گنجور » مولانا » دیوان شمس » غزلیات

وزن:	مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
قالب شعری:	غزل
منبع اولیه:	ویکی‌درج
تعداد ابیات:	۹

رونوشت متن رونوشت نشانی نمای مشابه کتابهای چاپی (فقط رایانه)

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف یک تجربه معنوی عمیق می‌پردازد که از طریق ورود ناگهانی یک مرغ، نماد روح، به دام می‌آید. این مرغ پس از شکستن دام‌ها به مقام الوهیت و صافی می‌رسد و از دردهای دنیا رها می‌شود. شاعر بیان می‌کند که در این حالت، جان مانند معراجی به علو می‌رسد و زیبایی‌های عالم برای او آشکار می‌شود. او با اشاره به شمس تبریزی، به عشق و نور خداوندی اشاره می‌کند و اعلام می‌کند که برای رسیدن به این مقام معنوی، باید خود را ترک کرد. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید دارد که دور بودن از عشق و جلال الهی، موجب ملالت جان است.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

برگردان به زبان ساده

# مرغی که ناگهانی در دام ما درآمد

بشکست دام‌ها را بر لامکان برآمد

هوش مصنوعی: مرغی که ناگهان به دام ما افتاد، به گونه‌ای برخواست و دام‌ها را شکست که دیگر هیچ مرزی در آن نبود و به سوی لامکان صعود کرد.

اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

# از باده گزافی شد صاف صاف صافی

وز درد هر دو عالم جوشید و بر سر آمد

هوش مصنوعی: از شراب بی‌نظیری به حالت زلال و شفاف رسید و دردهای هر دو جهان (جسم و روح) از شدت شادی به اوج و سرمستی رسید.

# جان را چو شست از گل معراج برشد آن دل

آن جا چو کرد منزل آن جاش خوشتر آمد

هوش مصنوعی: جان وقتی از آلودگی‌ها پاک شد، به مقام عالی معراج رسید و دل که در آنجا اقامت گزید، آن مکان برایش بسیار شیرین‌تر از دیگر جایگاه‌ها گردید.

# در عالم طراوت او یافت بس حلاوت

وز وصف لاله رویان رویش مزعفر آمد

هوش مصنوعی: در عالم زیبای او، لذت‌های بسیاری را تجربه کرد و از توصیف چهرهٔ گل‌های لاله، چهره‌اش به رنگ زعفران درآمد.

# زان ماه هر که ماند وین نقش را نخواند

در نقش دین بماند والله که کافر آمد

هوش مصنوعی: هر کسی که از جمال و زیبایی آن ماه (که به احتمال زیاد مقصود، معشوق یا خداوند است) دور بماند و از نشانه‌ها و آثار او غافل شود، به معنای واقعی در دین باقی نمانده و از کفر (عدم ایمان) خارج نیست.

# ز اوصاف خود گذشتم وز خود برهنه گشتم

زیرا برهنگان را خورشید زیور آمد

هوش مصنوعی: از ویژگی‌ها و اوصاف خود عبور کردم و خودم را از زشتی‌ها و عیب‌ها خالی کردم، زیرا کسانی که بی‌پرده و بدون خودمحوری هستند، از نور حقیقت و روشنایی بهره‌مند می‌شوند.

# الله اکبر تو خوش نیست با سر تو

این سر چو گشت قربان الله اکبر آمد

هوش مصنوعی: خداوند بزرگ است و تو در این حال خوش نیستی. وقتی که سر تو تسلیم شده و قربانی خداوند شده، آن‌گاه بزرگ‌ترین سرود «الله اکبر» به گوش می‌رسد.

# هر جان باملالت دورست از این جلالت

چون عشق با ملولی کشتی و لنگر آمد

هوش مصنوعی: هر انسانی که به خاطر ملال و غمی که دارد، از جلال و شکوهمندی تو دور است، زمانی که عشق به حالتی غمناک می‌رسد، به کشتی و لنگر (دو عنصر زندگی) نیاز دارد تا او را به آرامش برساند.

