بوسیسی افندیمو هم محسن و هم مه رو
نیپو سر کینیکا چونم من و چونی تو
یا نعم صباح ای جان مستند همه رندان
تا شب همگان عریان با یار در آب جو
یا قوم اتیناکم فی الحب فدیناکم
مذ نحن رایناکم امنیتنا تصفوا
گر جام دهی شادم دشنام دهی شادم
افندی اوتی تیلس ثیلو که براکالو
چون مست شد این بنده بشنو تو پراکنده
قویثز می کناکیمو سیمیر ابرالالو
یا سیدتی هاتی من قهوه کاساتی
من زارک من صحو ایاک و ایاه
ای فارس این میدان می‌گرد تو سرگردان
آخر نه کم از چرخی در خدمت آن مه رو
پویسی چلبی پویسی ای پوسه اغا پوسی
بی‌نخوت و ناموسی این دم دل ما را جو
ای دل چو بیاسودی در خواب کجا بودی
اسکرت کما تدری من سکرک لا تصحو
واها سندی واها لما فتحت فاها
ما اطیب سقیاها تحلوا ابدا تحلو
ای چون نمکستانی اندر دل هر جانی
هر صورت را ملحی از حسن تو ای مرجو
چیزی به تو می‌ماند هر صورت خوب ار نی
از دیدن مرد و زن خالی کنمی پهلو
گر خلق بخندندم ور دست ببندندم
ور زجر پسندندم من می‌نروم زین کو
از مردم پژمرده دل می‌شود افسرده
دارد سیهی در جان گر زرد بود مازو
بانگ تو کبوتر را در برج وصال آرد
گر هست حجاب او صد برج و دو صد بارو
قوم خلقو بورا قالو شططا زورا
فی وصفک یا مولی لا نسمع ما قالوا
این نفس ستیزه رو چون بزبچه بالاجو
جز ریش ندارد او نامش چه کنم ریشو
خامش کن خامش کن از گفته فرامش کن
هین بازمیا این سو آن سو پر چون تیهو
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حال و هوای عشق و مستی سخن می‌گوید. او از محبوبی زیبا و دلربا نام می‌برد که در وجودش عشق و شور جوانی تجلی یافته است. در میان این حالت عرفانی، شاعر به زیبایی‌های عشق و عاطفه اشاره کرده و از اوج و فرودهای عشق، شادی و افسردگی‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. همچنین، او بر این نکته تأکید می‌کند که در این جستجوی عشق، چه با دشنام و چه با محبت، او شاداب می‌ماند و از احساسات خود غافل نمی‌شود. در نهایت، شاعر به زیبایی و حقیقت عشق اشاره کرده و از نغمه‌های عاشقانه‌ای که به روح او جان می‌بخشند، یاد می‌کند.
هوش مصنوعی: من و تو، هم از نظر خوبی و زیبایی (محسن و مه رو) با هم یکی هستیم و همدیگر را در آغوش گرفته‌ایم. ما مثل یکدیگر و در کینه و دلخوری نیستیم، بلکه در عشق و محبت هستیم.
هوش مصنوعی: ای خوب صبح، ای جان من! همه آدم‌های شاد و زنده تا شب همگی با یارشان در آب جو (مقدار زیادی از شراب) عریان هستند.
هوش مصنوعی: ای گروهی که ما شما را در عشق دیده‌ایم، ما برای شما فدای آن عشق شده‌ایم، چون زمانی که شما را دیدیم، احساس امنیت و آرامش کردیم و دل‌های ما پاک و خالص شد.
هوش مصنوعی: اگر به من جام شادی بدهی، خوشحال می‌شوم و اگر دشنام هم بدهی، خوشحال می‌شوم. این خوشحالی من به خاطر عشق و علاقه‌ام به توست.
هوش مصنوعی: وقتی این بنده مست شد، به تو می‌گوید که در حال سر و صدا و شلوغی است و از یاد تو غافل نمی‌شود.
هوش مصنوعی: ای سید و سرور من، قهوه‌ای را به من بده که در آن به خاطر تو افکار پریشان من را آرام کند، چرا که من از می‌گریزم و به سوی تو می‌آیم.
