گنجور

 
صغیر اصفهانی
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع «ای زائر قبر شاه بی خیل و سپاه» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ه» است.

حرف آخر قافیه

الف
ب
ت
چ
خ
د
ر
ز
س
ش
ص
ظ
ف
ل
م
ن
ه
ی

شمارهٔ ۲: ای لطف تو بگشوده بمن باب عطا

شمارهٔ ۷: با شانه شبی بگفتم ای عقده گشا

شمارهٔ ۱: شد دور چو از نظر غبار من و ما

شمارهٔ ۳: یا شاه نجف ببین من حیران را

شمارهٔ ۴: ای مظهر کل هویت یزدان را

شمارهٔ ۹: گر وعده بهشت یا جحیم است تو را

شمارهٔ ۱۰: ای آنکه به هر نفس هوائیست تو را

شمارهٔ ۸: ای دوست بجان مایلم اکرام تو را

شمارهٔ ۶: ای مهر تو کیش و عشق تو مذهب ما

شمارهٔ ۱۱: ای نفس من ای همیشه مایل بذنوب

شمارهٔ ۱۲: بیماری خود دوش نمودم بطبیب

شمارهٔ ۲۴: دانی چه بود حاصل اخبار روات

شمارهٔ ۱۸: از مطلع هستی و ظهور ذرات

شمارهٔ ۱۹: حقا که علی بحق بود مظهر ذات

شمارهٔ ۱۶: ای نام تو جان بخش‌تر از آب حیات

شمارهٔ ۳۶: میآمد و شهد از لب خندان میریخت

شمارهٔ ۳۷: از شمع بشب آتش سوزان میریخت

شمارهٔ ۲۵: نه چرخ که بر فراز هم نه طبق است

شمارهٔ ۳۴: ای مرده دلان مردهٔ مرده‌پرست

شمارهٔ ۳۱: گفتم به خرد کی به همه بالا دست

شمارهٔ ۵: گفتم بخرد کی بهمه بالا دست

شمارهٔ ۱۵: روزی به وطن‌پرست دل داده ز دست

شمارهٔ ۳۲: هر چیز ز تحت ارض تا فوق سماست

شمارهٔ ۱۰۱ - این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشد: پرسید کسی ز من بگو عرش کجاست

شمارهٔ ۲۹: زین نور ولایت که بقم جلوه نماست

شمارهٔ ۲۸: میلاد سعید مهدی موعود است

شمارهٔ ۳۳: مغرور مباش نکته دانی این است

شمارهٔ ۱۳: خرم دل آنکس که ز خود آگاه است

شمارهٔ ۲۰: از خلقت ما خلق که‌ امر ازلی است

شمارهٔ ۱۷: در خوش چو بر مغز رسیدم از پوست

شمارهٔ ۱۴: افلاک نه مست ماست مست دگری است

شمارهٔ ۲۱: هرکس ز محبان شهنشاه ولی است

شمارهٔ ۲۳: در کعبه و در کنشت موجود علی است

شمارهٔ ۲۲: در مخزن لایموت دردانه علی است

شمارهٔ ۳۵: بی اهل دلی مرا سربستان نیست

شمارهٔ ۲۷: از ذات خداوند کسی آگه نیست

شمارهٔ ۲۶: ای آنکه ز علم تو برون هستی نیست

شمارهٔ ۳۰: ای سجده‌گه اهل وفا ابرویت

شمارهٔ ۳۸: چندت بطریق ناصوابست بسیچ

شمارهٔ ۳۹: عشق من دلسوخته و حسن تو شوخ

شمارهٔ ۴۲: هر قدر برای تو میسر گردد

شمارهٔ ۴۱: هر دل که اسیر عشق دلبر گردد

شمارهٔ ۴: دانی ز چه عید باستان می‌خندد

شمارهٔ ۲: آن استر بارکش که خود باری برد

شمارهٔ ۶: خود بد بود آنکس که بدم نام برد

شمارهٔ ۵۰: خورشید که عالمی مزین دارد

شمارهٔ ۵: امروز که هرکه حال زاری دارد

شمارهٔ ۴۳: بالای تو هرگه که ز جا برخیزد

شمارهٔ ۵۱: سعیت نه بس اینکه قوت بر حلق رسد

شمارهٔ ۴۴: چون بهر وجود موج زن ز اسما شد

شمارهٔ ۴۷: اسلام چو از نصب علی کامل شد

شمارهٔ ۱: خفت بکسان مده کسان محترمند

شمارهٔ ۴۸: شاهی که به اسرار جهان دانا بود

شمارهٔ ۴۶: ای داده مرا بقدرت خویش وجود

شمارهٔ ۴۰: ای آنکه تو را بر آستان خوانده شود

شمارهٔ ۴۵: گوئی که چسان جهان نوردیده شود

شمارهٔ ۴۹: حرفی که نه چون مویز هوش افزاید

شمارهٔ ۳: صد شکر که از لطف خداوند مجید

شمارهٔ ۱۰: زان داده دو شانه‌ات خدای اکبر

شمارهٔ ۸: یارب به رسالت رسولان کبار

شمارهٔ ۷: از روز ازل هماره تا یوم نشور

شمارهٔ ۹: چونراحت خویش خواهی از زحمت غیر

شمارهٔ ۱ - این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشد: روسوی حقیقت کن و بگذر ز مجاز