# ای شمس حق تبریز دل پیش آفتابت

در کم زنی مطلق از ذره کمتر آمد

هوش مصنوعی: ای شمس تبریزی، دل من در برابر نور وجود تو بسیار حقیر و کوچک است و از آنچه به وجود نازکتر است، همواره کمتر به حساب می‌آید.

غزل شمارهٔ ۸۴۵ به خوانش عندلیب
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.

غزل شمارهٔ ۸۴۵ به خوانش سمیه الماسی

فعال یا غیرفعال‌سازی قفل متن روی خوانش من بخوانم

پیشنهاد مشق شعر

مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۴۱

باز آفتاب دولت بر آسمان برآمد

باز آرزوی جان‌ها از راه جان درآمد

باز از رضای رضوان درهای خلد وا شد

هر روح تا به گردن در حوض کوثر آمد

باز آن شهی درآمد کو قبله شهانست

[...]

سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۵

غوغای عشق دوشم، ناگاه بر سر آمد

هم دل به غم فرو شد، هم جان به هم برآمد

بر روی اهل عالم، بودیم بسته محکم

درهای دل ندانم، عشق از کجا درآمد؟

از زلف او کشیده راهیست در دل من

[...]

نسیمی » دیوان اشعار فارسی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۴

آن آفتاب دولت بر چرخ ما برآمد

وان زهره سعادت در چنگ ما درآمد

آیینه کرد ما را، در ما شد آشکارا

آن گوهری کز اشیا چون چرخ بر سر آمد

عید است و عید قربان، رو در حرم کن ای جان

[...]

قاسم انوار » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۷۹

امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمد

شادیست جان و دل را کان شاه کشور آمد

باز آمد آن قیامت،آن فتنه و علامت

چون ساقیان مهرو،با جام و ساغر آمد

دامی نهاد و دانه،آن دلبر یگانه

[...]

مشاهدهٔ ۱ مورد هم آهنگ دیگر از قاسم انوار

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه

معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است

مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین

تا به حال ۲۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...

امین کیخا در ‫۱۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۴۷ نوشته:

باده گزاف یعنی باده گران !

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

امین کیخا در ‫۱۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۴۹ نوشته:

به عربی جرد یعنی پوسته و مجرد و تجرید یعنی پوست کندن و مولانا می فرماید مجرد شدم مثل مجردات و بی پوستان و برهنگان .اما این را از روی نوشته های با با افضل فهمیدم درود بر هر دو بزرگوار

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

امین کیخا در ‫۱۳ سال قبل، سه‌شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۵۱ نوشته:

از خود برهنه گشتم یعنی مجرد گشتم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۲۸ نوشته:

بدیهی ست که اساتید فن بایستی برای هر بیت این غزل عرفانی فلسفی فوق العاده حضرت مولانا صفحات و کتابها به نگارش درآوردند تا شاید حق مطلب ادا گردد ولیکن به نظر این کمترین آغار گر راه لپ کلام این را میرساند که آن مرغ ( باغ ملکوت ) که اصل و ریشه ما انسانها از آن جاست ، دام هایی را که آن عجوزه بزک کرده و زیبا نمای دنیا برایش گسترده است را باید بر درید تا اینکه دوباره به لا مکان و یا همان ملکوتی که از آن جا بودو آن اصل خداوند است بازگردد و لازمه آن شرابی است که با زدودن تمامی غبار ها و گل های جان (که در حقیقت دردهای انباشته روی یکدیگر از قبیل خشم ، کینه ، نفرت ، دروغ .....و هم هویت شدگی ها ی با اصل انسان میباشند) انسان از کلیه آلودگی ها پالایش خواهد شد و آنگاه آن دل آن جان را به معراج خواهد برد و پس از آن هرگز حلاوت آن جای خوشتر و با طراوت را به تمامی این جهان مادی نخواهد فروخت و در این وادی تنها راه همین است و هر کس این معنی را در نیافت و در ظاهر و قشر دین باقی ماند قطعاً به حضور نخواهد رسید زیرا که باید از آن دردها آزاد و برهنه شویم تا آن نور حق جان ما را بپوشاند تا به آن درجات و اصل خدایی خود برگردیم وبا الله اکبر های ما که همان ظاهر و شعار های بدون عمل و کار بر روی خودمان میباشد بدون آنکه سر خود ( همان من های ذهنی از قبیل اموال من ، فرزندان من ، مقام من ، خانه من ، همسر من و..... ) را قربانی نکنیم به این جایگاه نخواهیم رسید و جان های ملول و غمگین که از جنس زندگی نیستند از این همه جلال و بزرگی بدور خواهند بود زیرا که لنگر کشتی عشقی که از روی ملالت ودرد باشد در همان دردها گیر خواهد کرد و به وصل جانان و معشوق خود نخواهد رسید .پس ای انسان در کم زنی( توجه کمتر به ظواهر دین و توجه بیشتر به معنا )میتوان آن دل و خواهش های نفسانی را کمتر از ذره ای در آورد و به حضور واقعی رسید .

