اگر چون خضر میبخشند جان را بر شهیدانش
خیالی غیر جانبازی نباشد در شهیدانش
دهان زخم از خون خشک ناگردیده برخیزند
کجا لبتشنگی بینند در محشر شهیدانش
خمارآلودهٔ می را به شیرینی نباشد دل
که کی بوسند در جنت لب کوثر شهیدانش
به تیغش کردهاند از جان و از دل کشتگان بیعت
که تا تلقین گرفتند از دم خنجر شهیدانش
سعیدا بیادب در کوی جانان کس نمیآید
زمین بوسیده میآیند بر خنجر شهیدانش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ ارادت و احترام به شهیدان است و از جانبازی آنان میگوید. شاعر به این نکته اشاره میکند که جانبخشی به شهیدان، مستلزم فداکاری و استقامت در برابر سختیهاست. او از زخمها و شکستلخیهای ناشی از نبرد میگوید، اما همزمان امیدوار است که در بهشت، شهیدان در کنار هم به آرامش برسند. همچنین، شاعر به بیادبی خود در نزد محبوب اشاره میکند و میگوید که در کنار شهیدان، تنها کسانی حضور دارند که به دلیل ارزش و مقام آنان، زمین بوسیدهاند.
هوش مصنوعی: اگر مانند خضر، جان را به شهیدان میدهند، نباید به هیچ چیز جز جانفشانی آنها فکر کرد.
هوش مصنوعی: زخم دهان خشکیده از خون، در کجا میتواند بینوشیدنی لبها را در روز محشر دید؟
هوش مصنوعی: شراب آلودهای که ناخودآگاه انسان را مست میکند، اصلاً شیرینی ندارد و دل را شاد نمیکند. در بهشت، بوسه زدن بر لبهای کوثر شهیدان، لذتی فراتر از همه خوشیها دارد.
هوش مصنوعی: با شمشیرش از جان و دل مردانی که کشته شدهاند، بیعت گرفتهاند تا از نفس خنجر شهدای خود یاد بگیرند.
هوش مصنوعی: در خیابان محبوب، کسی بیادب و ناپسند نیست که زمین را بوسه بزند؛ بلکه کسانی که آمدهاند، با احترام و ارادت به خون شهدای او میآیند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.