شمارهٔ ۱: جان عشق و محبت است جانرا بشناس

شمارهٔ ۱۱: من دیده به احسان علی دارم و بس

شمارهٔ ۱ - در مسافرت بمشهد گفته شد: از دیدن آفتاب در خطهٔ طوس

شمارهٔ ۱۲: ای میر حجازی ای شه خطهٔ طوس

شمارهٔ ۲: گر مهر علی بسینه داری خوشباش

شمارهٔ ۳: چون گنج نهان کن غم پنهانی خویش

شمارهٔ ۴: ای سر و قدت بدلربائی مخصوص

شمارهٔ ۵: قومی به جهان ز حب دینی محظوظ

شمارهٔ ۶: کردیم اگرچه عمر بیهوده تلف

شمارهٔ ۸: اسلام که شد بر همه عالم شامل

شمارهٔ ۷: ای کرده به درگه تو جبریل نزول

شمارهٔ ۲۳: ای داده مرا وجود از کتم عدم

شمارهٔ ۱۷: فخر عجم این بس که به نوروز عجم

شمارهٔ ۲۴: امروز به فرمان خدای علام

شمارهٔ ۹: ای ساقی ماه وش در این ماه صیام

شمارهٔ ۲۲: نی‌نیک و نه بد نه عالی و نی پستم

شمارهٔ ۱۴: ای وای بمن که هرچه عصیان کردم

شمارهٔ ۱۳: یا شاه نجف مخواه مضطر گردم

شمارهٔ ۱۹: ایدوست ز لطف خویش کن خرسندم

شمارهٔ ۱۱: خلقی به صد احترام می‌خوانندم

شمارهٔ ۱۸: هرچند طریق تجربت پیمودم

شمارهٔ ۲۵: یا پیر مکن ز درگه خود دورم

شمارهٔ ۲۱: گر غرق گناه است ز سر تا قدمم

شمارهٔ ۱۵: هرچند من از سم گنه مسمومم

شمارهٔ ۱۰: رفتم بدر خدای خود توبه کنم

شمارهٔ ۲۰: عمرم همه صرف شد بغفلت چه کنم

شمارهٔ ۲۸: ای آنکه منت کمنیهٔ درگاهم

شمارهٔ ۳۰: یاد تو دمی به ملکت جم ندهم

شمارهٔ ۲۷: ای خسرو طوس ای‌امام مسموم

شمارهٔ ۱۲: خواهی که ز توحید نمانی محروم

شمارهٔ ۲۹: یکچند به دنیای دنی دل بستیم

شمارهٔ ۱۶: شاها به توما دیده احسان داریم

شمارهٔ ۲۶: عمریست که دم بدم علی میگویم

شمارهٔ ۳۲: خورشید ازل سیم ماه شعبان

شمارهٔ ۳۳: خاکی که بکفش بودت از اصفاهان

شمارهٔ ۳۴: در عشق توام همین بس ای روح روان

شمارهٔ ۳۱: در راه خدا چو نیست شد هست حسین

شمارهٔ ۳۶: در نیمه شعبان برخی همچون ماه

شمارهٔ ۳۷: ای زائر قبر شاه بی خیل و سپاه

شمارهٔ ۳۹: یارب ز خطای خودپرستی توبه

شمارهٔ ۳۸: ای ریشه بد بکشت زار آورده

شمارهٔ ۳۵: ای غیر علی‌پرست ای دیوانه

شمارهٔ ۴: ای آنکه به ارباب عطا دل بستی

شمارهٔ ۴۷: ای شیر خدا شاه ولایت مددی

شمارهٔ ۴۱: ای آنکه بمن ز من تو نزدیکتری

شمارهٔ ۶: جز صلح و صفا نباشدم کرداری

شمارهٔ ۳: گر تابع‌ امر و نهی قرآن باشی

شمارهٔ ۴۲: در خم غدیر کز خدای ازلی

شمارهٔ ۴۴: سلطان سریر لامکانست علی

شمارهٔ ۴۰: ای آنکه خداوند حدوث و قدمی

شمارهٔ ۷: بر منتظران ورود یار جانی

شمارهٔ ۴۵: ای سر خفی نور جلی ادرکنی

شمارهٔ ۴۶: ای نفس نبی شخص ولی ادرکنی

شمارهٔ ۱ - رباعی بجهت پرده درب حرم حضرت ثامن‌الائمه علیه‌السلام سروده شده: از دیدهٔ دل اگر رضا را بینی

شمارهٔ ۱: تا کی به زمان نیک و بد می‌بینی

شمارهٔ ۴۳: زد روز ازل مشیت اللهی

شمارهٔ ۲: زنهار مکن به حق خود کوتاهی

شمارهٔ ۵: تا اهل ثبات و حلم و تمکین نشوی

شمارهٔ ۸: ای حجه حق بملک حق شاه توئی