
همچو چراغ می‌جهد نور دل از دهان من
حریف: هم‌نشبن، همراه، ملازم
ای معشوق و ماه دلربای من، از آن دمی که تو هم‌نشین و همراه من شدی، حضور تو زبان و دلم را روشن کرده است. این نور با سخنانی نورانی همچون چراغ از دهانم می‌جهد.
بیت دوم:
ذره به ذره چون گهر از تَف آفتاب تو
دل شده است سر به سر آب و گل گران من
تف آفتاب: گرما و حرارت آفتاب
آفتاب استعاره از معشوق
این بیت به باور پیشینیان اشاره دارد که بر اثر تابش نور و گرمای مداوم خورشید، سنگ‌های معمولی که قابلیت داشتند، ذره‌ذره تبدیل به جواهر و گوهر می‌شدند.
مولانا می‌گوید: از نور و گرمای وجود تو، وجود سنگین و مادی من (آب و گلِ گران من) سراسر تبدیل به «دل» (سبک، گران‌بها و نورانی) گشته است. عشق معشوق همچون کیمیا، وجود عاشق را دگرگون و تبدیل میکند.
بیت سوم:
پیشتر آ دمی بِنِه آن بَر و سینه بر برم
گرچه که در یگانگی جان تو است جان من
نزدیک‌تر بیا و یک دم آن سینه را بر سینهٔ من بگذار؛ هرچند که در یگانگی، جان تو همان جان من است.
بیت چهارم:
در عجبی فُتم که این سایه کیست بر سرم؟
فضل توام ندا زند کان من است آن من!
در شگفتی فرو رفته‌ام که این سایه کیست که بر سرم افتاده؟ فضل و عنایت تو فریاد می‌زند که «آن من است، آن من!» (سایهٔ حضور من معشوق است).
فضل: بخشش و کرم الهی بدون تقاضای انسان
بیت پنجم:
از تو جهانِ پربلا همچو بهشت شد مرا
تا چه شود ز لطف تو صورت آن جهان من
به برکت وجود تو، این جهان پر از بلا برایم همچون بهشت شده است. پس با لطف و کرمت، جهان معنا برایم چگونه خواهد شد؟ قابل توصیف نیست.
بیت ششم:
تاج من است دست تو چون بنهیش بر سرم
طُرّه توست چون کمر بسته بر این میان من
دست تو وقتی بر سرم می‌نهی، تاج سرم است و طرّه (زلف) تو مانند کمربندی بر کمرم بسته شده و قدرت حرکت و تلاشم شده و نشانهٔ تعلق عاشقانه‌ام به توست.
کمر بستن کنایه از آماده و مصمّم شدن برای انجام کاری است.
(ای معشوق، این اشتیاق و حرکت را هم تو داده‌ای چون من بر و برگی ندارم.)
بیت هفتم:
عشق برید کیسه‌ام گفتم هی چه می‌کنی؟
گفت تو را نه بس بود نعمت بی‌کران من
کیسه بریدن: طرّاری و جیب بری کردن، دزدیدن مال کسی با تردستی و اغفال فرد
عشق همانند طرّار، کیسهٔ تعلقات و دارایی‌های مرا برید. گفتم هی چه می‌کنی؟
گفت: آیا نعمت بی‌کران من برایت کافی نیست؟ (اگر تعلقاتت را گرفتم، وجودت را به گوهر و نور تبدیل کردم، این برای تو کافی نیست؟)
بیت هشتم:
برگ نداشتم دلم می‌لَرَزید برگ‌وَش
گفت مترس، کآمدی در حَرَم امان من
برگ وَش: مثل برگ، کنایه از لرزان و ضعیف بودن
در مقابل معشوق ضعیف و ناتوان بودم و برگ و نوایی (دارایی و ثروتی) نداشتم و از این جهت دلم مانند برگ می‌لرزید. معشوق گفت: نترس، که به حرم امن (بی‌نیازی) من آمده‌ای.
بیت نهم:
در برت آن چنان کشم کز بر و برگ وارهی
تا همه شب نظر کنی پیش طرب‌کنان من
در بر کشیدن: در آغوش کشیدن
بر و برگ: کنایه از تعلقات و اسباب و موانع
آن‌چنان تو را در آغوش می‌کشم که از «بر و برگ» یعنی از همه تعلقات، موانع، اسباب و علل رها شوی و تمام طول شب در پیش طرب‌کنندگان من نظاره‌گر باشی.
طرب کنندگان: کنایه از انس گرفتگان با حضرت حق
بیت دهم:
بر تو زنم یگانه‌ای مست ابد کنم تو را
تا که یقین شود تو را عشرت جاودان من
یگانه: مجازاً شراب بی‌نظیر و یگانه عشق
بر تو زنم یگانه‌ای: شراب بی‌نظیر عشق را به تو بنوشانم
جام شراب یگانه و بی‌نظیرِ عشق را بر تو می‌نوشانم تا مست ابدی شوی و به یقین برسی که عشرت و شادی من جاودانه است.
بیت یازدهم:
سینه چو بوستان کند دمدمه بهار من
روی چو گل‌سِتان کند خَمر چو ارغوان من
دمدمه: نام و آوازه، صدا، جادو، مکر، اثر و ...
دمدمهٔ بهار من (نفس و تأثیر بهاری‌ام) سینه را مانند بوستان خوش و خرم میکند و شراب ارغوانی‌ام روی را چون گلستان سرخ و زیبا می‌گرداند.
عشق معشوق، وجود عاشق را شکوفه و سرشار از طراوت و شادی می‌سازد.
مولانا در غزلی دیگر فرمودند:
روی کسی سرخ نشد بی‌مدد لعل لبت
بی‌تو اگر سرخ شود از اثر غازه* شود
غازه: گلگونه، سرخاب
سرخ شدن روی کنایه از شادی است. عاشق زمانی شاد است که به وصال معشوق رسیده باشد و در فراق چهره‌اش زرد است.
شرح #فاطمه قوی نیت
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۱۹ در پاسخ به Mahmood Shams دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۲:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۱۸ در پاسخ به ناصر دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۲:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
مجنونة الله در ۲ روز قبل، سه‌شنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۵۸ دربارهٔ قاسم انوار » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۲۹: