ای لعبت و بت و صنم و حور و شاه من
وی سوسن و گل و سمن و مهر و ماه من
ای جان دل عزیزتر از هر دویی و هست
ایزد بر این که دعوی کردم گواه من
ای دوست بی گناه مرا متهم کنی
جز دوستی خویش چه دانی گناه من
گفتی چرا گرفتی جعد دراز من
وآن گه چرا کشیدی زلف دو تاه من
ای مهر و ماه چند کشم در غم تو آه
ترسم که مهر و ماه بسوزد ز آه من
ما هر دو پادشاهیم ار نیک بنگریم
من پادشاه گیتی تو پادشاه من
سلطان ابوالملوک ملک ارسلان منم
کامروز عدل و مردی و رأیست راه من
پر کلاه من که برون آید از حجاب
نجم پرن بسوزد پر کلاه من
آباد شد زمانه ز جاه من و که دید
اندر زمانه هرگز جاهی چو جاه من
باک از سپاه دشمن کی باشدم چو هست
گردون و مهر و ماه و ستاره سپاه من
افکنده گشته دشمن و افتاده دوست مست
در رزمگاه من بود و بزمگاه من
حق دستیار من شد و من دستیار عدل
من در پناه ایزد و دین در پناه من
من شادمان ز بخت و ز من ملک شادمان
من نیکخواه خلق و فلک نیکخواه من
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره ی محبوب خود سخن میگوید و او را به عنوان دارندهی زیباییها و صفات عالیه معرفی میکند. شاعر به عواطف و احساسات عمیق خود نسبت به این محبوب اشاره کرده و او را عزیزتر از هر چیزی میداند. همچنین، او دوستی خالصانه و بیگناهیاش را مطرح میکند و به نحوی از اتهاماتی که به او وارد شده، دفاع مینماید. شاعر احساس درد و غم ناشی از جدایی را بیان کرده و با ذکر مراتب خود و محبوبش به عظمت عشق اشاره میکند، در نهایت به قدرت الهی و عدالت نیز تأکید میکند و خود را همراه با دین و عدالت میداند.
هوش مصنوعی: ای محبوب من، تو همچون عروسک و بت و پیکر زیبا و حوری و پادشاه من هستی، تو همانند گل و سوسن و عطر و نور ماه برای من میباشی.
هوش مصنوعی: ای جان، تو برای من از هر چیزی ارزشمندتری و خداوند گواهی بر این ادعای من است.
هوش مصنوعی: ای دوست، تو که بیگناهی، چرا مرا متهم میکنی؟ جز دوستیام نسبت به تو، چه چیزی از من میدانی که بتوانی مرا گناهکار بدانی؟
هوش مصنوعی: گفتی چرا موهای فر دراز من را گرفتی و چرا زلفهای دوگانهام را کشیدی؟
هوش مصنوعی: ای خورشید و ماه، چرا من در غم تو این قدر ناله میزنم؟ میترسم که به خاطر دلتنگی من، خورشید و ماه هم بسوزند.
هوش مصنوعی: اگر خوب نگاه کنیم، متوجه میشویم که ما هر دو در جایگاه خود سلطنت داریم؛ من به عنوان پادشاه دنیا و تو به عنوان پادشاه وجود من.
هوش مصنوعی: من سلطان ابوالملوک، ملک ارسلان هستم و امروز تجلی عدالت، مردانگی و عقلانیت من در این راه است.
هوش مصنوعی: پر کلاهم که از پوشش بیرون میآید، باعث میشود که پر نجم پرن بسوزد.
هوش مصنوعی: زمانه به خاطر مقام و جایگاه من رونق یافت و هیچکس در دنیا چنین مقامی را که من دارم، ندیده است.
هوش مصنوعی: نگران از لشکر دشمن نیستم؛ زیرا که آسمان و خورشید و ماه و ستارهها، نیروهای من هستند و از همراهی آنها مطمئنم.
هوش مصنوعی: دشمن در میدان جنگ سرگردان شده و دوستی که مست است، در جایگاه من حضور دارد.
هوش مصنوعی: خداوند کمک من شد و من همواره پشتیبان عدالت خواهم بود و در سایهی خدا و دین، حمایتگر من خواهند بود.
هوش مصنوعی: من از روزگار خود و از وضعیت خوب کشورم خوشحالم. من دوستدار مردم هستم و آسمان هم به نیکی از من حمایت میکند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
موی سیاه من به جوانی چو مشک بود
کافور شد به پیری مشک سیاه من
آورد روزگار ز پیری اثر پدید
بر روی پژمریده و پشت دوتاه من
هرگه که من به سجده نهم روی بر زمین
[...]
تا رندی و نیاز نشد رسم و راه من
ضامن نگشت یار به عفو گناه من
طاعات را چه قیمت و عصیان چه معتبر
جایی که لطف دوست بود عذر خواه من
باشد که خواندم به عنایت گدای خویش
[...]
در روز حشر سایه کوه گناه من
گردید از آفتاب قیامت پناه من
اندیشه از شکست ندارم که همچو موج
افزوده می شود ز شکستن سپاه من
گر ماه و آفتاب شود هر ستاره ای
[...]
خموش میکند دلیر تماشای ماه من
من بعد، چشم آینه و دود آه من
تا چشم باز میکنم، از پیش رفتهای
چون شمع، کاش بر مژه بودی نگاه من
کوتاه بهترست شب ناامیدیام
[...]
از دست دادخواه اگر این است آه من
آه ار به داد من نرسد داد خواه من
بنشست هر که دید به رخسار ماه من
زآن طره ی سیاه به روز سیاه من
از بس دلم به ناله و افغان گرفته خو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.