بخش ۲۶ - داستان آن شخص کی بر در سرایی نیم‌شب سحوری می‌زد همسایه او را گفت کی آخر نیم‌شبست سحر نیست و دیگر آنک درین سرا کسی نیست بهر کی می‌زنی و جواب گفتن مطرب او را
آن یکی می‌زد سحوری بر دری
درگهی بود و رواق مهتری
نیم‌شب می‌زد سحوری را به جد
گفت او را قایلی کای مستمد
اولا وقت سحر زن این سحور
نیم‌شب نبود گه این شر و شور
دیگر آنک فهم کن ای بوالهوس
که درین خانه درون خود هست کس
کس درینجا نیست جز دیو و پری
روزگار خود چه یاوه می‌بری؟
بهر گوشی می‌زنی دف، گوش کو؟
هوش باید تا بداند، هوش کو؟
گفت گفتی بشنو از چاکر جواب
تا نمانی در تحیر و اضطراب
گرچه هست این دم بر تو نیم‌شب
نزد من نزدیک شد صبح طرب
هر شکستی پیش من پیروز شد
جمله شب‌ها پیش چشمم روز شد
پیش تو خون است آب رود نیل
نزد من خون نیست آبست ای نبیل
در حق تو آهن است آن و رخام
پیش داود نبی موم است و رام
پیش تو کُه بس گران است و جماد
مطرب است او پیش داود اوستاد
پیش تو آن سنگ‌ریزه ساکت است
پیش احمد او فصیح و قانت است
پیش تو استون مسجد مرده‌ایست
پیش احمد عاشقی دل برده‌ایست
جمله اجزای جهان پیش عوام
مرده و پیش خدا دانا و رام
آنچ گفتی کاندرین خانه و سرا
نیست کس چون می‌زنی این طبل را
بهر حق این خلق زرها می‌دهند
صد اساس خیر و مسجد می‌نهند
مال و تن در راه حج دوردست
خوش همی‌بازند چون عشاق مست
هیچ می‌گویند کان خانه تهی‌ست
بلک صاحب‌خانه جان مختبی‌ست
پر همی‌بیند سرای دوست را
آنک از نور الهستش ضیا
بس سرای پر ز جمع و انبهی
پیش چشم عاقبت‌بینان تهی
هر که را خواهی تو در کعبه بجو
تا بروید در زمان او پیش رو
صورتی کاو فاخر و عالی بود
او ز بیت الله کی خالی بود
او بود حاضر منزه از رتاج
باقی مردم برای احتیاج
هیچ می‌گویند کاین لبیک‌ها
بی‌ندایی می‌کنیم آخر چرا
بلک توفیقی که لبیک آورد
هست هر لحظه ندایی از احد
من ببو دانم که این قصر و سرا
بزم جان افتاد و خاکش کیمیا
مس خود را بر طریق زیر و بم
تا ابد بر کیمیااش می‌زنم
تا بجوشد زین چنین ضرب سحور
در دُرافشانی و بخشایش بحور
خلق در صف قتال و کارزار
جان همی‌بازند بهر کردگار
آن یکی اندر بلا ایوب‌وار
وان دگر در صابری یعقوب‌وار
صد هزاران خلق تشنه و مستمند
بهر حق از طمع جهدی می‌کنند
من هم از بهر خداوند غفور
می‌زنم بر در به اومیدش سحور
مشتری خواهی که از وی زر بری
به ز حق کی باشد ای دل مشتری
می‌خرد از مالت انبانی نجس
میدهد نور ضمیری مقتبس
می‌ستاند این یخ جسم فنا
میدهد ملکی برون از وهم ما
می‌ستاند قطرهٔ چندی ز اشک
میدهد کوثر که آرد قند رشک
می‌ستاند آه پر سودا و دود
میدهد هر آه را صد جاه سود
باد آهی که ابر اشک چشم راند
مر خلیلی را بدان اواه خواند
هین درین بازار گرم بی‌نظیر
کهنه‌ها بفروش و ملک نقد گیر
ور ترا شکی و ریبی ره زند
تاجران انبیا را کن سند
بس که افزود آن شهنشه بختشان
می‌نتاند که کشیدن رختشان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: داستان درباره فردی است که در نیمه شب به در خانه‌ای می‌زند تا سحوری بخواهد، در حالی که همسایه‌اش او را سرزنش می‌کند که این زمان برای سحری زدن مناسب نیست و در خانه کسی نیست. فرد پاسخ میدهد که اگرچه شما در این ساعت او را نمی‌بینید، نزد او صبحی از طرب نزدیک شده است و درک او از واقعیت با دیگران متفاوت است. او می‌گوید که هر چیزی که شما برایش می‌بینید، در نزد او به شکلی دیگر است و در واقع، آنها به درون خود و به وجود خداوند باید توجه کنند. در پایان، او بیان می‌کند که هر کمال و فایده‌ای در جهان به امید و به وجود خداوند بستگی دارد و کسی که در پی او باشد، هر چیزی را که به آن نیاز دارد، خواهد یافت.
