ای رخ چون آینه افروخته
الحذر از آه من سوخته
غیرت سلطان جمالت چو باز
چشم من از هر که جهان دوخته
عقل کهن بار جفا میکشد
دم به دم از عشق نوآموخته
وه که به یک بار پراکنده شد
آنچه به عمری بشد اندوخته
غم به تولای تو بخریدهام
جان به تمنای تو بفروخته
در دل سعدیست چراغ غمت
مشعلهای تا ابد افروخته



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیبایی محبوب خود سخن میگوید و به خاطر عشقش دچار سوختگی و اندوه است. او از غیرت جمال معشوقش سخن میگوید و بر تأثیر عمیق عشق بر عقل و دلش تأکید میکند. شاعر احساس میکند که تمام اندوختههایش در یک لحظه پراکنده شده و غم عشق او برای همیشه در دلش روشن است. او گویی جانش را به خاطر عشق به محبوبش فدای کرده و در این مسیر، غم را به عنوان توالی دائمی در زندگیاش پذیرفته است.
هوش مصنوعی: ای چهرهات که مانند آینه میدرخشد، مراقب باش که آه من به شدت سوزان است.
هوش مصنوعی: غیرت و جذابیت سلطنت زیباییات مانند چشمان من است که از هر چه در جهان دیده، سرشته شده است.
هوش مصنوعی: عقل قدیمی و تجربهام بهخاطر رفتارهای نادرست و رنجهای عشق جدیدی که تازه یاد گرفتهام، همیشه درد میکشد.
هوش مصنوعی: افسوس که در یک لحظه، تمام دانستهها و تجربههایی که در طول عمر جمع کرده بودم، از میان رفت.
هوش مصنوعی: برای عشق و محبت تو، غم را خریدهام و جانم را برای رسیدن به تو فروختهام.
هوش مصنوعی: در دل سعدی، عشق و غم تو همچون چراغی روشن باقی خواهد ماند و هرگز خاموش نخواهد شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
شمع الهی ز دل افروخته
درس ازل تا ابد آموخته
روئی چو خورشید بر افروخته
جان کسان زاتش خود سوخته
عاقبت از خامی خود سوخته
ره روی کبک نیاموخته
شمع مروت زوی افروخته
شعله مهرش لب خود سوخته
پختگی از هر طرف آموخته
چون نفس از گام زدن سوخته
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.