|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
من کی‌ام؟ سرگشته‌ای، بیچاره‌ای
دردمندی، خسته‌ای، آواره‌ای
دل ز من بربود و پنهان کرد رو
شوخ چشمی، فتنه‌ای، عیّاره‌ای
همچو گل بنشسته بر خار فراق
چون گهر درمانده اندر چاره‌ای
از ضعیفی چو سُها گشتم ولی
در سفر افتاده چون سیاره‌ای
طالعی دارم که هرگز ننگریست
از سعادت سوی او استاره‌ای
هست ناصر را غم دل صد هزار
هیچ‌کس او را نشد غمخواره‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان حال و وضعیت خود می‌پردازد و خود را به عنوان انسانی سرگشته و آواره توصیف می‌کند که از عشق و فراق رنج می‌برد. او به زیبایی و شوق عاشقانه اشاره می‌کند، اما در عین حال از درد و غم ناشی از دوری محبوب habla می‌کند. شاعر حس می‌کند که در زندگی‌اش به دلیل ضیق و ضعفی که دارد، به سفر و سرگردانی افتاده و از الطاف و خوشی‌ها دور مانده است. او نتیجه می‌گیرد که در دلش غم‌های بسیار وجود دارد و هیچ‌کس برای تسکین دلش حاضر نیست.
هوش مصنوعی: من کی هستم؟ من یک سرگردان هستم، انسانی بیچاره و دردمند، خسته و آواره که در جستجوی آرامش و امنیت است.
هوش مصنوعی: دل من را با خود برد و به طور پنهانی به نمایش گذاشت، ای چشم نازک و فریبنده، تو باعث مشکلات و آشفتگی‌ها هستی.
هوش مصنوعی: مانند گلی که بر خارهای جدایی نشسته و از درد دوری رنج می‌برد، مانند مرواریدی که در جستجوی راهی برای درمان مشکلش است.
هوش مصنوعی: به خاطر ناتوانی، مانند پرنده‌ای کوچک شدم، اما در مسیر زندگی، مانند یک سیاره بزرگ افتادم.
هوش مصنوعی: من قسمتی از زندگی‌ام دارم که هیچ‌گاه به سعادت نگاه نکرده و به سمت او هیچ نشانه‌ای وجود ندارد.
هوش مصنوعی: ناصر دلش پر از غم و اندوه است، اما هیچ‌کس به فکر او نیست و هیچ‌کس از حال او باخبر نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من که‌ام یک بندهٔ بیچاره‌ای
از مقام جان و تن آواره‌ای
فارغم گر گشت دل آواره‌ای
از جهان تا کم بود غمخواره‌ای
آفتاب عشق تو تابنده باد
تا بریزد هر کجا استاره‌ای
آفتابی کو به کوه طور تافت
[...]
من کیم؟ سرگشته بیچاره ای
در بیابان فنا آواره ای
قهرمانی پر دلی خونخواره‌ای
تا که سازد در مصافش چاره‌ای
زانکه نبود آدمی را چاره‌ای
از ته نانی و چارق پاره‌ای
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.