چنان مستم چنان مستم من این دم
که حوا را بنشناسم ز آدم
ز شور من بشوریدهست دریا
ز سرمستی من مست است عالم
زهی سر ده که سر ببریده جلاد
که تا دنیا نبیند هیچ ماتم
حلال اندر حلال اندر حلال است
می خنب خدا نبود مُحرّم
از این باده جوان گر خورده بودی
نبودی پشت پیر چرخ را خم
زمین ار خورده بودی فارغستی
از آن که ابر تر بارد بر او نم
دل بیعقل شرح این بگفتی
اگر بودی به عالم نیم مَحرَم
ز آب و گل برون بردی شما را
اگر بودی شما را پای محکم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حال مستی و شوری میگوید که او را به مرحلهای از بیخودی رسانده است، بهطوری که حتی تفاوت بین حوا و آدم را نمیشناسد. این مستی به قدری عمیق است که همه چیز، حتی دریا و عالم، تحت تأثیر آن قرار گرفتهاند. او به چگونگی بیخبری از دردهای دنیا اشاره میکند و تأکید میکند که در این حالت از حلالها و بادههای الهی لذت میبرد. در نهایت، شاعر به این نکته میرسد که اگر کسی از این باده مینوشید، دیگر نگرانیهای دنیا و بار زندگی بر دوش او نخواهد بود.
هوش مصنوعی: من به قدری در مستی و شور و شوق هستم که نمیتوانم حوا را از آدم تشخیص دهم.
هوش مصنوعی: جهان به خاطر شوری که من دارم، همچون دریا متلاطم شده است و از سرمستی من، تمام عالم مست و گیج شده است.
هوش مصنوعی: بهخاطر سر خوشحالی و شوقی که در دل دارم، نیکخواهی و والایی را ستایش میکنم؛ زیرا هیچگونه اندوه و ماتمی در دنیا وجود ندارد که مردم آن را ببینند.
هوش مصنوعی: هر حکم و قانونی که در مورد حرمتها وجود دارد، در مورد این شراب الهی که مینوشیم، لغو و بیمعنی است و خداوند آن را حلال دانسته است؛ بنابراین چیزی در این باده حرام نیست.
هوش مصنوعی: اگر از این شراب جوانی مینوشیدی، هرگز در زیر بار سنگین زندگی و مشکلات دنیا نمیماندی.
هوش مصنوعی: اگر زمین را خورده بودی، از باران و ابر تر بینیاز بودی و دیگر نیازی به نگرانی از بارشها نداشتی.
هوش مصنوعی: دل نادان این را گفت که اگر در دنیا کسی از رازها و حقایق خبر نداشت، به هیچوجه نمیتوانست به حقیقت واقعیات پی ببرد.
هوش مصنوعی: اگر شما را از ماده و جسم (آب و گل) جدا کردهاید، این نشان میدهد که شما دارای اراده و ایمان قوی بودهاید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به پاکی سید فرزند آدم
به نیکی رهنمای خلق عالم
درین محنت سرای شادی و غم
که گاهی ماژ باشد گاه ماتم
غمم غم بی و همراز دلم غم
غمم همصحبت و همراز و همدم
غمت مهله که مو تنها نشینم
مریزا بارک الله مرحبا غم
چو دانستم که گردندهست عالم
نیاید مرد را بنیاد محکم
پس آن بهتر که ما در وی مقیمیم
شبان و روز با هم مست و خرم
مرا زان چه که چونان گفت ابلیس
[...]
مبارک باد و میمون باد و خرم
همایون خلعت سلطان عالم
بلی خود خلعت سلطان بهرحال
مبارک باشد و میمون و خرم
ترا بیرون ز تشریف شهنشاه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.