شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال
چشمه و سبزه مقام شوخی و دزدی حلال
رهزنی آن کس کند کو نشناسد رهی
خانه دغل او بود کو نشناسد جمال
اهل جهان عنکبوت صید همه خرمگس
هیچ از ایشان مگو تام نگیرد ملال
دزد نهان خانه را شاهد و غماز کیست
چهره چون زعفران اشک چو آب زلال
اشک چرا می‌دود تا بکشد آتشی
زرد چرا می‌شود تا بکند وصف حال
اشک و رخ عاشقان می‌کشدت که بیا
پیشگه عشق رو خیز ز صف نعال
زردی رخ آینه‌ست سرخی معشوق را
اشک رقم می‌کشد بر صحف خط و خال
این همه خوبی و کش بر رخ خاک حبش
تافته از ماه غیب پرتو نور کمال
صبر کن این یک دو روز با همه فر و فروز
بازرود سوی اصل بازکند اتصال
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به وصف حال عاشقان و زیبایی‌های معشوق می‌پردازد. شاعر به زیبایی‌های ظاهری و باطنی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق واقعی چگونه روح را تسخیر می‌کند. او از اشک‌ها و احساسات عاشقان صحبت می‌کند و به تأثیر عشق بر چهره و دل آنها می‌پردازد. در پایان، به صبر و انتظار عاشقان اشاره می‌کند و نویدِ بازگشت به اصل و حقیقت عشق را می‌دهد.
هوش مصنوعی: در نزد خداوند بزرگ، گروهی از لولیان (آزادگان و بی‌قیدان) در جایی نشسته‌اند که مملو از شادی و نشاط است و در آن‌جا، شوخی و دزدی به نوعی مجاز و پذیرفته شده است.
هوش مصنوعی: کسی که در راهی که نمی‌شناسد، به دزدی می‌پردازد، در واقع به خانه‌ای خالی و بی‌نصیب وارد می‌شود و آن کس که زیبایی را نمی‌شناسد، در حقیقت به جای نیکو و دلپذیر پا نخواهد گذاشت.
هوش مصنوعی: مردم این دنیا شبیه عنکبوت هستند که فقط خرما و مگس را صید می‌کنند و هیچ‌یک از آنها را نمی‌توان توصیف کرد، چون از آنها غم و ناراحتی نمی‌گیرند.
هوش مصنوعی: دزد پنهانی که به خانه آمده است، چه کسی است که صورتش مانند زعفران رنگ دارد و اشکش مانند آب زلال می‌ریزد؟
هوش مصنوعی: عاشق در اثر غم و درد، اشک‌هایش را بی‌وقفه می‌ریزد تا آتشی در دلش شعله‌ور شود و زردی آن، نشان‌دهندهٔ رنج و حزن اوست. این اشک‌ها سبب می‌شود که حال او به تصویر کشیده شود.
هوش مصنوعی: اشک و چهرهٔ عاشقان تو را می‌کشد به سوی خود، پس به محفل عشق بیا و از صف نعال (دست‌افشان) بر‌خیز.
هوش مصنوعی: رخسار زرد آینه به خاطر ناراحتی و غم است، در حالی که سرخی معشوق نشان‌دهندهٔ شادابی و زیبایی‌اش است. اشک عشق، این زیبایی‌ها را بر روی صفحهٔ وجود معشوق به یادگار می‌گذارد.
هوش مصنوعی: حس زیبایی و زیبایی‌های فراوانی که در چهرهٔ خاک حبش (احتمالاً اشاره به غزالی‌های حبشی) وجود دارد، از نوری است که از ماه غیبی می‌تابد و به کمال و زیبایی آنها افزوده است.
هوش مصنوعی: صبر کن، این یک یا دو روز صبر کردن لازم است تا با همه زیبایی و درخشندگی، به اصل و ریشه‌ات که بازرود (شاید به معنای سرزمین و وطن) ارتباط پیدا کند و به آن برگردی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تا نزند آفتاب خیمه نور جلال
حلقه مرغان روز کی بزند پر و بال
از نظر آفتاب گشت زمین لاله زار
خانه نشستن کنون هست وبال وبال
تیغ کشید آفتاب خون شفق را بریخت
[...]
می‌دهدم هر سحر بوی تو باد شمال
زنده همی داردم جان به امید وصال
چون ز تن من نماند هیچ ندانم که چون
پی به سر آرد مرا در شب تاری خیال
خاک سر کوی توست همدم باد بهشت
[...]
بلبل آشفته حال، از سرمستی بنال
موسم هجران گذشت، نوبت وصلست و حال
بلبل شوریده دل، شور و شغب را بهل
جلوه گلزار بین، در گذر از قیل و قال
گر همگی آتشی، لیک بدو کی رسی؟
[...]
ای بتو ذوالمنن ختم جمال و جلال
کرده قضا و قدر حکم ترا امتثال
پیش تو کم از اناث حشمت و جاه رجال
قدر تو نارد بیاد کیفر بر بدسگال
چون به سعادت نمود ساقی فرخنده فال
ساغر عیش بهار به هر طرف مال مال
سلسله خرمی یافت ره اتصال
محول الحول داد زمانه را حسن حال
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.