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

nabavar در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۳۸ نوشته:

H.Ghanbarian jan
آیا واقعاً از ته دل می گویی و آرزو داری ؟
اگر چنین است ، امید که { من های ذهنی ات را از قبیل اموالت ، فرزنداندانت ، مقامت ، خانه ات و همسرت } را قدرت داشته باشی قربانی کنی و به آنچه می خواهی برسی
موفق باشی

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

nabavar در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۴۰ نوشته:

من جرأت چنین کارها را ندارم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۰:۳۸ نوشته:

آقای حسین آقای گرامی .گویا منظور از قربانی کردن را درست نگرفتید . کیست که خانواده ، اموال و متعلقات خود را دوست نداشته باشد و آیا امام حسین فرزندان و خانواده خود را دوست نمیداشت؟ و این قربانی به مفهوم رایج آن نیست بلکه منظور اینه که با متعلقات خود هم هویت نشویم و دلبسته دنیا و مافیه نشویم و همانگونه که حضرت ابراهیم پس از دریافت پیام خداوند اسماعیل خود را به قربانگاه برد که این از نظر بسیاری از عرفا شکلی نمادین داشته و رها شدن انسان از قید و بند های دنیای مادی را نشان میدهد و همانگونه که حضرت عشق حافظ خوش الحان میفرماید ؛
غلام همت آنم که زیر چرخ کبود ز بند هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۱:۲۹ نوشته:

درضمن ناگفته پیداست درخواست قربانی از عاشق ویژه دوستان و اولیاء خاص حضرت دوست میباشد که کاملاً به اصل خدایی خود وصل شده اند نه بنده ضعیف النفسی همچون این کمترین و در ثانی حضرت مولانا از ما خواسته اند درد های خود رارها کنیم .دردهایی مانند خشم و غضب ، حرص و آز ، کینه ،حسد ، خودخواهی، دروغ ، دوریی و ریا و.... .تا لنگر کشتی عشق ما برای وصل به جانان آزاد و رها گردد و این همه میسر نیست بجز آموختن از بزرگانی
همچون مولانا و تمرین و ممارست فراوان برای زدودن این غبار و گلها از جان .
موفق و در پناه حق باشید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

nabavar در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۰۳ نوشته:

عزیز دل
من هم همین را برای شما آرزو کردم ،
گفتم من در آن مرحله نیستم که شما رسیده اید .
از هیچکدام از آنها که شما نام بردید نمی توانم بگذرم.
معتقدم که مولوی هم شعر گفته و لفاظی کرده
اسماعیل و ابراهیم هم داستانهای ساخته ی یهود است برای تهییج من و شما
به آنچه دارم راضیم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۲۷ نوشته:

دوست گرامی ، این حقیر هم همانند شما اینجا میهمان مولانا هستم به منظور یافتن پاسخ برای پرسشهای خود و بهره بردن از این دریای معنوی ، همین طور که سایرین . چرا که همه از یک جنس هستبم لیکن اگر ذره ای پیشرفت کرده بودم اینگونه موجب رنجش شما نمی شدم و به همین دلیل از شما و حضرت مولانا تقاضای بخشش دارم .اما در مورد فرموده آخر شما هیچ گونه قضاوتی ندارم و با شما جدل نمیکنم زیرا از نظر حضرت مولانا یکی دیگر از من های ذهنی (باور من و اعتقاد من) میباشد که باید قربانی شود . البته که هر انسانی باور و اعتقاد شخصی اش با ارزش و قابل محافظت میباشد لیکن عدم پافشاری و ارائه عدله بمنظور باوراندن به دیگران قربانی کردن آین من ذهنی میباشد همینطور که ( علم من ) هم از من های ذهنی هست که باید به مسلخ برده شود .
موفق و پیروز باشید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

