ای آفتاب هالهای از روی ماه تو
مه بر لب افق لبهای از کلاه تو
لرزنده چون کواکب گاه سپیدهدم
شمع شبی سیاهم و چشمم به راه تو
کی میرسی به پرچم خونین چون شفق
خورشید و مه سری به سنان سپاه تو
ای دل فریب جادوی مهتاب شب مخور
زلفش کشیده نقشه روز سیاه تو
آنکو لهیب آتش از رو نمیبرد
اندیشهای کند مگر از دود آه تو
گر اشکِ توبهات به دواتِ مَلَک نریخت
بگذار پای من بنویسد گناه تو
شاها به خاک پای تو گلها شکفتهاند
ما هم یکی شکسته و مسکین گیاه تو
من روی دل به کعبه کوی تو داشتم
کآمد ندای غیب که این است راه تو
یک نوک پا به چادر چوپانیم بیا
کز دستچین لاله کنم تکیهگاه تو
آیینه سازمت همه چشمهسارها
وز چشم آهوان بنوازم نگاه تو
بعد از نوای خواجه شیراز شهریار
دل بستهام به ناله سیم سهگاه تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با عنوان «انتظار فرج» خطاب به موعودی است که شاعر چشم به راه ظهورش دارد. او نخست چهرهٔ این موعود را برتر از خورشید و ماه وصف میکند و آمدنش را با پرچمی خونین و سپاهی پیروز آرزو میکند. در میانهٔ غزل دل را از فریب دنیا برحذر میدارد و از توبه و گناه سخن میگوید. در پایان با زبانی ساده و روستایی او را به چادر چوپانی خود دعوت میکند و دلبستگیاش را به نوای او اعلام میدارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که خورشید در برابر روی ماهمانندت تنها هالهای است و ماهِ لبِ افق مانند لبهای از کلاه توست. چهرهٔ ممدوح از خورشید و ماه روشنتر است.
هوش مصنوعی: مانند ستارگانِ سپیدهدم لرزانم. شمعِ شبی تاریکم که چشم به راه آمدن تو دوختهام.
هوش مصنوعی: کی با پرچمی سرخ مانند شفق از راه میرسی، چنانکه خورشید و ماه همچون سرهایی بر سرِ نیزههای سپاهت باشند؟ این بیت به ظهور منجی و خونخواهی او اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ای دل، فریبِ جادوی مهتابِ شب را نخور؛ زلفِ این زیبایی فریبنده نقشهٔ روزگار سیاه تو را کشیده است. مقصود این است که به جلوههای فریبندهٔ دنیا دل مبند.
هوش مصنوعی: کسی که حتی شعلهٔ آتش هم او را شرمنده و هراسان نمیکند، شاید از دودِ آه تو بترسد و به خود آید.
هوش مصنوعی: اگر اشکِ توبهات در دواتِ فرشته نریخت تا گناهت را بشوید، بگذار گناه تو را به حساب من بنویسد.
هوش مصنوعی: ای پادشاه، گلها بر خاکِ پای تو شکفتهاند و ما نیز یکی از گیاهانِ شکسته و بینوای تو هستیم.
هوش مصنوعی: من دل را رو به کعبهٔ کوی تو کرده بودم که ندایی از غیب رسید و گفت راه تو همین است.
هوش مصنوعی: لحظهای کوتاه به چادر چوپانی من بیا تا از لالههای دستچین برایت تکیهگاهی بسازم.
هوش مصنوعی: همهٔ چشمهسارها را برایت آینه میکنم و نگاهت را با چشم آهوان نوازش میدهم.
هوش مصنوعی: شاعر، شهریار، میگوید پس از نوای حافظ شیرازی، دل به نالهٔ سیمِ سهگاهِ تو بستهام؛ یعنی پس از شعر حافظ، دلبستگیاش نوای سوزناک توست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای تخت و گاه پادشهی جایگاه تو
آراسته است مملکت از تخت و گاه تو
هستی ندیم شاهی و دولت ندیم تو
هستی پناه عالم و ایزد پناه تو
فخر همه شهانی و کس نیست فخر تو
[...]
ای دوش چرخ غاشیه گردان جاه تو
خورشید در حمایت پر کلاه تو
شاه جهان سکندر ثانی جمال دین
ای برتر از شهان جهان دستگاه تو
تا چشم دشمنان شود از بیم او سفید
[...]
آمد دل ضعیف من اندر پناه تو
کرد او وطن به سایه زلف سیاه تو
هم در پناه زلف تو باد انتقام او
یارب به سرّ سینه مردان راه تو
آخر نظر به حال من مستمند کن
[...]
ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
خورشید سایهپرور طرف کلاه تو
نرگس کرشمه میبرد از حد برون خرام
ای من فدای شیوه چشم سیاه تو
خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال
[...]
ای توتیای دیده من خاک راه تو
جانم فدای غمزه چشم سیاه تو
ای شهسوار حسن عنان را کشیده دار
کز حد گذشت ولوله دادخواه تو
بر بام قصر چون بگشادی نقاب دوش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.