کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشد
گلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد
زلف دوشیزهٔ گل باشد و غمّاز نسیم
بلبلِ شیفته شوریده و شیدا باشد
سر به صحرا نهد آشفتهتر از باد بهار
هر که با آن سر زلفش سر سودا باشد
رستخیز چمن و شاهد و ساقی مخمور
چنگ و نی باشد و می باشد و مینا باشد
یار قند غزلش بر لب و آب آینهگون
طوطیِ جانم از آن پسته شکرخا باشد
لاله افروخته بر سینهٔ موّاجِ چمن
چون چراغِ کَرَجیها که به دریا باشد
این شکرخواب جوانی است که چون باد گذشت
وای از این عمر که افسانه و رؤیا باشد
گوهر از جنّتِ عقبا طلب ای دل ورنه
خَزَف است آنچه که در چنتهٔ دنیا باشد
شهریار از رخِ احباب نظر باز مگیر
که دگر قسمتِ دیدار نه پیدا باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر نخست آرزوی بهاری همیشگی و بزمی پرشور در چمن با گل و بلبل و معشوق و ساقی و می را با تصویرهای زنده توصیف میکند. در بیت ششم ورق برمیگردد و همهٔ آن خوشیها را خواب شیرین جوانی میخواند که مانند باد گذشته است. سپس دل را به جستن گوهر آخرت فرامیخواند و دارایی دنیا را سفال میداند، و در پایان خود را به غنیمت شمردن دیدار دوستان پند میدهد.
هوش مصنوعی: کاش همیشه بهار باشد و گل و سبزه و دشت برپا باشد، و زیبارویان هوس گردش در گلزار و تماشا داشته باشند.
هوش مصنوعی: کاش گل مانند دختری نوشکفته زلف بگشاید و نسیم رازش را فاش کند و بوی او را بپراکند، و بلبلِ دلباخته از عشق او شوریده و شیدا باشد.
هوش مصنوعی: هر کس با سر زلف آن زیبارو سودای عشق داشته باشد، پریشانتر از باد بهاری سر به بیابان میگذارد و آواره میشود.
هوش مصنوعی: کاش در چمن غوغا و شوری برپا باشد و معشوق و ساقیِ خمارآلوده حاضر باشند، و چنگ و نی و شراب و جام شراب هم فراهم باشد.
هوش مصنوعی: کاش یار غزل شیرین مرا بر لب داشته باشد و آب زلال مانند آینه بدرخشد، و جان من مانند طوطی از آن دهانِ کوچک و شکرشکن شیرینی بچشد.
هوش مصنوعی: لالهها بر سینهٔ چمنی که از باد موج برمیدارد چنان افروختهاند که گویی چراغ قایقهایی است که بر دریا رواناند.
هوش مصنوعی: این همه، خواب شیرین جوانی بود که مانند باد گذشت؛ افسوس از این عمری که چیزی جز افسانه و رؤیا نیست.
هوش مصنوعی: ای دل، گوهر حقیقی را از بهشت آخرت بخواه، وگرنه هرچه در کیسهٔ دنیا هست سفال بیارزش است.
هوش مصنوعی: ای شهریار، چشم از دیدار دوستان برمگیر و آن را غنیمت بدان، زیرا معلوم نیست که دیگر فرصت دیدارشان نصیبت شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
وقت آنست که بر دشت تماشا باشد
باغ را زینت و زیب از گل رعنا باشد
هر که او جانور است آرزوی یار کند
هر که را هست دلی عاشق و شیدا باشد
ذره سنگ همه لعل بدخشان گردد
[...]
همه کس را نظری از تو تمنا باشد
این نوع همه از دیده بینا باشد
دوش در خواهش یک بوسه رقیب تو مرا
چیزها گفت که دشنام تو حلوا باشد
تیر و خنجر فکن از دست و بنازیم بکش
[...]
هر که را با خطِ سبزت سرِ سودا باشد
پای از این دایره بیرون نَنِهَد تا باشد
من چو از خاکِ لحد لالهصفت برخیزم
داغِ سودای توام سِرِّ سُویدا باشد
تو خود ای گوهرِ یکدانه کجایی آخِر
[...]
تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟
تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟
دل و جان رفت ز دستم،چه کنم،درمان چیست؟
مدد جان و دل از عز تعالا باشد
آن زمانی که نقاب از رخ خود بگشاید
[...]
هر که را مهر تو اندر دل شیدا باشد
پای او را همه بر دیده من جا باشد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.