سرو بستانی تو یا مه یا پری
یا ملک یا دفتر صورتگری
رفتنی داری و سحری میکنی
کاندر آن عاجز بماند سامری
هر که یک بارش گذشتی در نظر
در دلش صد بار دیگر بگذری
میروی و اندر پیت دل میرود
باز میآیی و جان میپروری
گر تو شاهد با میان آیی چو شمع
مبلغی پروانهها گرد آوری
چند خواهی روی پنهان داشتن
پرده میپوشی و بر ما میدری
روزی آخر در میان مردم آی
تا ببیند هر که میبیند پری
آفتاب از منظر افتد در رواق
چون تو را بیند بدین خوشمنظری
جان و خاطر با تو دارم روز و شب
نقش بر دل نام بر انگشتری
سعدی از گرمی بخواهد سوختن
بس که تو شیرینی از حد میبری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییهای معشوقهاش میپردازد و او را به سرو، مه و پری تشبیه میکند. معشوق همواره در حال حرکت است و این رفتن او بر دل عاشق تأثیر میگذارد، به گونهای که هر بار که گذر میکند، خاطرهاش در دل زنده میشود. شاعر از معشوق میخواهد که دیگر خود را پنهان نکند و روزی در میان مردم ظاهر شود تا زیباییاش را همه ببینند. او با اشتیاق فراوان به این معشوق فکر میکند و در دلش نام او شمعی روشنیبخش است. در نهایت، او از شدت عشق و با تأکید بر زیبایی معشوق، نیازش به او را ابراز میکند.
هوش مصنوعی: تو در بستان مانند سرو زیبا، یا بهسان ماه، پری، یا یک ملک و یا دفتر صورتگری هستی که زیباییات را در آن ترسیم کردهاند.
تصحیح AI: تو در حال رفتن هستی و «افسون میکنی». کارهایی انجام میدهی که باعث میشود سامری در آنجا ناتوان بماند. / سامری: غزل32 بیت2
هوش مصنوعی: هر کسی را که یک بار از نظر تو گذر کند، در دلش بارها و بارها به یاد تو میافتد و تو را در نظر میآورد.
هوش مصنوعی: تو میروی و دل من در عشق تو داغدار است و وقتی برمیگردی، روح من زنده میشود و شادکامی میآورد.
هوش مصنوعی: اگر تو به میان جمع بیایی، مانند شمعی خواهی بود که پروانهها دور تو جمع میشوند.
هوش مصنوعی: چقدر میخواهی چهرهات را پنهان کنی؟ تو پردهای بر روی خود کشیدهای و در واقع بر ما مشخص هستی.
هوش مصنوعی: روزی به میان مردم بیا تا هر کسی که تو را میبیند، زیبایی و دلنوازیات را مشاهده کند.
هوش مصنوعی: آفتاب وقتی در هالهٔ زیبایی تو قرار میگیرد و تو را با این زیباییات میبیند، از جایی که هست میافتد و به تماشای تو میآید.
هوش مصنوعی: من تمام وجودم را به تو اختصاص دادهام و در طول روز و شب، تصویر تو در قلبم نقش بسته و نام تو مانند نگینی بر انگشتری برایم ارزشمندی دارد.
هوش مصنوعی: سعدی آرزو میکند که اگر او بتواند از شدت عشق و محبت خود بسوزد، این کار را انجام دهد، زیرا شیرینی و لطف تو به قدری زیاد است که قابل تحمل نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همین شعر » بیت ۱
سرو بستانی تو یا مه یا پری
یا ملک یا دفتر صورتگری
چون روا باشد که سعدی گویدت
«سرو بستانی تو یا مه یا پری»
مار را، هر چند بهتر پروری
چون یکی خشم آورد کیفر بری
سفله طبع مار دارد، بی خلاف
جهد کن تا روی سفله ننگری
بافکاری بود در شهر هری
داشت زیبا روی و رعنا دختری
سیرت تو هست عین سروری
صورت تو هست محض صفدری
مملکت چون جسم و تو چون دیده ای
محمدت چون بحر و تو چون گوهری
در علو قدر و در کنه شرف
[...]
باز یوسف را نگر در داوری
بندگی و چاه و زندان بر سری
بدگمانی کردن و حرصآوری
کفر باشد پیش خوان مهتری
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.