شده است قامت چون تیر من ز غم چون تار

ز انده است شده روز روشنم شب تار

نه مرده‌ام ز وعید زمانه نه زنده

نه تندرستم از آسیب چرخ نه بیمار

تنی چو کاه و بر او محنتی چو کوه احد

[...]

دشت را خوش مفرش سیماب‌گون بخشد سراب

گرم گردد طبع گیتی از فروغ آفتاب

طبع گیتی را ز گرمی مایه‌ای حاصل شود

چون کشد بر چرخ رایت‌های سیمابی سراب

آب دارد طبع آتش راست گویی در تموز

[...]

تو را کی ره بود در پیش محبوب

که داری بر همه اندام انروب

زاین شب یلدای فرقت در چراغ بخت من

هم فتیله نیست شد هم پایه روغن بسوخت

بس که با او دشمنی کرد این سپهر دوست‌روی

هم دو چشم دوست خون شد هم دل دشمن بسوخت

وزیری چست و فحل و شهم و مقبل

که باشد در همه کارش مهارت

بسازد کار ملکت از کفایت

ببخشد مال دنیا از حقارت

سعادت کردش از دنباله چشم

[...]

دست راحت سریر عمر آراست

زآن که محنت ز تیغ جان برخاست

باز خندید بخت صفراوی

زآن که دیری است اندر این سوداست

گر کله کج نهد دلم شاید

[...]

منم که مرکب حکمت به زیر ران من است

منم که طوطی معنی در آشیان من است

به نور فکرت من چشم عقل روشن شد

که آفتاب هدایت ز آسمان من است

خرد سزد که نویسد به آب زر سخنم

[...]

آرزومندی خدمت ندهم شرح از آنک

جامه‌ای نیست که بر قد بیان آید راست

دست‌برد غم چو می‌بینی چه پرسی سر گذشت

پای مال محنتم زآن اشکم از سر درگذشت

نیم تشت فرش اغبر تا لبالب شد ز خون

عکس موج او ز تاس قبه اخضر گذشت

لشکر ضحاک شد در شهر کرمان خیمه زد

[...]

چهارسوی جهان لشگر بهار گرفت

بنفشه رنگ و سمن‌بوی گل‌نگار گرفت

صبا نقاب ریاحین مشک‌بیز گشاد

درخت مروحه شاخ سیم بار گرفت

بهار مفرش کافوری از چمن برچید

[...]

کنون که گردن و گوش عروس بستان را

مشاطه‌وار ز انهار ساخت زیور باد

ز شکل غنچه نماید زدوده پیکان گل

ز برگ بید کشد آب داده خنجر باد

به شام جیب سمن می‌کند پر از در ابر

[...]

ای شاه بر تو ملکت کرمان خجسته باد

خصم تو از نکایت احداث خسته باد

هر لحظه حد خنجر عالم‌گشای تو

شهری ز نو گشاده و خصمی ببسته باد

توفان فتنه‌ای که ز باران ظلم خاست

[...]

شمس فلک از فلک در افتاد

گنج کرم از جهان بر افتاد

از دست اجل قوام دین را

شد پای ز جای و در سر افتاد

کاشانه مقام ...... عندلیب

خار فراق بر در هر گلستان نهاد

پیل سپید برف ..... سیه رسید

وز کینه پای در حرم بوستان نهاد

جز سنگ ...... نشکند

[...]

پای بیفشرد تا به دست سعادت

کام خود از چشم روزگار برآورد

قوت بازوش گرم گرم برآمد

تا جگر خصم زار زار برآورد

خصم گریز اختیار کرد و حسامش

[...]

همتش بر فلک سواری کرد

اختران را زبون خواری کرد

آفتاب از شعاع او بگریخت

شب در آورد و روز تاری کرد

دست نقاش بهار از قلم سحر نگار

نسخت نزهت فردوس به بستان آورد

گل بخندید چو لیلی و رخ لعل نمود

ابر مجنون شد و مژگان درافشان آورد

مفرش پر حواصل که بساط دی بود

[...]

در دولت تو فتح ممالک تمام شد

کام جهان بران که جهانت به کام شد

هر گردنی که از خط حکم تو سرکشید

در هر چه دست زد ز قضا پایدام شد

خصمی که در کمین خلافت کمان کشید

[...]

زنهار زیر سقف فلک خواب خوش مکن

کز سیل فتنه در پی او محکمی نماند

تنها نشین و صحبت دیو اختیار کن

کآثار انس در گهر آدمی نماند

پرده نیلی حجاب چشمه خور کرده‌اند

سرمه مشکین شب در چشم اختر کرده‌اند

وه که نقاشان شب بر سقف طاق لاژورد

از بدایع خرده کاری‌های بر مرّ کرده‌اند

.... ..... این چرخ سقلاطون شب

[...]