میان در بست اقبال آگهی را

قدوم موکب توران شهی را

جهان صدری که پیش آستانش

فلک خم داد بالای سهی را

با یامش که جاویدان بما ناد

[...]

زهی فرماندهِ مطلق جهان را

مشرف کرده نامت هر زبان را

فلک بر تخت شاهی نانشانده

چو تو یک خسروِ خسرو‌ نشان را

اثرهای بزرگت شاد کرده

[...]

مدامم ده، که ایامم مدام است

شکار عیش را، ایام دام است

بیاور باده‌ای، کز وی دو قطره

خرابی دو عالم را تمام است

چه در بند حریفی، باده را باش

[...]

طبیب درد بی‌درمان کدام است؟

رفیق راه بی‌پایان کدام است؟

همی دانم وِثاقِ اوست جانی

اگر دانستمی کان جان کدام است

گر این عقل است پس دیوانگی چیست؟

[...]

یک امروزت سر من چاکرت هست

چه گویی این لطافت در سرت هست

مرا گر داده‌ای صدبار دانم

کز آن باری هزار دیگرت هست

بدین معنی تو باکس برنیائی

[...]

که را هجرت به پرسش کمتر آید؟

ز خون دل کنارش کمتر آید

نیارم بست در روی غمت در

که چون باد از ره روزن درآید

فرو شد در پی‌ات روزم چه باک است

[...]

بهار امسال خوشتر می‌نماید

چمن چون نقش آذر می‌نماید

چنان شد عارض بستان که با او

خط خوبان مُزَوَّر می‌نماید

ز کحلی برگ و سیمای شکوفه

[...]

دلا فتراک آن جان و جهان گیر

وگرنه ترک من گو دست جان گیر

مرا در مملکت جایی‌ست صافی

بر او سودی نمی‌گیرم زیان گیر

برآوردم به ننگ از عشق نامی

[...]

دگر بار ای دل سنگین فتادی!

عنان در دست بدعهدی نهادی!

ز در دم نیش‌ها در رگ شکستی

ز چشمم چشمه‌ها بر رخ گشادی

فرامش کرده آن کز عشق صدبار

[...]

زهی چتر قمر طرف کلاهت

به غلطاق سحر زلف سیاهت

غلامی را قبا کوتاه کرده

هزاران خسرو صاحب کلاهت

اگر زلفت بجنباند نسیمی

[...]

مرا گر ز آب حیوان جرعه ریزند

چه عیب آید که در پای تو دردم

چو اطلس بر سر شاهان نشسته

نه قصب آمد که در پای تو بُر دَم

گر آهن بودم از سختی شکستم

[...]