ایجمال تو در جهان مشهور
لیکن از چشم انس و جان مستور
نور رویت بدید ها نزدیک
لیکن از دیدنش نظر ها دور
غیر گرمی کجا کند ادراک
ز آفتاب منیر تابان کور
گرچه باشد عیان چه شاید دید
قرص خورشید را بدیده مور
هم بتو میتوان ترا دیدن
بل توئی ناظر و توئی منظور
مدتی این گمان همیبردم
که منم ذاکر و تویی مذکور
شد یقینم کنون که غیر توست
ذاکر و ذکر و شاکر و مشکور
مهر رویت چو تافت بر عالم
یافت ذرّات کاینات ظهور
گشت پیدا از عکس زلف و رخت
در جهان کفر و دین و ظلمت و نور
لب شیرین او چشم فتانت
در زمانه فکنده متنه و شور
مغربی را مدام تز لب و چشم
در جهان مست دارد و مخمور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ جمال حق است که همهجا آشکار و مشهور است، اما از چشمها پنهان میماند. شاعر با مثال خورشید و نابینا و چشم مور، ناتوانی دیدهٔ آدمی را نشان میدهد و میگوید حق را فقط به خود او میتوان دید. سپس از گمان دوگانگی میان یادکننده و یادشده به یقین وحدت میرسد. در پایان، پیدایش جهان و کفر و دین را از تجلی چهره و زلف معشوق میداند و از مستی همیشگی خود از لب و چشم او سخن میگوید.
هوش مصنوعی: ای معشوق، زیبایی تو در همهٔ جهان آوازه دارد، اما از چشم آدمیان و پریان پنهان است.
هوش مصنوعی: نور چهرهٔ تو به چشمها بسیار نزدیک است، ولی نگاهها از دیدن آن دورند و به آن نمیرسند.
هوش مصنوعی: نابینا از خورشید درخشان و تابان جز گرمی چیزی درنمییابد. همچنین کسی که چشم دل ندارد از جمال تو فقط اثری حس میکند و خود آن را نمیبیند.
هوش مصنوعی: خورشید هرچند آشکار است، با چشم کوچک مور چگونه میتوان قرص آن را دید؟ مقصود این است که دیدهٔ ناتوان آدمی تاب دیدن جمال حق را ندارد.
هوش مصنوعی: تو را فقط به یاری خود تو میتوان دید. بلکه در حقیقت بیننده هم تویی و دیدهشده هم تویی.
هوش مصنوعی: مدتی گمان میکردم که من یادکنندهام و تو کسی هستی که یاد میشود.
هوش مصنوعی: اکنون یقین کردهام که یادکننده و یاد، و سپاسگزار و سپاسشده، کسی جز تو نیست و همه تویی.
هوش مصنوعی: چون خورشید چهرهٔ تو بر جهان تابید، ذرهذرهٔ موجودات پدیدار شدند و هستی یافتند.
هوش مصنوعی: از بازتاب زلف و چهرهٔ تو کفر و دین و تاریکی و روشنی در جهان پدید آمد. زلف سیاه نماد کفر و تاریکی است و چهرهٔ روشن نماد دین و نور.
هوش مصنوعی: لب شیرین و چشم فتنهانگیز تو در روزگار آشوب و شور به پا کرده است.
هوش مصنوعی: لب و چشم تو مغربی را همیشه در جهان مست و خمار نگه میدارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گاه اقبال آبگینه خنور
بستاند ز تو عدو به بلور
ای کهن گشته در سرای غرور
خورده بسیار سالیان و شهور
چرخ پیموده بر تو عمر دراز
تو گهی مست خفته گه مخمور
شادمانی بدان کهت از سلطان
[...]
رخ چو لاله شکفته بر گل سور
زلف چون میغ در شب دیجور
یابد از رنگ آن، بهار بها
خیزد از بوی این، بخار بخور
ویل کرده بر غم رنج مرا
[...]
مملکت را به نصرت منصور
روزگاری پدید شد مشهور
عارض ملک پادشا که ازوست
رایت او چو نام او منصور
نور عدلش زمانه را سایهست
[...]
این بهار طرب نهال سرور
که به فرمان شاه شد معمور
روضه عشر تست و بیضه لهو
موقف رامش است و موضع سور
آب او آب زمزم و کوثر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.