تدبیر کند بنده و تقدیر نداند
تدبیر به تقدیر خداوند چه ماند
بنده چو بیندیشد پیداست چه بیند
حیلت بکند لیک خدایی بنداند
گامی دو چنان آید کو راست نهادست
وان گاه که داند که کجاهاش کشاند
استیزه مکن مملکت عشق طلب کن
کاین مملکتت از ملک الموت رهاند
شه را تو شکاری شو کم گیر شکاری
کاشکار تو را باز اجل بازستاند
خامش کن و بگزین تو یکی جای قراری
کان جا که گزینی ملک آن جات نشاند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بررسی نسبت بین اراده انسانی و تقدیر الهی میپردازد. شاعر بیان میکند که انسان میتواند تدبیر کند، اما در نهایت، تقدیر خداوند حاکم است. او به بندهای توصیه میکند که به جای استیصال و تلاش بیثمر، به جستجوی عشق و حقیقت بپردازد. شاعر مضمونی از عدم تکیه بر قدرتهای دنیوی و اهمیت سکوت و انتخاب صحیح در زندگی را مطرح میکند. در نهایت، اشاره میشود که مقصود حقیقی جستجوی ملک معنوی است، نه تسلیم شدن به سرنوشت محتوم.
هوش مصنوعی: انسان میتواند تدبیر و چارهجویی کند، اما از آنچه خداوند مقدر کرده، بیخبر است. در نهایت، تدبیر انسان در برابر تقدیر الهی بیفایده است.
هوش مصنوعی: وقتی بنده به فکر میافتد، مشخص است که چه میبیند. او میتواند حیلهگری کند، اما در نهایت خداوند بر او تسلط دارد و او را در بند میآورد.
هوش مصنوعی: اگر کسی در مسیر درست قدم بردارد، دو گام به جلو میآید؛ اما وقتی بداند که در کجا قرار دارد، متوجه میشود که به کجاها خواهد رفت.
هوش مصنوعی: از کسی که در جستجوی عشق است، خواسته نمیشود که آزمایش و استیضاح کند، بلکه باید به سراغ عشق برود، زیرا این عشق قادر است او را از چنگال مرگ نجات دهد.
هوش مصنوعی: برای دستیابی به حقیقت، خود را به شکار شه (خدای عشق و حقیقت) بدل کن و از دنیای مادی و شکارهای موقتی دوری کن، زیرا ممکن است اجل (مرگ) دوباره تو را بگیرد.
هوش مصنوعی: سکوت کن و مکانی را انتخاب کن که در آنجا قرار بگیری، زیرا آنجا که انتخاب میکنی، پادشاهی (ملک) تو را در همان مکان قرار میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر شاه جهان قصۀ من بنده بخواند
زین قصه همی حالت من بنده بداند
داند که میان دو سفر بندۀ درویش
بی یاوری شاه چه بیچاره بماند
زان همت چون دریا ، وز آن کف چون ابر
[...]
بر سبزه همی آب روان آب دواند
وز شاخ همی باد خزان برگ فشاند
این هیچ کس از آئینه چین نشناسد
وان هیچ کس از زر ورق باز نداند
همچون تن دل رفته ز تیمار جدائی
[...]
آن شاخ چه شاخ است به زلفین تو ماند
جز مجلس احرار جهان جای نداند
خواهد چو سر زلفک تو مشک فشاند
خواهد که مرا با تو به یک جای نشاند
تدبیر کند بنده و تقدیر نداند
تدبیر به تقدیر خداوند نماند
بنده چو بیندیشد پیداست چه بیند
حیله بکند لیک خدایی نتواند
گامی دو چنان آید کو راست نهادست
[...]
آن را که غمی چون غم من نیست چه داند
کز شوق توام، دیده چه شب میگذراند؟
وقت است اگر از پای درآیم که همه عمر
باری نکشیدم که به هجران تو ماند
سوز دل یعقوب ستمدیده ز من پرس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.