از سوختن زیاده شود برگ و بار دل
چون داغ لاله است درآتش بهار دل
ماهی ز آب بحر ندارد شکایتی
چون باده است تلخی غم سازگار دل
از مرکزست گردش پرگار زینهار
غافل مشو ز نقطه گردون مدار دل
آب گهر ز قرب صدف سنگ گشته است
افتاده است در گره از جسم کار دل
گرد یتیمی به غریبی فتاده ای است
جز دل به هر کجا که نشیند غبار دل
بر شیشه حباب هوا سنگ می شود
دارد خطر ز سایه خود شیشه بار دل
یک بار است کن به غلط وعده مرا
کز وعده دروغ شدم شرمسار دل
نازکدلان به پرتوی از کار می روند
مهتاب کار سیل کند در دیار دل
دیوی است در لباس پریزاد جلوه گر
عکس جهان درآینه بی غبار دل
زنهار در کشاکش دوران صبور باش
کز گوشمال چرخ بود گوشوار دل
گویی است چرخ درخم چوگان قدرتش
چون پای در رکاب کند شهسوار دل
مشغول خاکبازی طفلانه است اشک
در تنگنای سینه من از غبار دل
این تار چون گسسته شد آهنگ می شود
خوش باش اگر زهم گسلد پودو تار دل
صائب سرش همیشه بود همچو سرو سبز
آزاده ای که سعی کند در شکار دل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش دل و ارزش رنج برای آن است: دل با سوختن و غم شکوفا میشود و تلخی غم برایش مانند شراب سازگار است. صائب دل را مرکز گردش آسمان، شیشهای بسیار نازک و آینهای میداند که فریب جهان را آشکار میکند. او به صبر در برابر روزگار سفارش میکند و گسستن تار دل را مایهٔ نغمه میشمارد، و در پایان دلجویی از دیگران را راه سرسبزی و آزادگی میداند.
هوش مصنوعی: دل هرچه بیشتر بسوزد، پربارتر و شکوفاتر میشود؛ بهار دل مانند داغ لاله در میان آتش است، یعنی شکفتن دل در سوختن و داغدیدن است.
هوش مصنوعی: همانگونه که ماهی از آب شور دریا گله ندارد، تلخی غم نیز برای دل مانند شراب سازگار و خوشایند است.
هوش مصنوعی: گردش پرگار از نقطهٔ مرکز است؛ پس مبادا از دل غافل شوی که نقطهای است که آسمان بر گرد آن میچرخد.
هوش مصنوعی: آب گوهر به سبب نزدیکی با صدف سخت و سنگ شده است؛ کار دل نیز به سبب همنشینی با تن در گره و بسته مانده است.
هوش مصنوعی: غبار دل گوهری یتیم و غریب است؛ جز در خود دل، هر جا بنشیند غریب و بیجاست.
هوش مصنوعی: حتی هوای درون حباب برای شیشه مانند سنگ است و آن را میشکند؛ کسی که بار شیشهمانند دل را میبرد، از سایهٔ خود هم بیمناک است، یعنی دل بسیار نازک و شکستنی است.
هوش مصنوعی: شاعر به معشوق میگوید یک بار هم که شده، حتی به اشتباه، وعدهات را راست کن، زیرا از وعدههای دروغ تو نزد دل خود شرمنده شدهام.
هوش مصنوعی: نازکدلان با اندک پرتوی از پا درمیآیند؛ در سرزمین دل، نور مهتاب کار سیل ویرانگر را میکند.
هوش مصنوعی: تصویر جهان در آینهٔ پاک دل، دیوی است که در جامهٔ پری زیبا جلوه میکند؛ یعنی دل صاف فریب ظاهر دنیا را درمییابد.
هوش مصنوعی: در سختیها و کشمکشهای روزگار صبور باش، زیرا گوشمال آسمان برای دل مانند گوشوارهای است که آن را میآراید.
هوش مصنوعی: هنگامی که سوارکار دل پا در رکاب کند، آسمان مانند گویی در خم چوگان قدرت او قرار میگیرد.
هوش مصنوعی: اشک در تنگنای سینهٔ من مانند کودکان با غبار دل خاکبازی میکند.
هوش مصنوعی: این تار وقتی بگسلد به نغمه بدل میشود؛ پس اگر تار و پود دل از هم گسست، شاد باش.
هوش مصنوعی: صائب میگوید آزادهای که در به دست آوردن دلها بکوشد، همیشه مانند سرو سرسبز و سربلند است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از من بآزمون چو طلب کرد یار دل
از جان شدم بخدمت و بردم نثار دل
دیدم بزیر حلقه زلفین آن نگار
در بند عاشقی چو دلم صد هزار دل
فرمانگذار دلبر و طاعت نمای من
[...]
خرم به روی عشق شود روزگار دل
سودای عشقِ یار همه روز کارِ دل
جز روی نیکوان نبود اختیار چشم
جز عشق دلبران نبود اختیار دل
دل را به داغ عشق ملامت مکن که هست
[...]
ما میرویم داده تو را یادگار دل
نازک بود حکایت دل زینهار دل
خوش دار هفتهای دل ما را که سالها
پرورده است مهر تو را در کنار دل
ترسم که در حساب نیارد دل مرا
[...]
ای دیده را به دیدنِ رویت قرارِ دل
گه در میانِ جانی و گه در کنارِ دل
دل را چه حّدِ آن که به جانی سخن کند
در جست وجویِ وصلِ تو شد جان نثارِ دل
بی رونق از دل است همه کار و بارِ من
[...]
رفتی و در غم تو بماندم فگار دل
بازآی تا کنیم به پایت نثار دل
آخر نگاه دار دل خستگان هجر
شاید که آید آخر کارت به کار دل
چون جان به لب رسید ز دست جفای چرخ
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.