گنجور

غزل شمارهٔ ۵۸۵۹

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

ما پرده از حقیقت عالم کشیده ایم

در غورگی به نشأه این می رسیده ایم

سرمشق بی نیازی ارباب همت است

این خط باطلی که به عالم کشیده ایم

از برگریز تفرقه آزاد گشته ایم

چون غنچه تا به کنج دل خود خزیده ایم

باریم، اگر چه بر دل کس بار نیستیم

خاریم، اگر چه در جگر خود خلیده ایم

چون خامه سوخته است نفس در گلوی ما

از لفظ تا به عالم معنی رسیده ایم

تیغ زبان به حوصله ما چه می کند؟

ما چون نگاه بر صف مژگان دویده ایم



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.