حمید رضا۴ در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۳:۰۵ نوشته:

درود جناب H.Ghanbarian عزیز،
فرمودید “ و این همه میسر نیست بجز آموختن از بزرگانی همچون مولانا”.
چرا، هست دوست گرامی. دانشمندان در زمینه علوم روانشناسی همه ی آن رفتارهای انسانی که ذکر کردید را شناسایی کرده و برای درمان و پیشگیری به راه حل های عملی دست یافته اند.
جهان، ابوعلی سینا را یکی از بزرگانِ علوم پزشکی می داند. اما آنچه امروز در این رشته انجام می شود قابل قیاس با دوران او نیست.
بزرگان ادب نیز در زمینه رفتار انسانی خدمات عمده ای, آن هم در غالب هنر انجام داده اند.
اما نادیده گرفتن یا نپذیرفتن و یا مبارزه کردن با دستاوردهای این دانشمندان، مضر و خطرناک برای جامعه انسانیست.
با سپاس

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

حمید رضا۴ در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۳:۱۱ نوشته:

در ادامه، جناب H.Ghanbarian،
حیلت رها کن عاشقا…
مولوی در این غزل نیز از افکار گول خورده در ذهن یا سر، و ویرانه یا قربانی کردن آن می گوید.
کمی از باورهای خود نوشتید. فروتنی و انساندوستی در گفتارتان کاملأ آشکار است.
اما یقینأ آگاهید که بسیاری ازهم باورانتان با ذهن هایی گول خورده و در راه آنچه عشق میخوانند در سراسر جهان چه بی رحمی هایی بر مردم روا داشته اند.
پس تعبیر اینکه ذهن فریب خورده چیست و عاشق کیست مهم است.
گرد از رخ نازنین به آزرم فشان ـ کانهم رخ خوب نازنینی بوده است
خیام در این بیت برای گرد خاک احترام قائل است و خواستار برخوردی آرام با این کوچکترین ذره ی قابل رؤیت در هستی است،
و انسان های مرده و مخاطب های زنده ای را که شکل و شمایل و رفتارشان را هرگز ندیده، زیبارو و نازنین می خواند.
تنها همین نگرش به طبیعت و انسان، برای عاشق بودن کافیست، اما “لازم”،
حال می توان به آفریننده ای برای همه ی اینها و فرستاده هایی از سوی او باور داشت و آنها را نیز دوست داشت.
اما پایبند بودن به این باور “لازم” نیست.
شاد باشید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

گمنام-۱ در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۵۲ نوشته:

حمید رضا 4
در اینکه واقعیت گریزان چیزی برای آموختن ندارند، با شما هم رایم
ازشیخ الرییس اما، هنوزهم از پس سده های بسیار فراوان چیزها می توان آموخت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

nabavar در ‫۸ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۹:۱۲ نوشته:

گمنام جان درود بر شما
محض تلطیف : از درسهای ابن سینا
<< غذای روح بود باده رحیق الحق
که رنگ وبوش کند رنگ و بوی گل را دق
به رنگ زنگ زداید ز جان اندوهگین
همای گردد اگر جرعه‌ای بنوشد بق
به طعم، تلخ چو پند پدر و لیک مفید
به پیش مبطل، باطل به نزد دانا، حق
می‌از جهالت جهال شد به شرع حرام
چو مه که از سبب منکران دین شد شق
حلال گشته به فتوای عقل بر دانا
حرام گشته به احکام شرع بر احمق
شراب را چه گنه زان که ابلهی نوشد
زبان به هرزه گشاید، دهد ز دست ورق
حلال بر عقلا و حرام بر جهال
که می‌محک بود وخیرو شر از او مشتق
غلام آن می‌صافم کزو رخ خوبان
به یک دو جرعه برآرد هزار گونه عرق
چو بوعلی می‌ناب ار خوری حکیمانه
به حق حق که وجودت شود به حق ملحق
زنده باشید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۰۴ نوشته:

