چو شیری کی گم کرده باشد شکار

سران را همی سر برید آشکار

میان درختان به روز شکار

بگیرند بر پیل راه آشکار

هم از پیشش اندر کمین شکار

سه شیر شکاری شدند آشکار

چون طلسم او نگردد آشکار

او بدین حیلت کند دایم شکار

چون کند این سگ برای تو شکار؟

چون شکار سگ شده‌ستی آشکار

علت پنهان کنون شد آشکار

بعد از آنک بند گشتیم و شکار

آهوی فیض را نکند بوالهوس شکار

کی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار

غیر از نگار ما که ز خوبان ربوده دل

خورشید و ماه را نکند هیچ کس شکار

جز دل که یافت معرفت از آشیان تن

[...]

این یکیشان حاجب و آن پیشکار

این امیر وحش و آن میرِ شکار

ای غضنفر زادهٔ ضِیْغم شکار

روبهان در کشورت بین آشکار

روی آب آنها شدندی آشکار

روز سبت ایمن چو بودند از شکار

یکی مردی خویش ساز آشکار

به کار افکن آن نیزه ی جان شکار

مرا بر سر ایدون شده آشکار

هوای بیابان و شور شکار

تا دین شود زین اتحاد آشکار

ای شاه دشمن‌شکار