چرا پر است ز عالم، دل خریدارش
که سیم ناسره آمد جهان به بازارش
نشان کوی کسی را دلم طلب دارد
که آفتاب بود پشت و روی دیوارش
دلی که بی الم روزگار باشد نیست
فلک به چرخ درآمد ز داغ بسیارش
چه گویم از گل رویی که نرگس چشمش
به سایهٔ مژه سازد ز خواب بیدارش
میان این همه اهل نظر سعیدا یار
نگاه جانب ما داشت حق نگهدارش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از انبوه مشکلات و غمهای دل سخن میگوید و از خواستههای واقعی خود در پی یافتن عشق صحبت میکند. او تمایل دارد به مکانی برگردد که نمادی از روشنایی و امید، همچون آفتاب، باشد. شاعر به شدت تحت تأثیر زیبایی یار خود، به ویژه چشمان نرگسمانند او، قرار دارد و در این میان، در جستجوی توجه و نگهداری از اوست. همچنین، او خود را در میان دیگران میبیند ولی احساس میکند یار او خاص و متفاوت است.
هوش مصنوعی: چرا دل انسان پر از عشق و خواستههاست، در حالی که دنیای مادی سرشار از چیزهای بیارزش و فریبنده است؟
هوش مصنوعی: دلم خاص کسی است که در کوچهاش آفتاب همیشه میتابد و دیوارهایش روشن و باصفا هستند.
هوش مصنوعی: دل کسی که در دوران سختی و بیاحساسی باشد، وجود ندارد؛ زیرا آسمان از شدت درد و رنج او به حرکت درآمده است.
هوش مصنوعی: چه بگویم از زیبایی چهرهای که چشمهایش مانند نرگس، سایهای بر مژهها میافکند و او را از خواب بیدار میکند.
هوش مصنوعی: در میان تمام افرادی که دربارهٔ مسائل و امور نظر میدهند، سعیدا به ما توجه خاصی داشت و امیدواریم که خدا او را حفظ کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تمام اوست که فانی شدست آثارش
به دوستگانی اول تمام شد کارش
مرا دلیست خراب خراب در ره عشق
خراب کرده خراباتیی به یک بارش
بگو به عشق بیا گر فتاده میخواهی
[...]
دل شکسته که مرهم نهد دگربارش؟
یتیم خسته که از پای برکند خارش؟
خدنگ درد فراق اندرون سینهٔ خلق
چنان نشست که در جان نشست سوفارش
چو مرغ کشته قلم سر بریده میگردد
[...]
اگر تو محرم عشقی مگوی اسرارش
چو جان خویش ز خلق جهان نگهدارش
ز سر عشق خبر دار نیست هر عاشق
حدیث عشق ز منصور پرس و از دارش
چو لاله تا ز غمش داغ بر جگر دارم
[...]
ازین که پشت به دشمن دهد چه آزارش
سپاهیی که تو باشی سپاهسالارش
به خون تپیدن خورشید پر مکرر شد
به یک کرشمه دیگر تمام کن کارش !
مرید مولوی روم تانشد صائب
نکرد در کمر عرش دست گفتارش
گهر ز شرم عرق می کند به بازارش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.