آقا حمید رضای گرامی ، با سپاس از شما در مکتب مولانا مخالفتی با علم و یا حتی ثروت و پیشرفت بشر دیده نمیشه بلکه هم ذات و هم هویت شدن با آنهاست که خطر اصلی ست و مصایب امروز دنیا که اشاره فرمودید به همین دلیل میباشد . در همین غزل میفرماید
زاوصاف خود گذشتم وز خود برهنه گشتم
زیرا برهنگان را خورشید زیور آمد
همان طور که میدانیم مولانا از علمای مذهبی طراز اول زمان خود بود با مریدان و شاگردان فراوان که پس از دیدار با شمس تبریزی متحول شده ، از همه اوصاف خود مثل ( علم من ، فقه من ،مریدان من ، شهر و دیار من ،اموال من ،فرزندان من) ،و.تمامی متعلقات و عناوین و مقام ظاهری خود صرف نظر کرد زیرا این اوصاف شخصی هستند که به اعتقاد وی مانع وصل به اصل خدایی هر انسانی شده و پس از برهنه شدن از این اوصاف و تفاخرها ست که آن نور حقیقت زیور جان ها میشود . نتیجه گیری اینکه در صورتی که پیروان هر آیین و اعتقادی به مغز و نه پوسته اعتقاد خود پی برده و خویشتن را از تمامی منم ها و سایر صفات پست پاک نمایند و به اعتقاد و باور دیگران کاری کاری نداشته باشند رستگاری و خوشبختی واقعی دور از دسترس بشریت نخواهد بود. موفق و پایدار باشید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۴۷ نوشته:

در ادامه لازم به یاد آوری است این نسخه مولانا برای سعادت بشریت با دریافتن مفاهیم بیش از شصت هزار بیت شعر وی امکان پذیره که بیشتر آنان بر روی نکاتی بسیار مهم علمی و روانشناسی تاکید دارند و البته مولوی شناسان بزرگ غرب همچون پروفسور بانو شیمل و آلن نیکلسون سعی در معرفی دیدگاه های مکتب مولانا به جهان و خصوصا غرب همت گماشتند زیرا که مشکلات بشریت محدود به جغرافیای خاصی نیست زیرا همه انسانها از یک جنس هستند و فقط شکل ظاهری مشکلات جوامع بشری متفاوت هستند.
امید اینکه زیاده گویی های این حقیر را عفو بفرمایید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

حمید رضا۴ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۵۷ نوشته:

درود جناب H.Ghanbarian،
من هرگز نگفتم در مکتب مولانا مخالفتی با علم و ثروت و پیشرفت بشر دیده می شود. من فقط مخالفتی با آن جمله که فرمودید راه دیگری میسر نیست داشتم.
فرمودید هم ذات و هم هویت شدن با علم و ثروت و … است که خطر اصلی ست و دلیل مصایب امروز جهان.
فراموش نکنیم فراوانند انسانهایی که از علم و اموال و شهر و فرزندان خود صرف نظر می کنند و در راه وصل به اصل خدایی، انسانهای بیگناه را قربانی می کنند.
نتیجه گیری اینکه برای دسترسی به رستگاری و خوشبختی که فرمودید، نیازی به پیروی از هیچ آیین و اعتقادی نیست.
فقط باید عقل را بدرستی بکار گرفت و هر چیزی را بجای خود گذاشت تا تعادل زندگی بهم نخورد.
با احترام

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۲۹ نوشته:

