همیبینیم ساقی را که گرد جام میگردد
ز زر پخته بویی بر که سیم اندام میگردد
دگر دل دل نمیباشد دگر جان مینیارامد
که آن ماه دل و جانها به گرد بام میگردد
چو خرمن کرد ماه ما بر آن شد تا بسوزاند
چو پخته کرد جانها را به گرد خام میگردد
دل بیچاره مفتون شد خرد افتاد و مجنون شد
به دست اوست آن دانه چه گرد دام میگردد
ز گردش فارغ است آن مه چه منزل پیش او چه ره
برای حاجت ما دان که چون ایام میگردد
شهی که کان و دریاها زکات از وی همیخواهند
به گرد کوی هر مفلس برای وام میگردد
از این جمله گذر کردم بده ساقی یکی جامی
ز انعامت که این عالم بر آن انعام میگردد
شبی گفتی به دلداری شبت را روز گردانم
چو سنگ آسیا جانم بر آن پیغام میگردد
به لطف خویش مستش کن خوشِ جام الستش کن
خراب و می پرستش کن که بیآرام میگردد
گشا خنب حقایق را بده بیصرفه عاشق را
می آشامش کن ایرا دل خیال آشام میگردد
بده زان بادهٔ خوشبو مپرسش مستحقی تو
ازیرا آفتابی که همه بر عام میگردد
نهان ار رهزنی باشد نهان بینا ببر حلقش
چه نقصان قهرمانت را که چون صمصام میگردد
اگر گبرم اگر شاکر توی اول توی آخر
چو تو پنهان شوی شادی غم و سرسام میگردد
دلم پرست و آن اولی که هم تو گویی ای مولی
حدیث خفتهای چه بود که بر احلام میگردد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییها و جذابیتهای ساقی و میپردازد. او به طور نمادین به تأثیر می و عشق بر دل و جان انسانها اشاره میکند و بیان میکند که چگونه عشق میتواند دل را دیوانه و مجنون کند. همچنین، اشاره به قدرت بینظیر ساقی و تاثیری که در زندگی مردم دارد، از جمله نیاز فقرا به او، دارد. شاعر از ساقی میخواهد که با بادهای خوشبو او را مست کند و رازهای عشق را برایش روشن کند. در نهایت، این غزل به تقابل عشق و غم و شادی و رازهای پنهان زندگی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ما ساقی را میبینیم که دور جام میچرخد و بوی خوشی که از زر پخته به مشام میرسد، او را به حرکت درآورده و توجه ما را جلب کرده است.
هوش مصنوعی: دل دیگر دل نیست و آرامش جان نیز وجود ندارد، زیرا آن ماه (که نماد زیبایی و عشق است) دلها و جانها را در اطراف بام (به تعبیر محلی یا فضایی برای دیدن) میگرداند.
هوش مصنوعی: ماه ما مانند یک خرمن گندم، شیفته و شیدای دلها شده است و بر آن است تا آنها را بسوزاند؛ او جانها را پخته و آماده کرده و آنها را همچنان در گرد خامی میچرخاند.
هوش مصنوعی: دل بیچاره در عشق آن ماه، مجنون و دیوانه شده و عقلش از دست رفته است. آن دانهای که به دام میافتد، در واقع به دست او یعنی معشوق است که وسوسهای برای جذب عاشق به وجود میآورد.
هوش مصنوعی: ماه (یعنی معشوق) از چرخش زمان رهاست و به غیر از خود، به هیچ منزل یا راهی توجه ندارد. باید بفهمی که مانند روزها، او نیز در حال گذر است و در این گذر ما برای برآورده شدن نیازهایمان به او نیاز داریم.
هوش مصنوعی: سلطانی که کوهها و دریاها به خاطر او نیاز به زکات و نذری دارند، به دور کوی هر فقیر و بیچیز برای کمک و قرض، در حال چرخش و گذر است.
هوش مصنوعی: من از این گفتهها عبور کردم، فقط یک جام از نعمت تو بده، زیرا این جهان به خاطر آن نعمت در حال گردش و فعالیت است.
هوش مصنوعی: شبی به محبوبم گفتم که شب را برای تو مثل روز روشن میکنم و جانم به خاطر این پیام، همچون سنگ آسیا دور میچرخد.
هوش مصنوعی: با بخشایش و مهربانی خود او را مست کن، خوشی و سرور جام وجودش را به او بده، او را خراب و میپرستش کن؛ چون او بدون آرامش و قرار میچرخد و بیوقفه در حال حرکت است.
هوش مصنوعی: رازهای حقیقت را آشکار کن و به عاشق بیپروا، بیهیچ ملاحظهای، بده؛ او را سیراب کن که دلش با خیالها پر از شوق و آرزو میشود.
هوش مصنوعی: از آن بادهٔ خوشبو که مستی و شادی به همراه دارد، نپرسید که چه کسی سزاوار آن است، زیرا آفتاب روشنیبخش همه چیز است و بر همگان میتابد.
هوش مصنوعی: اگر کسی در خفا خیانتکار باشد، در خفا هم بینا و آگاه است؛ پس او را در چنگ خود بگیر، چون توانایی و قدرت قهرمانان را که مانند شمشیری برنده و تیز مینماید، از او میکاهد.
هوش مصنوعی: چه فرقی دارد که من کافر (گبر) باشم یا شاکر (سپاسگذار) تو، زیرا تو در ابتدا و انتهای همه چیز هستی. اگر تو در نهان پنهان شوی، شادی و غم و دیوانگی (سرسام) به هم درمیآمیزند و مختل میشوند.
هوش مصنوعی: دل من شاد و پر از محبت است و آن چیز اولی که تو، ای مولانا، دربارهاش میگویی، یعنی موضوعی که در خوابهای من میگذرد، چیست که بر رویاها و تخیلات من تأثیر میگذارد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دل از گفتار ناسنجیده بی آرام می گردد
که شکر خواب، تلخ از مرغ بی هنگام می گردد
تلافی را مکافات عمل در آستین دارد
دهن گوینده را تلخ اول از دشنام می گردد
ندارد نامداری حاصلی غیر از سیه رویی
[...]
چنان از اضطرابم خوش دل آن خودکام می گردد
که از گردیدن حالم به بزمش جام می گردد
نصیبی بهر سروستان جنت تا به دست آرد
رعونت روز و شب برگرد آن اندام می گردد
گهی لب را تکلم آشنا گردان سرت گردم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.