هوش مصنوعی: ای فارس، تو در این میدان می‌چرخانی، اما تو در این وضعیت گیج و بلبل شده‌ای، در حالی که در خدمت آن محبوب زیبا، هیچ چیز کم از چرخش دور خودت نیست.
هوش مصنوعی: ای کسی که به نرمی و آرامی در حال حرکت هستی، ای پسر چلبی (که ظاهراً به زیبایی او اشاره دارد)، بی‌هیچ خشم و غروری، این لحظه دل ما را بخواه و جذب کن.
هوش مصنوعی: ای دل، وقتی که آرامش یافته‌ای و در خواب هستی، کجا هستی؟ همچنان که نمی‌دانی مستی‌ات چه حالتی دارد، از خواب بیدار نشو.
هوش مصنوعی: آه، این چقدر زیباست! هنگامی که لب‌هایش را باز کرد، چه چیز خوشمزه‌ای از آن بیرون آمد! به راستی، حیات این خوشبو کننده همواره شیرین و خوشایند است.
هوش مصنوعی: تو ای محبوب، که مانند نمکستانی هستی و در دل هر انسان جای داری، هر انسانی برای تو شیرینی و زیبایی خاصی دارد که از جذابیت تو نشأت می‌گیرد.
هوش مصنوعی: هرچند به زیبایی تو در هر صورت و جلوه‌ای نگریسته شود، اما اگر از نگاه مردان و زنان خالی باشی، چیزی از احساس من باقی نمی‌ماند.
هوش مصنوعی: اگر مردم به من بخندند، یا اگر دستم را ببندند، یا اگر مرا آزار دهند، من از این مسیر (راستین) دور نمی‌شوم.
هوش مصنوعی: از مردم ناامید و دل‌زده، انسان افسرده می‌شود؛ اگر دلش زرد باشد، به مانند مازو (چوبی زردرنگ و تلخ) نشانه‌ای از غم و اندوه در جان اوست.
هوش مصنوعی: صدای تو کبوتر را به سوی برج وصال می‌برد، حتی اگر او را حجاب‌هایی فرا گرفته باشد که صدها برج و دو صد دیوار باشد.
هوش مصنوعی: مردم به خاطر تو بی‌محتوا و بی‌اساس سخنانی دروغ می‌گویند و وصف تو را نابجا می‌گویند، ای مولی. ما به این سخنان آنها گوش نمی‌دهیم.
هوش مصنوعی: این نفس که همیشه در حال شورش و جنگ است، مانند یک بزغاله گرد و کوچک می‌ماند که فقط ظاهری دارد و چیزی بیش از ریش ندارد. نمی‌دانم باید چه نامی برای این نفس بگذارم که بیشتر شبیه به ظاهرسازی است.
هوش مصنوعی: سکوت کن و دیگر از چیزی نگو، فراموشش کن. بیا اینجا و به این سو و آن سو نرو، مثل تیهو (پرنده‌ای)، بی‌هدف پر نزن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او
دل گفت که کی آمد جان گفت مه مه رو
او آمد در خانه ما جمله چو دیوانه
اندر طلب آن مه رفته به میان کو
او نعره زنان گشته از خانه که این جایم
[...]
ای در چمن خوبی رویت چو گل خودرو
چین شکن زلفت چون نافهٔ چین خوش بو
ماه است رخت یا روز؟ مشک است خطت یا شب؟
سیم است برت یا عاج؟ سنگ است دلت یا رو؟
لعلت به در دندان بشکست لب پسته
[...]
در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟
تا بر سر ویرانها چون کوف زند «کو کو»
سوزد به غمت، سازد، در راه تو جان بازد
وانگه نظر اندازد بر روی تو از شش سو
ای غیرت ماه و خور، بردار نقاب از رخ
[...]
بسته کمر کینم، از قبضه کمان او
در کشتن من تیغش، افتاده به یک پهلو
چون سرو سوی مسجد آمد به نماز، اما
می خورده و چون غنچه آید ز دهانش بو
بیماری چشمش را تعویذ چو بنویسند
[...]
شاهنشه دین پرور، دارای سلیمان فر
آنکو بودش بر در، پیوسته شهان را رو
گردیده ز بس کوته، دست ستم از بیمش
بر خویش صبا لرزد، از گل چو ستاند بو
جودش ز جهان از بس، آیین طلب افگند
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.