|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این متن به شاعری اشاره دارد که به فرمان خداوند و در نور و روشنی همچون ماه، شعری درباره تاریخ و ریشههای خود سروده است. او از قول پدرش سخن میگوید و به تولد خود اشاره میکند که تحت نام مشتری از زهره به دنیا آمده است. این شعر در سال ۱۳۱۰ هجری قمری (معادل با ۱۹۳۱ میلادی) سروده شده است.
هوش مصنوعی: به مانند فضیلتی که خداوند عطا کرده، تو به زیبایی و درخشانی چون ماه در نور خود میدرخشی.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به یک تاریخ خاص اشاره میکند و به نوعی از وضعیت خود و ارتباطش با زیبایی و عشق سخن میگوید. او از وجود الهامبهساز و زیبای خود، که به نوعی نماد عشق و شور و شوق است، صحبت میکند و به از بین رفتن زهر و تلخی در زندگیاش به خاطر این درخشش اشاره دارد. این بیان از احساسات عمیق و پرشور شاعر نسبت به زیبایی و عشق حکایت دارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به هر کشوری کز جهان مهتری
به پرده درون داشتن دختری
کی تو تا قیامت مرا مهتری
ز صد ورقه بر من گرامی تری
غریوان یکی ماهرخ دختری
کزآن شهر بودش پدر مهتری
نبینم همی لطف نیک اختری
شده مونسم دایما دفتری
تو شاهی بزرگ و بلند اختری
ز شاهان گیتی تو داناتری
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.