آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده
فردا از او ببینی صد حور رو گشاده
بنگر به شهوت خود سادهست و صاف بیرنگ
یک عالمی صنم بین از ساده ای بزاده
زنبور شهد جانت هر چند ناپدید است
شش خانههای او بین از شهد پر نهاده
اندازه تن تو خود سه گز است و کمتر
در خان خود تو بنگر از نه فلک زیاده
تا چند کاسه لیسی این کوزه بر زمین زن
برگیر کاه گل را از روی خنب باده
سجاده آتشین کن تا سجده صاف گردد
آتش رخی برآید از زیر این سجاده
آید سوارگشته بر عشق شمس تبریز
اندر رکاب آن شه خورشید و مه پیاده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دربارهی عشق و نظام هستی سخن میگوید و به مخاطب یادآوری میکند که عشق خالص و راستین، نتایج و جلوههای زیبایی دارد. او به سادگی و پاکی عشق اشاره میکند و از فردی میخواهد که از دنیای مادی و هوسهای پست فانی فراتر رود. شاعر بر اهمیت نیت و درونسنجی تأکید دارد و میگوید که سجده بر عشق باید با آتش عشق شمس تبریز باشد تا به آگاهی و روشنی دست یابیم. در نهایت، عشق را به عنوان سواری میبیند که بر کائنات سوار است و در پی آن، دریافتهای والایی از حقیقت وجود به دست میآید.
هوش مصنوعی: آتش عشق که اکنون در دل داری پاک و بیپیرایه است، فردا باعث خواهد شد که به تو جنت و زیباییهای بیشماری نمایان شود.
هوش مصنوعی: به شهوت خود توجه کن که چقدر ساده و بیپرده است؛ از این سادگی، جهانی از معشوقان و زیباییها به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: زنبور که به جان تو عسل میآورد، هر چند از نگاه ما ناپیداست، اما میتوانی ببینی که شش خانهاش پر از شهد است. این نشاندهندهی وجود عواید و لذایذ درونی توست که با وجود عدم مشاهده، در زندگیات وجود دارند.
هوش مصنوعی: اندازهی جسم تو تنها حدود سه گز است یا حتی کمتر، پس به خودت نگریسته و ببین که در خانهات، نسبت به نه آسمان، چه ارزشی داری.
هوش مصنوعی: چند بار میخواهی به دقت و آرامی باده را در کوزه بریزی؟ از روی کپهای که گل و کاه روی آن است، آن را بردار و کار را ادامه بده.
هوش مصنوعی: برای اینکه سجدهات به درستی و خلوص انجام شود، باید سجادهات را به آتش بکشی؛ زیرا آتش چهرهای زیبایی از زیر این سجاده نمایان میکند.
هوش مصنوعی: شمس تبریز، که عاشق و معشوق مولاناست، همچون سوارکاری بر عشق میآید و پیاده به سمت او میرود، در حالی که به سراغ نور و روشنی میرود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای آفتاب یغما ای خَلُّخی نژاده
هم ترک ماه رویی هم حور ماه زاده
هستی به مهر و خدمت استاده و نشسته
هم در دلم نشسته هم پیشم ایستاده
گه راز منگشایی زان زلفکان بسته
[...]
سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده
جان را طلاق گفته دل را به باد داده
مردان راهبین را در گبرکی کشیده
رندان رهنشین را میخانه در گشاده
با گوشهای نشسته دست از جهان بشسته
[...]
در خانه دل ای جان آن کیست ایستاده؟
بر تخت شه کی باشد جز شاه و شاهزاده؟
کرده به دست اشارت کز من بگو چه خواهی؟
مخمور می چه خواهد جز نقل و جام و باده؟
نقلی ز دل معلق جامی ز نور مطلق
[...]
عید آمد ای نگارین بردار جام باده
وز بند غم برون شو تا دل شود گشاده
عهد صبوح نو کن جام می کهن ده
کم کن به عیش شیرین، تلخی جام باده
گوئی شبی ببینم من شادمان نشسته
[...]
ماییم و مجلس می خوبی سه چار ساده
من در میانه پیری دین را به باد داده
مجلس میان بستان گل با صبا به بازی
نرگس به ناز خفته، سرو سهی ستاده
خوبان به باده خوردن، من جرعه نوش مجلس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.