جان خراباتی و عمر بهار
هین که بشد عمر چنین هوشیار
جان و جهان! جان مرا دست گیر
چشم جهان! حرف مرا گوش دار
صورت دل آمد و پیشم نشست
بستهسر و خسته و بیماروار
دست مرا بر سر خود مینهاد
کای به غم دوست مرا دست یار
درد سرم نیست ز صفرا و تب
از می عشق است سرم پرخمار
این همه شیوهست مرادش توی
ای شکرت کرده دلم را شکار
جان من از ناله چو تنبور شد
حال دلم بشنو از آواز تار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان حال درونی خود میپردازد و از تجربههای عشق و درد ناشی از آن سخن میگوید. او از گذشت عمر و خرد شدن دل در پی معشوق حرف میزند و به نوعی حسرت و بیماری ناشی از عشق را توصیف میکند. در این حال، احساس میکند که جان و روحش در آغوش معشوق قرار گرفته و در طوفانی از درد و شوق غوطهور است. در نهایت، صدای دلش را به گونهای زیبا به صدایی شبیه به ناله تنبور میشناساند و از آوای تار، حال و روزش را میگوید.
هوش مصنوعی: ای جان خراباتی (یعنی جان کسی که شبیه انسانهای دیوانه است و در پی خوشیها و لذتهاست) و عمر مانند بهار (که گذراست)، بیدار باش که عمر اینگونه هوشیار و متین، به سرعت سپری شد.
هوش مصنوعی: ای جان و جهان، مرا کمک کن، و ای چشم جهانیان، به سخنانم گوش بده.
هوش مصنوعی: دل به شکل و شمایل خود پیش من آمد و نشسته است، به طوری که سرش بسته و حالش خسته و بیمارگون است.
هوش مصنوعی: محبوب دستش را بر سر من گذاشت و میگوید: ای کسی که به خاطر غم عشق دوست، دلتنگ و غمگین شدهای.
هوش مصنوعی: دردهایی که دارم ناشی از بیماریهای جسمی مثل صفرا و تب نیست، بلکه به خاطر عشق است که باعث سرگیجه و حالت مستی من شده است.
هوش مصنوعی: این همه سبک و روشی که در عشق و محبت وجود دارد، هدف و مقصودش این است که تو، ای شکرت (شیرینی)، دل مرا به دام انداختهای و در اختیار گرفتهای.
هوش مصنوعی: دل من چون تنبوری ناله میزند و جانم به حالتی از درد و اندوه افتاده است؛ حال دلم را از صدای تار بشنوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ابر همی گرید چون عاشقان
باغ همی خندد معشوقوار
رعد همی نالد مانند من
چون که بنالم به سحرگاه، زار
پند بدادمت من، ای پور، پار
چون بگزیدی تو بر آن نور نار؟
غره مشو گرچه نیابد همی
بی تو نه بهرام و نه شاپور پار
پشت گرانبار تو اکنون شدهاست
[...]
با رخت ای دلبر عیار یار
نیست مرا نیز به گل کار کار
تا رخ گلنار تو رخشنده گشت
بر دل من ریخته گلنار نار
چشم تو خونخواره و هر جادویی
[...]
دولت مسعودی با روزگار
چون تن و جان گشت بهم سازگار
تاج همی گوید جاوید باد
شاه زمانه ملک روزگار
بخت همی گوید پاینده باد
[...]
وقت گل سوری، خیز ای نگار
بر گل سوری می سوری بیار
بربط سُغدی را گردن بگیر
زخمهٔ زیر و بم او برگمار
زان می نوشین، که چو جانم بدی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.