این سرانی که بینی با رخ همچون قمرند
صدف علم نبی را همه یکتا گهرند
گرچه گردیده گرفتار ز هر بیپدری
اسد بیشه دین شیر خدا را پسرند
همه بنهاده اگر سر به سر حکم قضا
هر یکی باد شه امر قضا و قدرند
خشک گشته لبشان گر ز تف بیآبی
منبع کوثر و آب همه بحر و برند
رهنمایند بهر گمده در هر دو جهان
گرچه بییار و معین بر سر هر رهگذرند
کودکانی که به رخ کرده روان سیل سرشک
اصل ایمان شجر باغ نبی را ثمرند
همه را گرد یتیمی بنگر بر رخسار
هر طرف روی نمایند به فکر پدرند
این زنانی که ندارند به سرها معجر
محرم خاص نبی عصمت حقرا ثمرند
رفته تاراج ستم زینب و اسبا همه
به سر عهد و وفا در بدر و خون جگرند
شامیان خنده نمایند به اولاد رسول
ز دل فاطمه و گریه او بیخبرند
(صامتا) بهر چه یک مرد ز اسلام نگفت
کاین اسیران حرم خسرو و جن و بشرند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مرثیه، چنانکه عنوانش میگوید، سخن امام سجاد با سهل در شام است و امام اسیران و سرهای بریدهٔ کاروان کربلا را به او معرفی میکند. در هر بیت میان حال ظاهری آنان، یعنی اسارت و تشنگی و یتیمی و بیمعجری، و مقام والایشان در نسبت با پیامبر و علی و فاطمه تقابل نهاده میشود. شعر با شکوه از خندهٔ شامیان پایان مییابد و شاعر در بیت تخلص میپرسد که چرا هیچ مسلمانی نگفت این اسیران اهل حرم سرور جن و انساند.
هوش مصنوعی: این سرهای بریدهای که میبینی و چهرهای چون ماه دارند، همه گوهرهای یگانهٔ صدف دانش پیامبرند.
هوش مصنوعی: هرچند گرفتار مردمان فرومایه و بیاصل شدهاند، فرزندان علی، شیر بیشهٔ دین و شیر خدا، هستند.
هوش مصنوعی: اگرچه همه سر به فرمان قضای الهی نهاده و جان دادهاند، هر یک خود فرمانروا و صاحباختیار در کار قضا و قدرند.
هوش مصنوعی: هرچند لبانشان از گرمای تشنگی خشکیده است، خود سرچشمهٔ کوثر و منشأ همهٔ آبهای دریا و خشکیاند.
هوش مصنوعی: اینها راهنمای هر گمراهی در دو جهاناند، هرچند اکنون بییار و یاور بر سر هر گذرگاهی نمایش داده میشوند.
هوش مصنوعی: کودکانی که سیل اشک بر چهره روان کردهاند، ریشهٔ ایمان و میوهٔ درخت باغ پیامبرند.
هوش مصنوعی: بنگر که غبار یتیمی بر چهرهٔ همهشان نشسته است؛ به هر سو رو میکنند، در اندیشهٔ پدرشان هستند.
هوش مصنوعی: این زنانی که روسری بر سر ندارند، محرمان خاص پیامبر و ثمرهٔ پاکدامنی و عصمت الهیاند.
هوش مصنوعی: زینب و همهٔ همراهانش به یغمای ستم رفتهاند و با آنکه بر پیمان وفا ماندهاند، دربهدر و دلخونیناند.
هوش مصنوعی: شامیان بر فرزندان پیامبر میخندند و از دل اندوهگین فاطمه و گریهٔ او بیخبرند.
هوش مصنوعی: ای صامت، چرا حتی یک مرد از میان مسلمانان نگفت که این اسیران، اهل حرم فرمانروای جن و انساند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این رقیبان که بر این گنبد پیروزه درند
گرچه زیرند گهی جمله، همیشه زبرند
گر رقیبان به بصر تیز بوند از بر ما
این رقیبان سماوی همه یکسر بصرند
نامشان زی تو ستاره است ولیکن سوی من
[...]
بچگان ما مانندهٔ شمس و قمرند
زانکه همصورت و همسیرت هر دو پدرند
تابناکند ازیرا که دو علوی گهرند
بچگان آن بنسبتر که ازین باب گرند
ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرند
پیش کاین تاج مه از تارک شب برگیرند
شاهدان شمع ز کاشانه برون اندازند
قدسیان مشعله هفت فلک درگیرند
نیکوان پرده بر انداخته در رقص آیند
[...]
آمد آن فصل که در وی همه جز مل نخورند
و آمد آن روز که مرغان همه جز گل نچرند
دلبران بوسه به عشاق دراین فصل دهند
بیدلان پرده اندیشه در این فصل درند
گل و لاله چو رخ و عراض معشوق شدند
[...]
دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند
یا وجود و عدمش را غم بیهوده خورند
نظر آنان که نکردند در این مشتی خاک
الحق انصاف توان داد که صاحبنظرند
عارفان هر چه ثباتی و بقایی نکند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.