ای جمالت برقع از رخ ناگهان انداخته
عالمی در شور و شوری در جهان انداخته
عشق رویت رستخیزی از زمین انگیخته
آرزویت غلغلی در آسمان انداخته
چشم بد از تاب رویت آتشی افروخته
چون سپندی جان مشتاقان در آن انداخته
روی بنموده جمالت، باز پنهان کرده رخ
در دل بیچارگان شور و فغان انداخته
دیدن رویت، که دیرینه تمنای دل است
آرزویی در دل این ناتوان انداخته
چند باشد بیدلی در آرزوی روی تو؟
بر سر کوی تو سر بر آستان انداخته
بیتو عمرم شد، دریغا! و چه حاصل از دریغ؟
چون نیاید باز تیر از کمان انداخته
ماندهام در چاه هجران، پای در دنبال مار
دست در کام نهنگ جان ستان انداخته
هیچ بینم باز در حلق عراقی ناگهان
جذبههای دلربایی ریسمان انداخته؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عرفانی با جلوهٔ ناگهانی جمال معشوق آغاز میشود که زمین و آسمان را به شور میآورد و سپس پنهان میشود. شاعر از آرزوی دیرینهٔ دیدار و از عمری که در هجران گذشته و بازنمیگردد مینالد. خود را در چاه فراق میان مار و نهنگ گرفتار میبیند و در پایان امید دارد که جذبهٔ معشوق همچون ریسمانی او را از این چاه بیرون بکشد.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که زیباییات ناگهان نقاب از چهره برداشت و عالمی را به هیجان آورد و در جهان شور و غوغا برپا کرد.
هوش مصنوعی: عشق چهرهٔ تو در زمین قیامتی برپا کرده و آرزوی تو در آسمان هم هیاهو انداخته است؛ یعنی زمین و آسمان همه شیفتهٔ تو هستند.
هوش مصنوعی: برای دور کردن چشم بد از درخشش چهرهات آتشی افروخته شده و عاشقان مشتاق جان خود را مانند اسپند در آن آتش انداختهاند تا گزندی به تو نرسد.
هوش مصنوعی: زیبایی تو چهره نشان داد و دوباره رخ پنهان کرد و با همین جلوه و پنهان شدن، در دل بیچارگان شور و ناله افکند.
هوش مصنوعی: دیدن روی تو که آرزوی دیرینهٔ دل است، اشتیاقی تازه در دل این عاشق ناتوان پدید آورده است.
هوش مصنوعی: عاشق دلباخته تا کی باید در آرزوی دیدار تو بماند و در کوی تو سر بر آستانت بگذارد؟
هوش مصنوعی: عمرم بیتو گذشت؛ افسوس! اما افسوس خوردن چه سودی دارد، وقتی تیری که از کمان رها شده دیگر بازنمیگردد و عمر رفته هم بازنمیآید.
هوش مصنوعی: در چاه جدایی گرفتار ماندهام؛ گویی پایم در دم مار است و دستم در دهان نهنگ جانگیر؛ یعنی از هر سو در خطر و بلایم.
هوش مصنوعی: آیا روزی میبینم که کششهای دلربای عشق تو ناگهان ریسمانی به گردن عراقی بیندازد و او را از این چاه هجران بیرون بکشد و به سوی تو ببرد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای جلال تو بیانها را زبان انداخته
عزت ذاتت یقین را در گمان انداخته
عقل راادراک صنعت دیده هابردوخته
نطق راوصف تو قفلی بر دهان انداخته
هرچه آنرا برنهاده دست حس و وهم وعقل
[...]
ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته
گوی در میدان وحدت کامران انداخته
رایت مهر جمالت لایزال افروخته
سایهٔ چتر جلالت جاودان انداخته
تاب انوار جمالت بهر اظهار کمال
[...]
آتش عشق تو شوری در جهان انداخته
رهروان را جمله از کام و زبان انداخته
در میان عاشقان لاابالی آمده
عشق تو رمزی بطرزی در میان انداخته
تیغ زهرآلود قهرت عالمی برهم زده
[...]
ای ز هستی غلغلی در ملک جان انداخته
عکس نور ذات خود بر انس و جان انداخته
آتشی از مهر در میدان دل افروخته
پرتوی از ذات در صحرای جان انداخته
نه تتق در عالم کون و فساد افراشته
[...]
ای متاع درد در بازار جان انداخته
گوهر هر سود در جیب زیان انداخته
نور حیرت در شب اندیشهٔ اوصاف تو
بس همایون مرغ عقل از آشیان انداخته
از کمان تا جسته در چشم تحیر کرده جا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.