بد درونان که به همواری ظاهر سمرند
همه چون آب تنک، پرده سنگ خطرند
دستگیری نتوان داشت توقع ز غریق
اهل دنیا همه درمانده تر از یکدگرند
نه همین سبزه درین راهگذر پامال است
بیشتر تیغ زبانان جهان پی سپرند
عمر جاوید خضر را به نظر می آرند
آه ازین مردم عالم که چه کوته نظرند!
یک حباب است سپهر از قدح لبریزش
زان می ناب که صاحب نظران بیخبرند
نیست از جانب معشوق حجابی صائب
اینقدر هست که دلباختگان بیجگرند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل نگاهی انتقادی به مردم دنیا دارد: بدنهادان را به آب کمعمقِ پوشانندهٔ سنگ تشبیه میکند و میگوید از اهل دنیا که خود درماندهاند نباید یاری خواست. سپس کوتهنظری مردم را که عمر جاوید خضر را بزرگ میدانند نکوهش میکند و آسمان را حبابی از جام شراب حقیقت میشمارد. در پایان نتیجه میگیرد که مانع وصال از معشوق نیست، بلکه از کمجرئتی خود عاشقان است.
هوش مصنوعی: بدنهادان که به نرمی و همواری ظاهر مشهورند، مانند آب کمعمقی هستند که سنگ خطرناک زیرش پنهان است؛ ظاهر آرامشان پوششی بر آسیب و خطر است.
هوش مصنوعی: از کسی که خودش در حال غرق شدن است نمیتوان انتظار دستگیری داشت؛ اهل دنیا همه از یکدیگر درماندهترند و کاری از دستشان برای دیگری برنمیآید.
هوش مصنوعی: در این گذرگاه دنیا تنها سبزه نیست که زیر پا لگدمال میشود؛ بیشترِ سخنورانِ تیززبان جهان هم پایمال و خوار میشوند.
هوش مصنوعی: مردم عمر جاودان خضر را بزرگ میشمارند و به چشم میآورند؛ افسوس که مردم جهان چه کوتهبیناند، زیرا عمر جاوید در برابر حقیقت برتر ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: آسمان تنها حبابی است که از جام لبریزِ آن شراب ناب برخاسته؛ شرابی که حتی اهل بصیرت از آن بیخبرند. یعنی عالم بالا در برابر عشق و حقیقت الهی چیز ناچیزی است.
هوش مصنوعی: صائب خطاب به خود میگوید: از سوی معشوق هیچ پرده و مانعی نیست؛ فقط عاشقان دلباخته جرئت و دل و جگرِ رسیدن به او را ندارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این رقیبان که بر این گنبد پیروزه درند
گرچه زیرند گهی جمله، همیشه زبرند
گر رقیبان به بصر تیز بوند از بر ما
این رقیبان سماوی همه یکسر بصرند
نامشان زی تو ستاره است ولیکن سوی من
[...]
بچگان ما مانندهٔ شمس و قمرند
زانکه همصورت و همسیرت هر دو پدرند
تابناکند ازیرا که دو علوی گهرند
بچگان آن بنسبتر که ازین باب گرند
ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرند
پیش کاین تاج مه از تارک شب برگیرند
شاهدان شمع ز کاشانه برون اندازند
قدسیان مشعله هفت فلک درگیرند
نیکوان پرده بر انداخته در رقص آیند
[...]
آمد آن فصل که در وی همه جز مل نخورند
و آمد آن روز که مرغان همه جز گل نچرند
دلبران بوسه به عشاق دراین فصل دهند
بیدلان پرده اندیشه در این فصل درند
گل و لاله چو رخ و عراض معشوق شدند
[...]
دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند
یا وجود و عدمش را غم بیهوده خورند
نظر آنان که نکردند در این مشتی خاک
الحق انصاف توان داد که صاحبنظرند
عارفان هر چه ثباتی و بقایی نکند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.