هوش مصنوعی: مردی در نیمه شب به در خانه‌ای می‌کوبید که در آن یک مهتر (سرپرست) زندگی می‌کرد.
هوش مصنوعی: در نیمه‌شب، شخصی به در خانه‌ای می‌کوبید و کسی که شاهد این حالت بود، به او گفت: «ای بی‌خبر! چرا در این وقت برای چه کسی سحری می‌کوبی؟
هوش مصنوعی: زمان سحر، نیم‌شب نیست و این شلوغی و سر و صدا به جا نیست.
هوش مصنوعی: ای انسان هوسباز، این را درک کن که در این خانه، درون خود تو هیچ کس وجود ندارد.
هوش مصنوعی: در اینجا هیچ‌کس جز موجودات بی‌خود و افسانه‌ای وجود ندارد، پس چه چیزی را با این حرف‌ها و سخنان بی‌معنی بیان می‌کنی؟
هوش مصنوعی: برای چه کسی دف می‌زنی؟ گوش که کجاست؟ باید هوشیاری و درک داشته باشی تا بفهمی، پس هوشیاری کجاست؟
هوش مصنوعی: گفتی (شما) بشنو از خدمت‌گذار (مطرب) پاسخ را تا در حیرت و آشفتگی نمانی.
هوش مصنوعی: هرچند که اکنون شب است و تو به گمان نیمه شب در اینجا ایستاده‌ای، اما برای من صبح شادی و سرور نزدیک شده است.
هوش مصنوعی: هر شکستی که بر من وارد شد، در نظر من به نوعی پیروزی درآمد و هر شب، زمانی که به نظر می‌رسید تاریکی و ناامیدی است، در برابر چشمانم به روشنایی و روز تبدیل شد.
هوش مصنوعی: نزد تو خون شرافتمندانه است و به دلیل وضعیت دشوار من، آب نیل هم در نزد من به اندازه خون ناپاک و بی‌ارزش است، ای بزرگوار.
هوش مصنوعی: در مورد تو، آهن و رخام وجود دارند و نشان‌دهنده سختی و استحکام هستند، اما در برابر داود پیامبر، موم و نرم بودن را نشان می‌دهند. به این معنی که او توانایی نرم کردن و شکل دادن به سختی‌ها را دارد.
هوش مصنوعی: در برابر تو، سنگ و کوه سنگین و بی‌حرکت هستند، اما از نظر داود نبی، این سنگ‌ها می‌توانند سازنده و هنرمند به حساب بیایند.
هوش مصنوعی: در حضور تو، آن سنگ‌ریزه ساکت و بی‌صدا است، اما در حضور پیامبر احمد، آن سنگ‌ریزه زبان باز کرده و به زیبا سخن می‌گوید و در خدمت اوست.
هوش مصنوعی: در برابر تو، درخت مسجد بی‌حیات و بی‌تحرک است، اما در حضور احمد (احمد، پیامبر اسلام) عشق و شور و شوقی زنده وجود دارد که دل‌ها را می‌رباید.
هوش مصنوعی: اجزای جهان برای عوام به شکل مرده و بی‌فایده‌اند، اما در نظر خداوند، به دانشی عمیق و تسلیم‌شدگی قابل فهم هستند.
هوش مصنوعی: شما که می‌گویی در این خانه و مکان کسی نیست، چرا این‌گونه طبل می‌زنی؟
هوش مصنوعی: برای رسیدن به حق، این مردم پول‌های زیادی می‌دهند و زیرساخت‌های نیکو و مساجد می‌سازند.
هوش مصنوعی: افراد با مال و جسم خود به سفر حج در سرزمین‌های دور می‌روند و مانند عاشقانی مست و سرمست از عشق خدا، از هیچ چیز نمی‌هراسند و با شوق و اشتیاق این راه را طی می‌کنند.
هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به این است که اگرچه به ظاهر آن خانه خالی و تهی به نظر می‌رسد، اما در واقع صاحب‌خانه، یعنی وجود خدا یا حقیقتی عمیق‌تر، در آنجا حضور دارد و از آنجا می‌تواند جان‌ها و دل‌ها را درک کند.
