در بلورین خانه عکس طلعت داراستی
یا که آن نور حق استی آن دل داناستی
روی شاه است اینکه عکس افکنده بر کاخ بلور
یا سپهر است این و آن مهر جهان آراستی
سد هزاران عکس بینی چون نظر پوشی ز اصل
باز چون بر اصل بینی ذات بی همتاستی
عکس دیهیم و نطاق استی در این فرخنده طاق
یا سپهر است این و آن اکلیل و آن جوزاستی
ساعد شاهد حمایل دار زیب پیکریست
یا ببرج ماهی امشب ماه نور افزاستی
چشم مست ساقی بزم است و زلف پرخمش
یا که ترک چرخ برج عقربش مأواستی
مطرب بزم است و جزوی بر کف از شعر نشاط
یا بچرخ امشب قرین ناهید با شعراستی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیباییهای عالم و وجود حقیقت الهی میپردازد. شاعر از تصاویری چون بلورین خانه، نور حق، و تصویر شاه سخن میگوید که بر کاخی درخشان افکنده شده است. او به این نکته اشاره میکند که هر عکسی که مشاهده میشود، دلیلی برای توجه به اصل و ذات بیهمتا دارد. همچنین به زیباییهای موجود در آسمان و نشانههای زندگی اشاره میکند و آنها را با جلوههای خاصی چون جام و زلف معشوق مقایسه میکند. در نهایت، شاعر به بزم و شادی اشاره میکند و ارتباط آن با هنر و شعرا را نشان میدهد. کل شعر بیانگر زیباییهای هستی و تاثیر آن بر روح انسان است.
هوش مصنوعی: در خانهای شفاف، تصویر زیبایی داری، یا اینکه آن نور الهی هستی و آن دل آگاه و بصیر هستی.
هوش مصنوعی: این ابیات به این معناست که زیبایی و جلوهگری که در دنیای ما وجود دارد، ناشی از وجود یک منبع عظیم و روشن است. این زیبایی میتواند به عنوان نور خورشید یا شکوه یک شاه، بر روی کاخهایی از بلور یا آسمانی نیلگون بازتاب شود. به عبارت دیگر، زیباییهای جهان با وجود یک منبع بزرگ و درخشان شکل گرفتهاند.
هوش مصنوعی: وقتی که از حقیقت و واقعیت دور میشوی، هزاران تصویر و خیال را میبینی. اما اگر به اصل و حقیقت نگاه کنی، متوجه میشوی که ذات و ماهیت واقعی بینظیر و یکتا است.
هوش مصنوعی: در این آسمان خوشبخت و پر از زیبایی، تصویر تاج و نوار اطرافش وجود دارد. اینجا جایی است که تاج و جواهرات درخشان و زیبا به چشم میخورد.
هوش مصنوعی: دست زبیا و سبز یک معشوقه مانند ساعدی است که به زیبایی درخشان و جذاب به نظر میرسد و مانند ماهی که در شب میدرخشد، زیبایی خاصی دارد. امشب، نور ماه بیشتر از همیشه است و جلوهای خاص به همه چیز بخشیده است.
هوش مصنوعی: چشم زیبا و سرمست ساقی نماد خوشگذرانی و شادابی است و زلفی که به طرز زیبایی تاب خورده است یا اینکه منحنی شکل بودنش به مانند ترکی است که بر روی برج عقرب قرار دارد، به معنای مکانی برای آرامش و آسایش اشاره دارد.
هوش مصنوعی: نوازنده در میهمانی مشغول نواختن است و باید از شعر و خوشی لذت ببرد. امشب باید به دور از زندگی روزمره به شادی بپردازد و با شاعران صحبت کند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دشت گویی گستریده حله دیباستی
کوه گویی توده بیجاده و میناستی
کشتزار از سبزه گویی آسمانستی درست
وآسمان ساده را گویی کنون صحراستی
ارغوان لعل گویی دو لب معشوق ماست
[...]
این چه خیمه است این که گوئی پر گهر دریاستی
یا هزاران شمع در پنگان از میناستی
باغ اگر بر چرخ بودی لاله بودی مشتری
چرخ اگر در باغ بودی گلبنش جوزاستی
از گل سوری ندانستی کسی عیوق را
[...]
آن بت مجلس فروز امروز اگر با ماستی
مجلس ما خُرّمَستی کار ما زیباستی
خفته و مست است و پنداری که از ما فارغ است
عیش ما خوش نیست بی او کاشکی با ماستی
گرچه می خوردست و از مستی به خواب اندر شدست
[...]
خسروا بشنو فزونی از چون من کام کاستی
راستی بتوان شنود آخر هم از ناراستی
شرم دار آخر مجو زین بیشتر ازار خلق
از برای بیوفایی تاکسی کم کاستی
زشت باشد بهر دنیا موری آزردن ولیک
[...]
در فنای محض افشانند مردان آستی
دامن خود برفشاند از دروغ و راستی
مرد مطلق دست خود را کی بیالاید به جان
آخر ای جان قلندر از چه پهلو خاستی
سالکی جان مجرد بر قلندر عرضه داد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.