تا مه روی تو پرتو بر جهان انداخته
پیش هر ویرانه گنج شایگان انداخته
پنجه زورآوران فکر را اندیشه ات
بر زمین عجز چون برگ خزان انداخته
گوهر شهوار را در عهد شکرخند تو
از دهن بیرون صدف چون استخوان انداخته
خط ریحانت که نی در ناخن یاقوت کرد
منشیان را چون قلم شق در بنان انداخته
چون کف خونین به خاک راه خون لعل را
از دهن در دور یاقوت تو کان انداخته
صبح خیزان قیامت را نگاه گرم تو
در غلط از فتنه آخر زمان انداخته
اشتیاق حلقه گوش تو در صلب صدف
در گهرها پیچ و تاب ریسمان انداخته
کودک این بوم و بر را حاجت تعلیم نیست
تا الف گفته است، ناوک بر نشان انداخته
از دل صحرایی خود چشم تا پوشیده ام
خویشتن را در فضای لامکان انداخته
من کیم صائب که خلاق سخن در این مقام
کلک معنی آفرین را از بنان انداخته



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش زیبایی معشوق است: رخسار او ویرانهها را پرگنج کرده، لبخندش مروارید را و لبش لعل را بیارزش ساخته و نگاهش مانند فتنهٔ آخرالزمان است. شاعر در ادامه از زیبارویان دیار معشوق میگوید که از کودکی تیر نگاهشان به هدف مینشیند، و از رهایی خود به عالم لامکان سخن میگوید. در پایان، صائب با فروتنی میگوید که وصف این جمال از توان او و حتی آفرینندهٔ سخن بیرون است.
هوش مصنوعی: از وقتی ماهِ رویت بر جهان پرتو افکنده، در برابر هر ویرانهای گنجی شاهانه افکنده است؛ یعنی جمال تو حتی ویرانهها را آباد و پرگنج کرده است.
هوش مصنوعی: اندیشه و تدبیر تو پنجهٔ زورمندانِ فکر را مانند برگ پاییزی ناتوان کرده و بر زمین عجز انداخته است؛ یعنی هیچ اندیشمندی به پای فکر تو نمیرسد.
هوش مصنوعی: در روزگار لبخند شیرین تو، صدف مروارید شاهوار را مانند استخوانی بیارزش از دهان بیرون انداخته است؛ زیرا دندانهای تو از مروارید زیباترند.
هوش مصنوعی: خط سبز و ریحانیِ چهرهٔ تو که یاقوتِ لب را به رنج انداخته، دبیران و خوشنویسان را از حسرت چنان کرده که گویی انگشتشان مانند سر قلم شکافته شده است؛ یعنی نویسندگان از نوشتن چنین خطی عاجزند.
هوش مصنوعی: در دوران لب یاقوتی تو، کانِ لعل از شرم، خون لعل را مانند کف خونین از دهان بر خاک راه انداخته است؛ یعنی لعل در برابر لب تو بیارزش شده است.
هوش مصنوعی: نگاه گرم و فتنهانگیز تو کسانی را که در صبح قیامت برمیخیزند به اشتباه انداخته که شاید فتنهٔ آخرالزمان همین است.
هوش مصنوعی: شوقِ رسیدن به حلقهٔ گوش تو از همان زمان که مروارید در دل صدف است، در گوهرها پیچ و تاب رشته انداخته است؛ یعنی مرواریدها از آغاز آرزوی آویخته شدن به گوش تو را دارند.
هوش مصنوعی: کودکِ این سرزمین (سرزمین معشوق) نیازی به آموختن ندارد؛ همین که «الف» را آموخته، تیر را به هدف زده است؛ یعنی زیبارویان این دیار از کودکی در دلربایی و تیراندازی نگاه استادند.
هوش مصنوعی: از زمانی که از دلِ گشاده و صحرایی خود چشم پوشیدهام، خود را در فضای بیکرانِ لامکان افکندهام؛ یعنی رها کردن خود، مرا به عالم بیمکانی رسانده است.
هوش مصنوعی: صائب، من کیستم که سخن بگویم، در حالی که در این مقام، آفرینندهٔ سخن هم قلمِ معنیآفرین را از انگشت انداخته است؛ یعنی وصف تو از توان هر سخنوری بیرون است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای جلال تو بیانها را زبان انداخته
عزت ذاتت یقین را در گمان انداخته
عقل راادراک صنعت دیده هابردوخته
نطق راوصف تو قفلی بر دهان انداخته
هرچه آنرا برنهاده دست حس و وهم وعقل
[...]
ای جمالت برقع از رخ ناگهان انداخته
عالمی در شور و شوری در جهان انداخته
عشق رویت رستخیزی از زمین انگیخته
آرزویت غلغلی در آسمان انداخته
چشم بد از تاب رویت آتشی افروخته
[...]
آتش عشق تو شوری در جهان انداخته
رهروان را جمله از کام و زبان انداخته
در میان عاشقان لاابالی آمده
عشق تو رمزی بطرزی در میان انداخته
تیغ زهرآلود قهرت عالمی برهم زده
[...]
ای ز هستی غلغلی در ملک جان انداخته
عکس نور ذات خود بر انس و جان انداخته
آتشی از مهر در میدان دل افروخته
پرتوی از ذات در صحرای جان انداخته
نه تتق در عالم کون و فساد افراشته
[...]
ای متاع درد در بازار جان انداخته
گوهر هر سود در جیب زیان انداخته
نور حیرت در شب اندیشهٔ اوصاف تو
بس همایون مرغ عقل از آشیان انداخته
از کمان تا جسته در چشم تحیر کرده جا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.