کشید این دل گریبانم به سوی کوی آن یارم
در آن کویی که می خوردم گرو شد کفش و دستارم
ز عقل خود چو رفتم من سر زلفش گرفتم من
کنون در حلقه زلفش گرفتارم گرفتارم
چو هر دم می فزون باشد ببین حالم که چون باشد
چنان میهای صدساله چنین عقلی که من دارم
بگوید در چنان مستی نهان کن سر ز من رستی
مسلمانان در آن حالت چه پنهان ماند اسرارم
مرا می گوید آن دلبر که از عاشق فنا خوشتر
نگارا چند بشتابی نه آخر اندر این کارم
چو ابر نوبهاری من چه خوش گریان و خندانم
از آن میهای کاری من چه خوش بیهوش هشیارم
چو عنقا کوه قافی را تو پران بینی از عشقش
اگر آن که خبر یابد ز لعل یار عیارم
منم چو آسمان دوتو ز عشق شمس تبریزی
بزن تو زخمه آهسته که تا برنسکلد تارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دلدادگی به یار سخن میگوید و بیان میکند که دلش به سمت کوی محبوب کشیده شده است. او در این عشق به مرحلهای از گرفتار شدن و مستی رسیده که عقل و هوش خود را از دست داده و به دنبال زیباییهای یار است. حال و هوای شاعر متغیر است و احساساتی چون گریه و خنده را در یک زمان تجربه میکند. او خود را مانند ابر نوبهاری میداند که با عشق به یار، در حال بال و پر زدن و پرواز است، و در نهایت به عشق شمس تبریزی اشاره میکند که او را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.
هوش مصنوعی: دل من به سوی مکان محبوبم کشیده شد، جایی که در آنجا مشغول نوشیدن شراب بودم، بهطوری که لباس و کلاه من در آنجا به دست بیخیالی و نابسامانی افتاده است.
هوش مصنوعی: وقتی از عقل خود و تفکر گذشتم، به سر زلف یارم دست یازیدم. اکنون در دایره زلف او گرفتار و دربند هستم.
هوش مصنوعی: هر لحظه که شراب عشق بیشتر میشود، حال من را ببین که چگونه میشود. این عقل من، به اندازهٔ یک صد سال میارزد، اما در این حالتی که دارم، به نظر میرسد بیفایده است.
هوش مصنوعی: در حال مستی، دلبر به من میگوید که رازهایم را پنهان کن و از من دور مباش. در این حالت، مسلمانان چه رازی از من خواهند فهمید؟
هوش مصنوعی: دلبر به من میگوید که از عاشقانی که در عشق فنا شدهاند، بهتر است. ای زیبا، چند بار میخواهی از من دور شوی؟ آخر در این عشق سرانجامی برای من نیست.
هوش مصنوعی: من مانند ابر بهاری هستم که هم میبارد و هم میخندد. این شوق و بیتابی ناشی از عشق و میاست که باعث میشود در حالی که به نظر بیهوش میرسم، در واقع آگاه و هشیار هستم.
هوش مصنوعی: چنانکه پرندهٔ افسانهای «عنقا» کوه قاف را پرواز میکند، تو نیز میتوانی افراشته و آزاد از عشق او باشی. اگر کسی از زیبایی و جذابیت یار آگاه شود، به راستی من هم در آن حال، زیبا و دلفریب هستم.
هوش مصنوعی: من مانند آسمان دو تکه شدهام و از عشق شمس تبریزی دچار حالتی شدم. تو با آهسته نواختن چنگ یا ساز، میتوانی مرا به حالت طبیعیام برگردانی و تارم را سست کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دلا باز آی تا با تو غم دیرینه بگسارم
حدیثی از تو بنیوشم نصیبی از تو بردارم
دلا گرمن به آسانی ترا روزی به چنگ آرم
چو جان دارم ترا زیرا که بی تو خوارم وزارم
دلا تا تو زمن دوری نه درخوابم نه بیدارم
[...]
به خواب مرگ خواهم شد مکن ای بخت بیدارم
که من دور از درش امشب ز عمر خویش بیزارم
خلافست اینکه میگویند باشد آرزو در دل
مرا در دل بود بد خوی و چندین آرزو دارم
نه آخر عاشقان باری ز خوبان رحمتی بینند؟
[...]
خر خمخانه را ناسور پیدا گشت و بیطارم
بنیش از سقبه آن ناسور در یکهفته بردارم
چو خر شاعر بود بیشک که بیطاری کند شاعر
چه داند آن خر شاعر که من شاعر نه بیطارم
ز تسعیر خر شاعر بسازم خمره مرهم
[...]
نصیحت میکنم دل را که دامن درکش از یارم
چو با دل بر نمیآیم به رنج دل سزاوارم
اگر معزولم از وصلش ندارم غم بحمدالله
که در دیوان هجرانش منم تنها که بر کارم
من از وی بر خورم گویی کس این هرگز نیندیشد
[...]
چو من عادت چنین دارم که غم را شادی انگارم
به بیماری چنان کآمد تو هم میدار تیمارم
به درد تازه هر ساعت مرا مشغول خود میکن
از این بیکار کم داری دمی بیکار مگذارم
به یک غم ابلهی باشد که از عشق تو بگریزم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.