ای مِهر تو بر سینهٔ من مُهر نهاده
ای عشق تو از دیدهٔ من آب گشاده
بسته کمرِ بندگیِ تو همه احرار
از سر کلهٔ خواجگی و کبر نهاده
دستان دو دست تو به عیوق رسیده
آوازهٔ آواز تو در شهر فتاده
ابدال شکسته همه در راه تو توبه
زهاد گرفته همه بر یاد تو باده
مسپر ره بیداد و ز غم کن دلم آزاد
ای داد تو ایزد ز ملاحت همه داده
پیوسته سنایی ز پی دیدن رویت
هم گوش به در کرده و هم دیده نهاده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل معشوق را میستاید که مهرش دل او را تسخیر کرده و چشمش را گریان ساخته است. آزادگان بندهٔ او شدهاند، آوازهاش به آسمان رسیده و حتی ابدال و زاهدان توبه شکسته و بادهنوش شدهاند. در پایان از معشوقِ زیبا میخواهد که ستم نکند و دلش را از غم آزاد کند، و خود را چشمانتظار دیدار او مینامد.
هوش مصنوعی: ای کسی که محبت تو بر سینهٔ من مهر زده و آن را از آنِ خود کرده است، و ای کسی که عشق تو اشک را از چشمانم روان ساخته است.
هوش مصنوعی: همهٔ آزادگان کمر به بندگی تو بستهاند و کلاه سروری و تکبر را از سر برداشتهاند.
هوش مصنوعی: آوازهٔ هنر و افسونِ دستان تو تا ستارهٔ عیوق، یعنی تا آسمان، رسیده است و آوازهٔ صدای خوش تو در همهٔ شهر پیچیده است.
هوش مصنوعی: اولیای خدا (ابدال) در راه عشق تو توبهٔ خود را شکستهاند و زاهدان همه به یاد تو جام باده به دست گرفتهاند؛ یعنی عشق تو پارسایان را از زهد بیرون آورده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که خداوند همهٔ زیبایی و ملاحت را به تو بخشیده است، راه ستم را مپوی و دل مرا از غم رها کن.
هوش مصنوعی: سنایی همیشه به امید دیدن روی تو گوش به در دارد و چشم به راه دوخته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وان نار بکردار یکی حقهٔ ساده
بیجاده همه رنگ بدان حقه بداده
لختی گهر سرخ در آن حقه نهاده
توتو سلب زرد بر آن روی فتاده
ای دلبر بیصورت صورتگر ساده
وی ساغر پرفتنه به عشاق بداده
از گفتن اسرار دهان را تو ببسته
و آن در که نمیگویم در سینه گشاده
تا پرده برانداخت جمال تو نهانی
[...]
ای از عرب و از عجمت مثل نزاده
حسن تو عرب را و عجم را بتو داده
در روی عجم چشم توصد تیر کشیده
وز چشم عرب لعل تو صد چشمه گشاده
خوبان عرب بر سر اسب تو دویده
[...]
ای با لب شیرین سخنت تلخ فتاده
شد در همه خلق از نمکت شور زیاده
ابروت کمان بر من بیچاره کشیده
چشمانت کمین بر دل خونخواره گشاده
از نوع بشر چون بشرت دیده ندیده
[...]
تا سرو ترا راه به گلزار فتاده
گل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده
مه حلقه ابروی تو در گوش کشیده
سر بر خط مشکین تو خورشید نهاده
دنباله چشم تو گذشته است ز ابرو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.