هوش مصنوعی: آن کسی که در آن خانه خالی، در دل شب می‌زند بر در، می‌بیند که سرای دوستش پر از نور الهی است و این نور از خود خدا ناشی می‌شود.
هوش مصنوعی: سرای خداوند بسیار پر از جمعیت و شلوغ است، اما برای کسانی که عاقبت‌اندیش و هوشیار هستند، این سرای ظاهری در نهایت خالی و بی‌معنا است.
هوش مصنوعی: هر کسی را که می‌خواهی در کعبه بیاب، زیرا در زمان او می‌تواند در برابر تو بیاید.
هوش مصنوعی: او (خدا) صورت و شکلی بلندمرتبه و باشکوه دارد، آیا می‌تواند از خانهٔ خدا، یعنی کعبه، خالی باشد؟
هوش مصنوعی: او در میان مردم، تنها و پاک است و از زرق و برق و جاه و مقام دیگران رهایی یافته، زیرا به نیازی احساس نمی‌کند.
هوش مصنوعی: می‌پرسند چرا ما به این نداهای لبیک پاسخ می‌دهیم در حالی که هیچ صدایی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: توفیق و اقبال هر فردی به این است که هر لحظه صدای ندا یا الهامی از حق را بشنود و پاسخ دهد.
هوش مصنوعی: من می‌دانم که این قصر و خانه، محلی برای شادی و بزم روح شده است و خاک این جا، به مانند کیمیا ارزشمند و گرانبهاست.
هوش مصنوعی: من پیوسته در حالت زیر و بم (در نوسان) خود را روی کیمیا می‌زنم تا به ابد ادامه دهم.
هوش مصنوعی: از این ضربه‌هایی که در نیمه‌شب به در می‌زنم، باید برکات و نعمت‌های زیادی به وجود بیاید و به نوعی، بهره‌مندی‌های زیادی به‌وجود آید.
هوش مصنوعی: مردم در صف جنگ و نبرد به خاطر خدا جان خود را به خطر می‌اندازند.
هوش مصنوعی: یکی از مردم در مشکلات به سختی ایوب (که معروف به صبرش است) شبیه است، و فرد دیگری در صبوری مانند یعقوب (که به خاطر غم دوری فرزندش صبر کرد).
هوش مصنوعی: بسیاری از مردم نیازمند و تشنه هستند و به خاطر خدای حق‌طلبی و تلاش می‌کنند، بدون اینکه به دنبال منافع شخصی خود باشند.
هوش مصنوعی: من به خاطر خداوند بخشنده و مهربان به در این خانه می‌زنم تا امیدی به دست آورم.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که از خداوند، خیر و برکت و نعمت به دست بیاوری، باید اول از حق و حقیقت، طلب‌های خودت را بخواهی و نه از غیر.
هوش مصنوعی: از مال تو چیزی می‌گیرد که خود ناپاک و نادرست است، اما در عوض، به تو روحی پاک و نورانی میدهد که از دل و ضمیر واقعی به دست آمده است.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که چیزی که از این بدن فانی و مادی گرفته می‌شود، در عوض، وجودی ماورایی و فراتر از تصور ما به ما عطا می‌کند.
هوش مصنوعی: چند قطره اشک از چشمان انسان می‌گیرد و به جای آن، نوشیدنی بهشتی (کوثر) میدهد که شیرینی‌اش مانند قند است و باعث حس حسرت دیگران می‌شود.
هوش مصنوعی: هر آه پر از غم و اندوه مانند دودی است که چیزهای ارزشمند و بسیاری را به همراه خود می‌آورد. این اشک‌ها و آه‌ها قدرت و تاثیر زیادی دارند و می‌توانند به جاهای مختلفی برسند و سودمند باشند.
هوش مصنوعی: بادی که آه و اشک چشم را از ابرها می‌رانَد، خلیلی را به خاطر همین آه‌ها می‌خواند.
هوش مصنوعی: در این بازار پررونق و بی‌نظیر، اجناس کهنه‌ای را بفروش و به جای آن، مال و ثروت واقعی به دست آور.
هوش مصنوعی: اگر تو شکی و تردیدی به دل داری، در این حالت، به تاجران (بازرگانان) و پیامبران (انبیا) نیز شک خواهی کرد، پس اسناد و مدارک آنها را بررسی کن تا به یقین برسی.
هوش مصنوعی: به اندازه‌ای خوشبختی آن پادشاه (شهنشه) بر آنها افزوده شده که دیگر نمی‌تواند به طور طبیعی بار سفر را بر دوش بگذارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.