نبوده اند عالمان سطحی نگر و معتقدان به پوسته باور ها در تمامی ادیان که فجایع غیر قابل تصوری را رقم زدند از ابن ملجم ها با پیشانی های پینه بسته از زیادی سجده و عبادت، تا فتوای راهبی بودایی مبنی بر واجب القتل بودن مسلمانان روهینگیا در قرن بیست ویکم، و البته دو جنگ بزرگ جهانی در مهد تمدن قرن بیستمی توسط باورها و من های ذهنی و متوهم که البته در قرن بیست ویکم همچنان با توسعه سلاح های مخوف هسته ای تهدیدی بمراتب خوفناک تر برای بشریت رقم زده اند . و این عقل که شما فرمودید از دیدگاه مولانا عقل من ذهنی و متوهم میباشد که با وجود تجارب بسیار به هیچ وجه قادر به درس گرفتن از تاریخ نمی باشد عقل من ذهنی و متوهم که نژاد من را برتر، سرزمین من را زیباتر، مذهب و باور من را بهتر، علم و اندیشه من را قویتر از سایرین میداند و به همین دلیل مولانا معتقده باید این من ها ی متوهم را بدور ریخت و همه ما باید این تعصبات کور را که برخی به غلط باور میدانند قربانی کنیم تا بشر یت به سعادت و شادی و آرامش واقعی برسد و این تنها با پیروی از عقل اصلی که از جنس زندگی و هشیاری است امکان پذیره .
و اما دوست عزیز سخن گفتن بیش از این در باره مولانا و جهان بینی او از عهده عقل ناقص این حقیر بر نمیاد و برای بهره بردن از این دریای معنوی شما را به آثار بزرگانی چون استاد کریم زمانی ارجاع میدهم .

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۴۱ نوشته:

درود بر شما آقا حمید رضای عزیز
.این بنده کمترین هم از آغاز منظور شما دوست گرامی را گرفتم و پاسخ مولانا به قشریونی که چنین درک سطحی از مذهب دارند در همین ابیات به روشنی داده شده و در طول تاریخ هم کم نبوده اند عالمان سطحی نگر و معتقدان به پوسته باور ها در تمامی ادیان که فجایع غیر قابل تصوری را رقم زدند از ابن ملجم ها با پیشانی های پینه بسته از زیادی سجده و عبادت، تا فتوای راهبی بودایی مبنی بر واجب القتل بودن مسلمانان روهینگیا در قرن بیست ویکم، و البته دو جنگ بزرگ جهانی در مهد تمدن قرن بیستمی توسط باورها و من های ذهنی و متوهم که البته در قرن بیست ویکم همچنان با توسعه سلاح های مخوف هسته ای تهدیدی بمراتب خوفناک تر برای بشریت رقم زده اند . و این عقل که شما فرمودید از دیدگاه مولانا عقل من ذهنی و متوهم میباشد که با وجود تجارب بسیار به هیچ وجه قادر به درس گرفتن از تاریخ نمی باشد عقل من ذهنی و متوهم که نژاد من را برتر، سرزمین من را زیباتر، مذهب و باور من را بهتر، علم و اندیشه من را قویتر از سایرین میداند و به همین دلیل مولانا معتقده باید این من ها ی متوهم را بدور ریخت و همه ما باید این تعصبات کور را که برخی به غلط باور میدانند قربانی کنیم تا بشر یت به سعادت و شادی و آرامش واقعی برسد و این تنها با پیروی از عقل اصلی که از جنس زندگی و هشیاری است امکان پذیره .
و اما دوست عزیز سخن گفتن بیش از این در باره مولانا و جهان بینی او از عهده عقل ناقص این حقیر بر نمیاد و برای بهره بردن از این دریای معنوی شما را به آثار بزرگانی چون استاد کریم زمانی ارجاع میدهم چرا که حضرتش فرموده

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برگ بی برگی در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۴۶ نوشته:

عقل بند رهروان است ای پسر / بند بشکن ره عیانست ای پسر
عقل بند و دل فریب و جان حجاب / راه از این هر سه نهانست ای پسر
چون ز عقل و جان و دل برخواستی / این یقین هم در گمان است ای پسر
به هر حال با شما دوست گرامی در اینکه بسیاری در تشخیص سره از تاسره دچار اشتباه شده و بیراهه میروند هم عقیده هستم و برداشتم از این غزل زیبای مولانا ( البته که تنها غزل در این مبحث نیست )نیز همین بوده و به همین دلیل گستاخی کرده حاشیه گذاشتم .امید که به بزرگواری خود ببخشید. آموختن از بزرگان و مولانا شناسان معاصر چون استاد کریم زمانی و یا استاد پرویز شهبازی روشنگر راهی است که مولانا صدها قرن پیش از این به منظور نجات ما ترسیم نموده . بدرود

