در پای تو تنها به سر ماست فتاده
خلقیست به آن خاک قدم روی نهاده
از بیم رقیب تو کزین در همه را راند
خون مژهای پیش تو یک دم نستاده
دل مهر لب لعل تو دارد همه دانند
پیدا بود از جام تنک جوهر باده
شرمنده نیم از دهن او بدو بوسی
کآن وعده بسی داده ولی هیچ نداده
هرچند شه ما به وفا سخت بخیل است
هستند گدایان به دعا دست گشاده
درد آرچه زبادست ز هجران تو ما را
از بیم ملامت نتوان گفت زیاده
بگذر به کمال از دل او پرس که گویند
من عاد مریضا فله اجر شهاده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از فروتنی خود و دیگران در برابر معشوق و از رقیبی میگوید که همه را از درگاه او میراند. عشقِ پنهانش را مانند شراب در جام نازک آشکار میداند و از وعدههای بوسهای که هرگز وفا نشده گله میکند. با آنکه معشوق در وفا بخیل است، عاشقان برایش دعا میکنند. در پایان، کمال خود را بیمار عشق مینامد و با یادکرد پاداش عیادت بیمار، معشوق را به دیدار خود میخواند.
هوش مصنوعی: تنها سر ما نیست که بر پای تو افتاده است؛ مردمی بسیار چهره بر خاکِ قدم تو نهادهاند. یعنی همه در برابر تو فروتن و دلباختهاند.
هوش مصنوعی: از ترس نگهبانِ تو که همه را از این در میراند، حتی اشکِ خونینِ مژههای ما نیز لحظهای نتوانسته است در برابر تو بایستد.
هوش مصنوعی: همه میدانند که دل من عاشق لب سرخ و لعلگون توست؛ همانگونه که گوهر و رنگ شراب از پشت جامِ نازک پیداست، عشق درون دل هم آشکار است.
هوش مصنوعی: شرم ندارم که از دهان او دو بوسه بخواهم، زیرا بارها وعدهٔ بوسه داده ولی هرگز هیچ نداده است.
هوش مصنوعی: هرچند پادشاهِ ما، یعنی معشوق، در وفاداری بسیار بخیل است، گدایانِ کوی او همچنان دست به دعا برای او گشادهاند.
هوش مصنوعی: اگرچه دردی که از دوری تو داریم بسیار است، از ترس سرزنش مردم نمیتوان بیش از این از آن سخن گفت.
هوش مصنوعی: گذری به کمال کن و از حال دلش بپرس، زیرا گفتهاند هر کس از بیماری عیادت کند، پاداش شهید دارد. شاعر خود را بیمار عشق میخواند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وان نار بکردار یکی حقهٔ ساده
بیجاده همه رنگ بدان حقه بداده
لختی گهر سرخ در آن حقه نهاده
توتو سلب زرد بر آن روی فتاده
ای مهر تو بر سینهٔ من مهر نهاده
ای عشق تو از دیدهٔ من آب گشاده
بسته کمر بندگی تو همه احرار
از سر کله خواجگی و کبر نهاده
دستان دو دست تو به عیوق رسیده
[...]
ای دلبر بیصورت صورتگر ساده
وی ساغر پرفتنه به عشاق بداده
از گفتن اسرار دهان را تو ببسته
و آن در که نمیگویم در سینه گشاده
تا پرده برانداخت جمال تو نهانی
[...]
ای از عرب و از عجمت مثل نزاده
حسن تو عرب را و عجم را بتو داده
در روی عجم چشم توصد تیر کشیده
وز چشم عرب لعل تو صد چشمه گشاده
خوبان عرب بر سر اسب تو دویده
[...]
ای با لب شیرین سخنت تلخ فتاده
شد در همه خلق از نمکت شور زیاده
ابروت کمان بر من بیچاره کشیده
چشمانت کمین بر دل خونخواره گشاده
از نوع بشر چون بشرت دیده ندیده
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.