بیا کامروز شَه را ما شکاریم
سَرِ خویش و سَرِ عالَم نداریم
بیا کامروز چون موسیِ عمران
به مردی گَرد از دریا برآریم
همه شب چون عصا افتاده بودیم
چو روز آمد چو ثُعبان بی‌قراریم
چو گِردِ سینهٔ خود طوف کردیم
یدِ بیضا ز جیبِ جان برآریم
بدان قدرت که ماری شد عصایی
به هر شب چون عصا و روز ماریم
پیِ فرعونِ سرکش اژدهاییم
پی موسی عصا و بُردباریم
به همت خونِ نمرودان بریزیم
تو این منگر که چون پشّه نزاریم
برافزاییم بر شیران و پیلان
اگر چه در کفِ آن شیر، زاریم
اگر چه همچو اُشتر کژنهادیم
چو اُشتر سوی کعبه راهواریم
به اقبالِ دو روزه دل نبندیم
که در اقبالِ باقی کامکاریم
چو خورشید و قمر نزدیک و دوریم
چو عشق و دل نهان و آشکاریم
برای عشق خون‌آشامِ خون‌خوار
سگانش را چو خون اندر تغاریم
چو ماهی وقتِ خاموشی خموشیم
به وقتِ گفتْ ماهِ بی‌غُباریم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دعوت از مخاطب برای پیوستن به خود وقت شکار و رسیدن به مقام والای انسانی می‌پردازد. او خود و دیگران را به قیاس با موسی و مارتین می‌سازد و میگوید که همچون عصا در شب و مار در روز، دچار بی‌قراری و تغییر حالند. همچنین به قدرت تغییر و دستیابی به بزرگی اشاره کرده و تأکید میکند که نباید به ظاهر زندگی دل بسته شود، بلکه باید به دنبال حقایق عمیق‌تری بود. در پایان، شاعر بر اهمیت عشق و تواضع در برابر حقیقت تأکید میکند و به تاکید بر سکوت در برخی زمان‌ها و گفتن در زمان‌های دیگر می‌پردازد.
هوش مصنوعی: امروز بیایید شاه را شکار کنیم و در این کار به هیچ چیز جز خودمان و جهان اهمیت نمی‌دهیم.
هوش مصنوعی: بیا امروزه مانند موسی، پسر عمران، با قوت و شجاعت از دریا عبور کنیم و به اهداف بزرگ دست یابیم.
هوش مصنوعی: در شب مانند عصای بی‌حرکت و بی‌جان بودیم، اما با آمدن روز، مانند مار بی‌قرار و مضطرب شده‌ایم.
هوش مصنوعی: چون دور سینه‌ام طوفان کردیم، قدرتی را که به آن ید بیضا (دست بیضایی) معروف است از عمق جان خود بیرون می‌آوریم.
هوش مصنوعی: بدان که آن قدرتی که می‌تواند ماری را به عصا تبدیل کند، در هر شب و روز مثل عصا و مار بر ما حاکم است.
هوش مصنوعی: ما به دنبال فرعون سرکشی هستیم که مانند اژدهاست و با او می‌جنگیم، اما در عین حال از موسی یاد می‌گیریم که با عصا و صبوری با نابودی او مقابله کنیم.
هوش مصنوعی: ما با تلاش و ارادهٔ قوی همانند نمرودها، کارهای بزرگ و شجاعانه‌ای انجام خواهیم داد و نباید بر روی ضعف و ناتوانی خود تمرکز کنیم.
هوش مصنوعی: اگرچه در قدرت و زور شیر و فیل برتری داریم و به آنها افزوده می‌شویم، اما در دست شیر، یعنی در برابر او، کوچک و ناتوان هستیم.
هوش مصنوعی: هرچند که مانند شترِ کژ رفتاری داریم (و در مسیر درست نمی‌رویم)، اما به سوی کعبه، که نماد حق و راه راست است، به آسانی گام برمی‌داریم.
هوش مصنوعی: به شانس و بختی که فقط برای مدتی کوتاه و گذرا است، وابسته نباشیم، زیرا در فرصت‌های پایدار و همیشگی به موفقیت و دستیابی به خواسته‌هایمان خواهیم رسید.
هوش مصنوعی: ما همچون خورشید و ماه، هر زمان به هم نزدیک و دور هستیم؛ مانند عشق و دل که در برخی مواقع پنهان و در مواقع دیگر آشکارند.
هوش مصنوعی: برای عشق بسیار عمیق و قوی، مانند سگی که به دنبال خون است، ما خود را مانند خون در ظرفی می‌رسانیم و آماده می‌کنیم.
هوش مصنوعی: ما در زمانی که سکوت داریم، مانند ماهی خاموش هستیم، ولی در زمان صحبت کردن، مانند ماهی در آبی زلال هستیم که هیچ غباری ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
سپاس و شکر ایزد چون گزاریم
مگر جان را به شکر او سپاریم
بیا تا دست ازین عالم بداریم
بیا تا پای دل از گل برآریم
بیا تا بردباری پیشه سازیم
بیا تا تخم نیکوئی بکاریم
به نقدْ امشب چو با هم سازگار‌یم
نظر بر نسیهٔ فردا چه داریم؟
که تا امروز ازینجا بهره داریم
برای دیگران ما هم بکاریم
خداوندی چنین بخشنده داریم
که با چندین گنه امیدواریم
که بگشاید دری کایزد ببندد
بیا تا هم بدین درگه بزاریم
خدایا گر بخوانی ور برانی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.