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

حمید رضا۴ در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۲۸ نوشته:

جناب قنبریان گرامی،
از اینکه من را لایق گفتگویی با خود دانستید سپاسگزارم.
شاد باشید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

تنها خراسانی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۵۲ نوشته:

با اجازه تکمه ای بر نوشته آقای قنبریان
459) این تفاوت عقل ها را نیک دان / در مراتب از زمین تا آسمان
460) هست عقلی همچو قرصِ آفتاب / هست عقلی کمتر از زُهره و شِهاب
461) هست عقلی چون چراغی سَرخوشی / هست عقلی چون ستارۀ آتشی
462) ز آنکه ابر از پیشِ آن چون واجهِد / نورِ یزدان بین خِرَدها بر دهد
463) عقلِ جزوی عقل را بَدنام کرد / کامِ دنیا مرد را بی کام کرد
464) آن ز صیدی ، حُسنِ صیّادی بدید / وین ز صیّادی ، غمِ صیدی کشید
465) آن ز خدمت ، نازِ مخدومی بیافت / وین ز مخدومی ز راهِ عِز بتافت
466) آن ز فرعونی اسیرِ آب شد / وز اسیری ، سِبط صد سهراب شد
467) لَعبِ معکوس است و فَرزین بندِ سخت / حیله کم کُن کارِ اقبال است و بخت
468) بر خیال و حیله کم تَن تار را / که غنی رَه کم دهد مکّار را
469) مکر کُن در راهِ نیکو خدمتی / تا نبوّت یابی اندر اُمّتی
470) مکر کُن تا وارَهی از مکرِ خَود / مکر کُن تا فرد گردی از جسد
471) مکر کن تا کمترین بنده شوی / در کمی رفتی ، خداونده شوی
472) روبَهی و خدمت ای گُرگِ کهُن / هیچ ، بر قصدِ خداوندی مَکُن
473) لیک چون پروانه در آتش بتاز / کیسه یی ز آن بر مدوز و پاک باز
474) زور را بگذار و زاری را بگیر / رحم سویِ زاری آید ای فقیر
475) زاریِ مضطرِّ تشنه معنوی ست / زاریِ سردِ دروغ ، آنِ غوی ست
476) گریۀ اِخوانِ یوسف حیلت است / که درونشان پُر ز رَشک و علّت است

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

تنها خراسانی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۵۶ نوشته:

تصحیح می کنم تکمله ای

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

تنها خراسانی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۳ نوشته:

تفاوت مراتب بین عقول (عقل جزوی با عقل کلی) در لب لباب را دکتر سروش بزرگوار دکلمه نموده ، بسیار شنیدنی و فرح بخش است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

تنها خراسانی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۴۷ نوشته:

وای آنک عقل او ماده بود
نفس زشتش نر و آماده بود
لاجرم مغلوب باشد عقل او
جز سوی خسران نباشد نقل او
ای خنک آن کس که عقلش نر بود
نفس زشتش ماده و مضطر بود
مثنوی معنوی دفتر پنجم

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.

	غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
	راهنمای نوار ابزار
	پیشخان کاربر
	اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر
	اعلان‌های کاربر
	ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
	خروج از حساب کاربری گنجور
	لغزش به پایین صفحه
	لغزش به بالای صفحه
	لغزش به بخش اطلاعات شعر
	فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
	فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط
	کپی نشانی شعر جاری در گنجور
	کپی متن شعر جاری در گنجور
	همرسانی متن شعر جاری در گنجور
	نشان کردن شعر جاری
	ویرایش شعر جاری
	ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
	شعر یا بخش قبلی
	شعر یا بخش بعدی

ورود به گنجور

غزل شمارهٔ ۸۴۵

تازه‌های نرم‌افزار گنجور